Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΑΛΛΑΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΑΛΛΑΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2023
Παρασκευή 27 Μαΐου 2022
Τετάρτη 11 Μαΐου 2022
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2022
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2021
Σάββατο 17 Απριλίου 2021
Πέμπτη 15 Απριλίου 2021
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021
Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2020
Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2018
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
Γιάννης Δάλλας, "Αρχαίοι λυρικοί, 1: Ιαμβογράφοι", Κείμενα, Αθήνα 1976.
Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
Γιάννης Δάλλας, "Χορικολυρικοί, Μελικοί, Ελεγειακοί, Ιαμβογράφοι", Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2003-2007.
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
ΒΡΑΔΥΝΗ ΕΛΕΓΕΙΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ
ΒΡΑΔΥΝΗ ΕΛΕΓΕΙΑ
Ύστερα κάθησες σ’ ένα παγκάκι σε μια απόμερη γωνιά
του Σεπτεμβρίου
με το γκαρσόνι νά ’χει αποσυρθεί πίσω απ’ τα δέντρα σαν τ’ αστέρι
πίσω από τα σύννεφα
και δίπλα το ζευγάρι αισθάνθηκε το ρίγος του χειμώνα και τυλίχτηκε
μέσα στο ρούχο της αγάπης τους
καθώς ο μαγαζάτορας βγήκε πελώριος και χαμήλωσε του φεγγαριού
τη λάμπα
κι εσένα πήρε το φιλί τους μες στα σωθικά μου και σηκώθηκες
αθόρυβα
και τράβηξες θλιμμένος σ’ άλλη συνοικία να πλαγιάσεις
πήγαινες με τη μισοφέγγαρη ζωή σου
μισός εγκόσμιος και μισός απόκοσμος
στη φθινοπωρινή νυχτερινή γαλήνη
και πίσω η μοναξιά σκυλί που γαύγιζε
γαύγιζε ροκανίζοντας το κόκκαλο
της μισοτελειωμένης μέρας
Δημοσιεύθηκε στο αθηναϊκό περιοδικό «Νέα Ευθύνη», τχ. 9 (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2012), σελ. 5-6.
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011
ΞΑΝΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ
Ο ΚΟΛΠΟΣ ΤΗΣ ΡΟΔΙΑΣ
Ο άναρχος κόλπος της Ροδιάς είν’ η φωλιά σου
για εκεί κινήσαμε και φτάσαμε τρεις φίλοι
ο πιο ψηλός που έφυγε πρώτος έλυσε τη βάρκα
ετοιμασθήτε είπ’ ο πορθμέας να περάσομε
στην υγρασία και στ’ άφεγγα των σπλάχνων της
μ’ ένα πριάρι στην κοιλιά του κήτους
Τότε η γυναίκα που ήταν λύχνος της σαρκός μου
ξεκόπηκε από μπρός μας πέταξε τα πέπλα
κι απλώθηκε επί των υδάτων σ’ όλον τον ορίζοντα
με το κορμί της υδατόσημο και μήτρα
Κλείνω τα μάτια ακούω την εκκόλαψη
τ’ ανοίγω κι ο οργασμός της με τρελλαίνει
η χαρακιά της ήβης που έσκυψε και φίλησε
ο πειρατής ακόμα πάλλεται
κι ο κόλπος σπαρταρά κι ανοιγοκλείνει
γεμίζει αλλόκοτα πουλιά και όντα
μέσ’ από ρίζες και χυμούς σπόρους και σπέρματα
κι αυγά που σπάζουν η ζωή
ξανά γεννιέται
Από το βιβλίο: Γιάννης Δάλλας, «Περίακτος», Τυπωθήτω, Αθήνα 2011, σελ. 16.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)