ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ

 

[ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ]

 

Τῆς Μνημοσύνης κόρες καὶ θεές,

ἀπὸ τὰ οὐράνια ἐλᾶτε, κατεβεῖτε

νὰ τραγουδήσετε κι ἐσεῖς μαζί μου τώρα

τὴ Μάνα τῶν Θεῶν —

θεὰ κι ἂν εἶναι, συνεχῶς περιπλανιέται

σὲ ὄρη ἐπάνω, σὲ λαγκάδια μέσα

μὲ τὰ μαλλιά της ξέπλεκα,

μὲ ἀλλοπαρμένα τὰ μυαλά της.

Ὁ ἡγεμόνας Δίας, μόλις εἶδε

τὴ Μάνα τῶν Θεῶν μπροστά του,

ξαπόλυσε τὸν κεραυνό του εὐθὺς

καὶ βάρεσε μὲ δύναμη τὰ τύμπανα,

κι ἀπ’ τὸν τεράστιο ἀντίχτυπό τους

βουνὰ καὶ πέτρες γύρω ἐσκίστηκαν.

«Στοὺς Θεοὺς νὰ πᾶς, Μητέρα·

μὴν παραδέρνεις στὰ βουνά, στὰ ὄρη,

μὲ συντροφιὰ τοὺς ἄσπρους λύκους

καὶ τὰ λιοντάρια πού ’χουνε

τὸ βλέμμα τους ἀστραποβόλο».

………………………..

«Στοὺς Θεούς ἐγὼ δὲν πάω πίσω,

τὰ μερτικό μου ἂν δὲν μοῦ δώσουν:

τὸν μισὸ ζητῶ νὰ πάρω οὐρανό,

καὶ τὸ μισὸ ἀπ’τὴ γῆ ἐπίσης·

ἀπὸ τὴ θάλασσα τὸ ἕνα τρίτο θέλω —

ἂν τά ’χω, στὸν Ὄλυμπο ξανανεβαίνω».

………………………..

Χαῖρε, βασίλισσα τρανή, μεγάλη!

Τῶν Ὀλυμπίων μάνα, χαῖρε, χαῖρε!