Ο ΠΑΒΑΡΟΤΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΡΟΣΣΙΝΙ

Ο LUCIANO PAVAROTTI ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ GIOACHINO ROSSINI

LA DANZA: TARANTELLA NAPOLETANA

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΤΑΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ Ο ΤΑΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (1928-2009)

GIOACCHINO ROSSINI: "IL BARBIERE DI SIVIGLIA", OUVERTURE

ΩΔΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ "ΠΑΛΛΑΣ"
Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 1993



***********************




Αντιγράφω από την σημερινή "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ":

ΣΙΓΗΣΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΙΟΛΙ

Βιρτουόζος βιολονίστας, αρχιμουσικός, αλλά και φωτισμένος παιδαγωγός, ο Τάτσης Αποστολίδης, που πέθανε προχθές στα 81 χρόνια του, ήταν μια ολοκληρωμένη μουσική προσωπικότητα.

Η μουσική ήταν στο επίκεντρο της ζωής του από τότε που, παιδάκι στα Γιάννενα, άκουσε για πρώτη φορά την 9η του Μπετόβεν στο ραδιόφωνο. Πολύ αργότερα, στα μικρά αυτοβιογραφικά του κείμενα που συγκεντρώθηκαν στον τόμο «Δεκαπέντε ιστορίες και μια βόλτα με ποδήλατο» («Κέδρος»), έγραφε: «Στη μουσική, εκείνος ο χρόνος -και όλος ο χρόνος- γίνεται ήχος. Οι λέξεις ίσως κρατάνε για λίγο την ηχώ».

Γεννημένος στα Καλουτά Ιωαννίνων το 1928, ήταν γιος ενός ιδεολόγου γιατρού της Αριστεράς, του Πέτρου Αποστολίδη (το πρώτο μέρος από τα δίτομα απομνημονεύματα «Οσα Θυμάμαι» του πατέρα του είχε τιμηθεί το '83 με το βραβείο Ιπεχτσί). Αλλωστε, και ο ίδιος ο Τάτσης Αποστολίδης ήταν από τα πιο δραστήρια μέλη της ΕΠΟΝ στα Γιάννενα.

Στο Ωδείο της πόλης του ξεκίνησε να σπουδάζει βιολί. Και συνέχισε τις σπουδές του (1948-1954) στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη του Γιώργου Λυκούδη, απ' όπου αποφοίτησε παίρνοντας άριστα και το Α' βραβείο. Ενδιαμέσως, το 1952, είχε ιδρύσει το «Ελληνικό Κουαρτέτο Γ. Λυκούδης».

Το 1957 έφυγε για τη Γαλλία, όπου έμεινε για τα επόμενα τρία χρόνια, σπουδάζοντας στο Παρίσι και στη Διεθνή Μουσική Ακαδημία της Νίκαιας με κρατική υποτροφία δίπλα στον παιδαγωγό Ζορζ Σέρινγκ και στον βιολονίστα Χένρικ Σέρινγκ. Οταν επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε ως εξάρχων με τη Συμφωνία της ΕΡΤ, την ΚΟΑ και την ΚΟΘ και συνεργάστηκε ως σολίστ με περίφημες ορχήστρες του εξωτερικού όπως αυτήν του Ζάλτσμπουργκ ή τη Φιλαρμόνια Ουγγάρικα. Παράλληλα έκανε εμφανίσεις με το Ελληνικό Κουαρτέτο.

Καθηγητής στις τάξεις βιολιού, μουσικής δωματίου και ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών, περίπου από την εποχή που γύρισε απ' το Παρίσι, είχε μαθητές περίφημους σήμερα δεξιοτέχνες των εγχόρδων. Ο ίδιος μάλιστα το 1978 ανέλαβε την Ορχήστρα του Ωδείου, μετατρέποντάς την σε μικρό χρονικό διάστημα σε μία πλήρη συμφωνική ορχήστρα. Υπήρξε, επίσης, ο ιδρυτής της Μικρής Ορχήστρας Εγχόρδων (ΜΟΕ) και, μαζί με τον Αρη Γαρουφαλή, του μόνιμου ντούο πιάνου-βιολιού. Και ως αρχιμουσικός διηύθυνε κατά καιρούς την Καμεράτα, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, τη Συμφωνική της ΕΡΤ και την ΚΟΑ.

