Η ΛΕΥΚΗ ΕΛΑΦΙΝΑ

 

JORGE LUIS BORGES

 

Η ΛΕΥΚΗ ΕΛΑΦΙΝΑ

 

Ἀπὸ ποιάν ἄγρια μουσικὴ τῆς πράσινης Ἀγγλίας,

ἀπὸ ποιά περσικὴ γραφή, ἀπὸ ποιά κρυφὴ περιοχὴ

νυχτῶν καὶ ἡμερῶν τῆς χθεσινῆς μας παρουσίας

ἦρθε ἡ ἄσπρη ἐλαφίνα πού ’δα στ’ ὄνειρό μου τὴν αὐγή;

Δὲν κράτησε οὔτε μιὰ στιγμή. Νὰ τρέχει στὸ λιβάδι

τὴν εἶδα, καὶ νὰ σβήνει στὸ χρυσὸ τῆς δύσης χτύπημα —

λιανὸ ἕνα πλάσμα ποὺ ἐφτιάχτηκε ἀπὸ λίγη μνήμη, μὰ

καὶ λίγη λήθη, μ’ ἕνα μοναχὰ πλευρό: ἕνα χάδι.

Οἱ θεότητες ποὺ κυβερνοῦν τὸν κόσμο τὸν ἐδῶ στὴ γῆ,

νὰ σ’ ἔχω δὲν μ’ ἀφήνουν· μόνο νὰ σὲ όνειρεύομαι·

μπορεῖ, ὅμως, στοῦ ἀπωτάτου μέλλοντος μι’ ἀπότομη καμπὴ

νὰ  σὲ ξανάβρω, ἐλάφι μου, στὸν ὕπνο νὰ σὲ γεύομαι.

Κι ἐγὼ ὄνειρο εἶμαι φευγαλέο, ποὺ διαρκεῖ στὸν χρόνο ἁπλῶς

λιγάκι περισσότερο ἀπ’ τοῦ ὀνεἰρου τὸ ἄσπρο γεγονός.

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.