ΝΥΧΤΑ ΧΛΟΕΡΗ

 

JEAN MALRIEU

 

ΝΥΧΤΑ ΧΛΟΕΡΗ

 

Νύχτα χλοερή, νύχτα γυμνωμένη, νύχτα της άγνοιας, της άρνησης νύχτα,

βογκάω. Το πλοίο με την άγκυρά του ανεβαίνει, σηκώνεται. Το τελευταίο κύμα της φυρονεριάς σπεύδει να φύγει.

Μη φοβάσαι καθόλου της αγάπης τους πόνους. Τα πουλιά κοιμούνται.

Ο άνεμος δεν ξέρει πού να σταθεί να κάτσει. Ξεκουράζεται.

Και χωρίς καπετάνιο να τον κατοικεί η νύχτα, είμαι κι εγώ αυτό το τρελοκάραβο..

Καλός καιρός, έτσι δεν είναι, τιμονιέρη;

Όμορφος καιρός τα μεσάνυχτα, όμορφη ώρα αγάπης.

Τα σκοινιά και τα βίντσια τρίζουνε. Είναι ο πόνος. Τα κύματα

παντρεύονται. Το λιμάνι είναι στην άκρη του κόσμου, οι γοφοί σου, τα στήθη σου δεν ξέρω.

Στενάζω με κάθε παράπονο για όλους τους άντρες. Ψέλνω, φωνάζω, ψιθυρίζω, σωπαίνω.

Δεν είπα τίποτα, δεν έκανα τίποτα.

Τα μαλλιά σου καίγονται όπως τα δάση από τη μυρωδιά σου που θυμίζει  φρούτα μακρινά,

Σου αποκρίνονται το βαρύ αίμα της επίγειας φυλής μου, τα μαστόρικα χέρια μου, η τραχιά μου η γλώσσα.

Ανήμερος, από τότε που σε ξέρω, κάνω έρωτα. Ξέρω όλες τις ώρες της νύχτας. Ο ουρανός γέρνει. Τίποτα δεν είναι να πεθαίνεις. Ούτε πια να ζεις. Κι εγώ δεν έχω παρά μόνο μία ιστορία. Μια βίαιη υπομονή.

Η λήθη κάθεται στο βουνό κι εμείς έχουμε καιρό.

Καλός καιρός, δεν είναι κανάς γδάρτης; Καιρός να περιμένουμε την αγάπη.

Η βάρκα ανέβηκε, σηκώθηκε· η φυρονεριά αποσύρεται. Ο άνεμος ξεχνάει ότι είναι ο Ανεμος. Τα χείλη σου είναι το τέλος του κόσμου.

Για πολύ καιρό

Μ’ έπνιγες, ενώθηκες μαζί μου, σε ξαναβρίσκω.

Άνδρας και γυναίκα θα είμαστε νεκροί.

Αλλά τ’ αστέρια που μας μοιάζουν ξαναρχίζουν, ξεκινούν ξανά.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ

 

JEAN MALRIEU

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ

 

Τα γραπτά μένουν

Σ’ αγαπώ

Πετάω ναι πετάω μακριά

 

Κυνηγώντας τους ίσκιους μας

Αντίο στο ακριβές λεπτό της ώρας

Εκεί όπου η αγάπη μου είναι κραταιότερη απ’ τον θάνατο

Οπότε και θα ξέρουμε πόσο το εφήμερο μου

Που σου έδωσα

Καθώς και όχι μόνο ένας θα μιλήσουν για μένα και θα πουν

Αγάπησα πιο πολύ από αυτόν

Υπέφερα όσο κι αυτός

Αλλά και όχι μόνο μία θα βγει να πει

Εγώ είμαι πι’ όμορφη από κείνην

 

Γιατί κανείς δεν θα ξέρει

Τα γραπτά μένουν

Κι εγώ ξεθωριάζω

 

Εγώ που δεν ήμουν παρά μόνο άντρας

Και εσύ που ήσουν τα πάντα

Και είσαι εσύ που θα μας κάνεις εμάς να ζούμε στη μνήμη των ανθρώπων

Ναι εγώ τώρα σαν νεκρός σου μιλάω

 

Τα γραπτά μένουν

 

