GUILLERMO PILÍA
ΜΥΡΩΔΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑΣ
ΕΣΠΕΡΑΣ
Σταμάτησε
η βροχή. Το νερό
έχει
ώρα τώρα βγάλει από τα χώματα το άρωμά τους.
Από
τούτη την άκρη της ύπαρξης ανακαλύπτουμε
μια
μυρωδιά από ρητίνες και αφεψήματα
ευκαλύπτων,
μια λεωφόρο με πορτοκαλόδενδρα,
μια
πόλη πικρή όπου κάποιος επιθυμεί
να
ξεχάσει τα γεράματά του, τους παλιούς του γάμους.
Μπορεί
κανείς πια να μην ξαναψωνίσει για τα σπιτοκάλυβα
ούτε
να συνδαυλίσει για τον άσωτο το τζάκι.
Και
μπορεί κανείς πια να μην πεταχτεί από τις στάχτες του.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
******************
OLOR DE LA TARDE
AZUL
Ha
cesado de llover. El agua
ya
le ha arrancado a la tierra su perfume.
Desde
este confín de la existencia descubrimos
un
olor de resinas e infusiones
de
eucaliptos, una avenida con naranjos,
una
ciudad amarga en la que alguien desea
olvidar
su vejez, sus antiguas nupcias.
Quizás
ya nadie abastecerá los galpones
ni
atizará la hoguera para el pródigo.
Quizás
ya nadie brotará de sus cenizas.