Σημαντικότατη είναι και η δισκογραφική του παρουσία: Εχει ηχογραφήσει τις «Σονάτες για πιάνο και βιολί» των Μπραμς και Προκόφιεφ, τη «Σονάτα για βιολί» του Γ.Α. Παπαϊωάννου, τους «5 ελληνικούς χορούς» και τα «10 σκίτσα για έγχορδα» του Ν. Σκαλκώτα (με τη ΜΟΕ), έργα για βιολί των Α. Κουνάδη, Γ.Α. Παπαϊωάννου, Δ. Δραγατάκη, Μ. Θεοδωράκη κ.ά., ενώ στο ενεργητικό του είχε πάνω από 30 ελληνικά και ξένα έργα σε πρώτη παγκόσμια ή πανελλήνια εκτέλεση. Η κηδεία του θα γίνει αύριο, στις 4 μ.μ., στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΜΑΡΙΟ ΝΤΕΛ ΜΟΝΑΚΟ

Ο MARIO DEL MONACO ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ GIOACCHINO ROSSINI


LARGO AL FACTOTUM DELLA CITTÀ

Largo al factotum della città, largo
Presto a bottega che l'alba è già, presto
Ah, che bel vivere, che bel piacere, che bel piacere
per un barbiere di qualità! di qualità!
Ah, bravo Figaro!
Bravo, bravissimo! bravo!
Fortunatissimo per verità! bravo!
Pronto a far tutto,
la notte e il giorno
sempre d'intorno in giro sta.
Miglior cuccagna per un barbiere,
vita più nobile, no, non si da.
Rasori e pettini
lancette e forbici,
al mio comando
tutto qui sta.
V'è la risorsa,
poi, del mestiere
colla donnetta... col cavaliere...
colla donnetta... col cavaliere...
Tutti mi chiedono, tutti mi vogliono,
donne, ragazzi, vecchi, fanciulle:
Qua la parrucca... Presto la barba...
Qua la sanguigna...
Presto il biglietto...
Qua la parrucca, presto la barba,
Presto il biglietto, ehi!
Figaro! Figaro! Figaro!, ecc.
Ahimè, che furia!
Ahimè, che folla!
Uno alla volta, per carità!
Ehi, Figaro! Son qua.
Figaro qua, Figaro là,
Figaro su, Figaro giù,
Pronto prontissimo son come il fulmine:
sono il factotum della città.
Ah, bravo Figaro! Bravo, bravissimo;
a te fortuna non mancherà.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΕΛΙΝΑ ΓΚΑΡΑΝΤΣΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ELĪNA GARANČA



UNA VOCE POCO FA

Una voce poco fa
Qui nel cor mi risuonò;
Il mio cor ferito è già,
E lindor fu che il piagò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Il tutor ricuserà,
Io l'ingegno aguzzerò.
Alla fin s'accheterà
E contenta io resterò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Io sono docile,
Son rispettosa,
Sono obbediente,
Dolce, amorosa;
Mi lascio reggere,
Mi fo guidar.
Ma se mi toccano
Dov'è il mio debole
Sarò una vipera
E cento trappole
Prima di cedere
Farò giocar.


Όπερα: Gioacchino Rossini, "Il barbiere di Siviglia".

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΔΕ ΛΟΣ ΑΝΧΕΛΕΣ

Η VICTORIA DE LOS ÁNGELES ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ GIOACCHINO ROSSINI


UNA VOCE POCO FA

Una voce poco fa
Qui nel cor mi risuonò;
Il mio cor ferito è già,
E lindor fu che il piagò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Il tutor ricuserà,
Io l'ingegno aguzzerò.
Alla fin s'accheterà
E contenta io resterò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Io sono docile,
Son rispettosa,
Sono obbediente,
Dolce, amorosa;
Mi lascio reggere,
Mi fo guidar.
Ma se mi toccano
Dov'è il mio debole
Sarò una vipera
E cento trappole
Prima di cedere
Farò giocar.


Όπερα: Il barbiere di Siviglia.
BBC Telecast, 1962.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΤΣΕΤΣΙΛΙΑ ΜΠΑΡΤΟΛΙ

Η CECILIA BARTOLI ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΗΝ

CANZONETTA SPAGNUOLA

ΤΟΥ GIOACCHINO ROSSINI

En medio a mis colores, ay,
pintando estaba un día, ay,
cuando la musa mía, ay,
me vino a tormentar, ay.

Ay, con dolor pues dejo
empresa tan feliz
cual es de bellae Nice
las prendas celebrar, ay.

Quiso que yo pintase, ay,
objeto sobrehumano, ay,
pero lo quiso en vano, ay,
lo tuvo que dejar, ay.

Ay, con dolor pues dejo
empresa tan feliz
cual es de bellae Nice
las prendas celebrar, ay.

Conoce la hermosura, ay,
un corazón vagado, ay,
mas su destin malvado, ay,
Ie impide de centar, ay.

Ay, con dolor pues dejo
empresa tan feliz
cual es de bellae Nice
las prendas celebrar, ay.




