ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1968

 

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1968

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ω, ΠΟΣΟ ΘΑ ’ΘΕΛΑ ΟΙ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΕΣ ΚΟΡΕΣ

LUIGI PIRANDELLO

Ω, ΠΟΣΟ ΘΑ ’ΘΕΛΑ ΟΙ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΕΣ ΚΟΡΕΣ

Ω, πόσο θά ’θελα οι χαριτωμένες κόρες

σαν τ’ άνθη κάποιου νά ’ναι κήπου. Περπατώντας

ανάμεσα στα ρόδα τα έμψυχα επί ώρες

κάθε πρωί να τα χαϊδεύω τραγουδώντας·

και στις βραγιές τους, ύστερα, να κόβω βήμα,

να τα θωρώ καλά, να με κοιτούν κι εκείνα,

να τους μιλώ, να μου μιλούν, και μέγα κύμα

χαράς να με χτυπά με λόγια μυρωμένα.

Μετά, ένα-ένα, όλα πάλι να τα δει η ματιά μου,

για να μου μείνει κάποτε ένα τους στο στήθος

να γεύεται τους στεναγμούς και τα φιλιά μου!

Μα αλλιώς κανένα τους ας μην αγγίξω! Κι ας έβγω

χωρίς το μέλι τους – ή το φαρμάκι. Το ήθος

ποθώ απ’ τ’ αρώματα να νιώθω, και να φεύγω…

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ!

LUIGI PIRANDELLO

[IO VORREI CHE LE DONNE GRAZIOSE]

Io vorrei che le donne graziose

fossero come i fiori d ’un giardino.
Io me n ’andrei tra le animate rose,
cantando pei viali ogni mattino;

tra lor m ’adagerei pianin pianino,

me le vedrei d ’attorno, in su lo stelo
chine vêr me, parlarmi davvicino,
e sarei pago del lor dolce anelo.

Poi tutte, ad una ad una, io le côrrei;

mi starebbe ciascuna un dí sul seno,
a godersi i miei baci e i sospir miei.

Oppur nessuna ne vorrei toccare;

vorrei, senza succhiar miele o veleno,
il profumo aspirarne, ed oltre andare.

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

LUIGI PIRANDELLO

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

Έρμο σπίτι στη μέση απ’ το γενέθλιο

χωράφι, ανάερα εδώ, μες στο οροπέδιο

με τη γαλάζια γη, όπου στέλνει υπάκουο

ζωηρούς αφρούς το αφρικανικό το κύμα,

  πάντα εσέ βλέπω, εσέ από πέρα, αν ίσως

σκεφτώ την ώρα που μικρή η ζωή μου

στον άπειρο και μάταιο βγήκε κόσμο:

εδώθε, λέω, τη ζήση, εδώθε πήρα.

  Απ’ το δρομάκι αυτό μες στον ελαιώνα,

που μέντα και φασκόμηλο ευωδιάζει

άπραος και θαρραλέος τράβηξα πέρα.

  Και τόσο, τόσο βάδισα, ω λουλούδια,

του έρμου φράχτη, που πια ξεπνοημένος

ξανάρχομαι σε σας τους κουρασμένους.

Μετάφραση: Γεράσιμος Σπαταλάς.

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Νέα Εστία», έτος ΛΒ΄, (1958), τ. 63, 15 Ιανουαρίου 1958, τχ. 733, σελ. 123.