Κι εγώ επίσης γράφω όλο γράφω

Κερδίζω την αθανασία τούτην εδώ τη στιγμή

Φέρνω το στέρνο μου στο ύψος των διασήμων εραστών

Γιατί σ’ αγαπώ έτσι όπως αναπνέουμε

Σ’ αγαπώ έτσι όπως ζούμε

Η ζωή μου είναι ζωή ανθρώπινη

Και το αίμα μου εγώ το έχω στοίχημα παίξει

 

Τα γραπτά μένουν

Εγώ ξεμακραίνω απομακρύνομαι

 

Αντίο

Ο καιρός είναι υπέροχος σήμερα

Τα μάτια σου είναι το τέλειο μπλε

Μοιάζουν θά ’λεγες σωστά στο μελάνι

Γράφω τα μάτια σου

Σαν μια ήσυχη ώρα σαν κι αυτήν της ποίησης και της ζωής

Είναι η ώρα που φτιάχνονται ποιήματα

Η σάρκα σου χιόνι κι εγώ γράφω το χιόνι

Γιατί είναι όμορφο και γιατί είναι αλήθεια

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ…

 

JEAN MALRIEU

 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ…

 

Αυτό το θαυμάσιο παράπονο της ψυχής είναι η αγάπη.

Άκουσέ την. Δεν έχω ηλικία, αλλά, είμαι θρεμμένος με μπαχαρικά, φορτωμένος με αλάτι,

σκεπασμένος με φάβα, γεμάτος πράγματα που θα γεννηθούν.

Είμαι κύριος του εαυτού μου σαν καράβι, και το σώμα μου είναι ιστιοφόρο του Απρίλη, της εξαχρείωσης, της αναισχυντίας.

Τολμώ ν’ αγαπήσω και παραληρώ.

Εμάς η αγάπη μας μυρίζει κρίνο και θειάφι.

Πόθε βραχνέ, πάρε τους βάτους σου και μαστίγωσέ με.

Παλεύω μαζί σου στον θαμνότοπο.

Ψάξε με. Βρες με.

Τα βότανα αναβλύζουν πράσινο.

Είμαστε άνοιξη στον κόσμο,

Λυσσώδεις ως μαχητές και υπεράνω του θανάτου.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Η ΧΑΡΑ

 

JEAN MALRIEU

 

Η ΧΑΡΑ

 

Με τη ζωή έκπληκτη στην άκρη των χειλιών μου τη στιγμή που επήγαινα να πω τ’ όνομά σου

Προχωρώ, ανασαίνω

Είσαι η γυναίκα μου και σε ξέρω εδώ κι εκατό χρόνια

Είσαι ένα κάστρο από φύλλα

 

Πήρα το χέρι σου στο τέλος του ήλιου

Και ο ήλιος μού είπε μια μακροσκελή ιστορία για τον ήλιο

Με κάτι σχεδίες στο ποτάμι

Και το ποτάμι μού μίλησε για το κορμί σου

Και το κορμί σου τελειώνει μ’ ένα χέρι που παρέδωσα στον ήλιο

Είσαι εσύ

Εγώ είμαι φτιαγμένος από σκιά στο πλευρό σου

Εγώ είμαι φτιαγμένος απ’ τις σιωπές που αγαπάς

 

Είμαστε νέοι και οι μέρες μας κρατάνε πολύ

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Ο ΒΙΓΛΑΤΟΡΑΣ

 

JEAN MALRIEU

 

Ο ΒΙΓΛΑΤΟΡΑΣ

 

Ο άνεμος δεν έχει διασχίσει και τόσο χώρες αρκετές

Ούτε λαχανιάσει πουλιά ούτε κλαδέψει κλαδιά

Το κύμα δεν έχει κυλήσει αρκετά

Λείπει ένας κόκκος άμμου στην έρημο

Λείπει μια μέρα ακόμα στη γη

Λίγο βάρος στο σύννεφο

Άλλη μια ρεματιά στο πρόσωπο

Στο αλφάβητο άλλο ένα γράμμα

 

Μεσάνυχτα

Στους έρημους δρόμους αν περνάει το ζητιανοφάντασμα του χιονιού

Εσείς μην κλείνετε την πόρτα σας.

Ακόμη και από αυτό θα ξαναγεννηθεί η ελπίδα.

Θα συναχτούν οι τάρανδοι οι σχεδιασμένοι στα βράχια

Και θά ’ρθουν ν’ ανανεώσουν μια δίψα για πέτρα στα τζάμια

Του παγετού τα λουλούδια θα δώσουνε στο τέλος σπόρους.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.