Cecilia Bartoli, Mezzo soprano.
Jean Yves Thibaudet, Piano.
Teatro Olimpico,Vicenza, Ιταλία, Ιούνιος 1998.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΛΟΥΙΖΑ ΤΕΤΡΑΤΣΙΝΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η LUISA TETRAZZINI


UNA VOCE POCO FA
(Gioacchino Rossini, Il barbiere siviglia)

Una voce poco fa
Qui nel cor mi risuonò;
Il mio cor ferito è già,
E lindor fu che il piagò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Il tutor ricuserà,
Io l'ingegno aguzzerò.
Alla fin s'accheterà
E contenta io resterò.
Sì, lindoro mio sarà;
Lo giurai, la vincerò.
Io sono docile,
Son rispettosa,
Sono obbediente,
Dolce, amorosa;
Mi lascio reggere,
Mi fo guidar.
Ma se mi toccano
Dov'è il mio debole
Sarò una vipera
E cento trappole
Prima di cedere
Farò giocar.



Ηχογράφηση του 1911.

Ο ΤΙΤΟ ΓΚΟΜΠΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΡΟΣΣΙΝΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο TITO GOBBI


GIOACCHINO ROSSINI: IL BARBIERE DI SIVIGLIA

LARGO AL FACTOTUM DELLA CITTÀ

La ran la lera, la ran la la.
La ran la lera, la ran la la.
Largo al factotum
della città,
largo!
La ran la, la ran la,
la ran la, la!
Presto a bottega
che l'alba è già, presto!
La ran la, la ran la,
la ran la, la.
Ah, che bel vivere,
che bel piacere,
per un barbiere di qualità,
di qualità!
Ah, bravo, Figaro,
bravo, bravissimo; bravo!
La ran la, la ran la,
la ran la, la.
fortunatissimo per verità!
La ran la, la ran la,
la ran la, la.
Pronto a far tutto,
la notte, il giorno
sempre d'intorno in giro sta.
Miglior cuccagna per un barbiere,
vita più nobile, no, non si dà.
La, la ran la,
la ran la, la ran la.
Rasori e pettini,
lancette e forbici,
al mio comando tutto qui sta.
V'è la risorsa poi del mestiere
colla donnetta, col cavaliere.
Ah, che bel vivere,
che bel piacere
che bel piacere
per un barbiere di qualità,
di qualità

Tutti mi chiedono,
tutti mi vogliono,
donne, ragazzi,
vecchi, fanciulle.
Qua la parrucca...
Presto la barba...
Qua la sanguigna,
presto il biglietto!
Figaro, Figaro, Figaro, Figaro!
Ahimè!, ahimè! Che furia!
Ahimè!
Che folla!
Uno alla volta, per carità!
Figaro! Son qua
Ehi Figaro! Son qua.
Figaro qua, Figaro là,
Figaro qua, Figaro là,
Figaro su, Figaro giù,
Figaro su, Figaro giù!
Pronto prontissimo
son come il fulmine,
sono il factotum della città,
della città!
Ah, bravo Figaro,
bravo, bravissimo!
A te fortuna, a te fortuna,
a te fortuna
non mancherà.
La, la ran la, la ran la, la ran.
A te fortuna, a te fortuna,
a te fortuna
non mancherà!
Sono il factotum de la città!


Σκηνή από την ταινία "Ο κουρέας της Σεβίλλης" του 1946.

Η ΤΣΕΤΣΙΛΙΑ ΜΠΑΡΤΟΛΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΖΟΑΚΙΝΟ ΡΟΣΣΙΝΙ

BEL RAGGIO LUSINGHIER
(άρια της Σεμίραμης από την "Σεμίραμη" του Ροσσίνι)

Bel raggio lusinghier,
di speme, e di piacer
alfin per me brillò!
Arsace ritornò, si,
a me verrà,
quest'alma che finor
gemè, tremò, languì,
oh! come respirò!
ogni mio duol sparì,
dal cor, dal mio pensier,
si dilegnò il terror!

Dolce pensiero, di quell'istante,
a te sorride l'amante cor,
si, come più caro, dopo il tormento,
è il bel momento di pace, e amor,
è il bel momento di gioja, e amor.



"Semiramide": δίπρακτομελόδραμα του Gioachino Rossini, πάνω στο λιμπρέττο του Gaetano Rossi, εμπνευσμένο από την τραγωδία "Sémiramis" του Βολταίρου. Πρωτοπαρουσιάστηκε στον "Φοίνικα" της Βενετίας στις 3 Φεβροαυρίου 1823.

Η ανάρτηση αφιερώνεται στη φίλη Lapsus Digiti.