ΠΕΡΙ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

JORGE LUIS BORGES

 

ΠΕΡΙ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

 

Τοῦ Θεοῦ ἡ Κόλαση καθόλου δὲν χρειάζεται

τὴ λάμψη τῆς φωτιᾶς. Τοῦ Σύμπαντος τὴν Κρίση

σὰν θ’ ἀναγγείλουν σάλπιγγες καὶ ἡ γῆ σκιστεῖ γιὰ

ν’ ἀποκαλύψει τὰ φριχτὰ ἐντόσθιά της,

τὰ δὲ ἔθνη σηκωθοῦν ἀπ’ τὴ βαριὰ τὴ σκόνη,

γιὰ νὰ ὑπακούσουν στὴν ἀνέκκλητη τὴν Κρίση,

τὰ μάτια δὲν θὰ δοῦνε τοὺς ἐννέα κύκλους

τοῦ ἀντεστραμμένου ὄρους οὔτε τὸν χλομὸ τὸν

λειμώνα μὲ τοὺς αἰωνόβιους ἀσφοδέλους,

ὅπου ἡ σκιὰ τοῦ τοξότη παίρνει καταπόδι

τὴ σκιὰ τῆς ἐλαφίνας πάντα, εἰς τοὺς αἰῶνας·

οὔτε τὴ λύκαινα τὴ φλογερὴ τοῦ ἐσχάτου

πατώματος τῶν μουσουλμανικῶν κολάσεων

νὰ προηγεῖται τῶν ποινῶν τοῦ Ἀδὰμ θὰ δοῦνε·

μὰ οὔτε καὶ βίαια μέταλλα θὰ δοῦν, οὔτε ἴσως

τὸν ὁρατό, τὸν μαῦρο ζόφο τοῦ Τζὼν Μίλτον.

Κανένας μισητὸς λαβύρινθος μὲ σίδερα

τριπλὰ καὶ μὲ πυρὲς ὀδύνης δὲν θὰ κάμψει

τὶς ἔκπληκτες ψυχὲς τῶν καταδικασμένων.

 

Τὰ βάθη τῶν ἐτῶν, τῶν αἰώνων, δὲν διασώζουν

τὸν μακρινὸ πιὰ κῆπο. Ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη

νὰ χαίρεται μὲ τὰ προσόντα τῶν δικαίων —

μὲ σφαῖρες φωτεινές, μὲ ὁμόκεντρες θεωρίες

γιὰ θρόνους, ἐξουσίες, χερουβεὶμ καὶ ἀγγέλους,

ἢ μὲ τῆς μουσικῆς τοὺς ἀπατηλοὺς καθρέφτες,

ἢ ἐπίσης μὲ τ’ ἀπύθμενα τῶν ρόδων βάθη,

ἢ μὲ τὴ λάμψη τὴ δυσοίωνη ἑνὸς μόνο

ἀπὸ τοὺς τίγρεις του, ἢ μὲ τὴ γοητεία ποὺ ἔχει

στὴν ἔρημο τὸ κίτρινο τὸ λιόγερμα, ἢ καὶ

μὲ τὴ γενναία τοῦ νεροῦ γενέθλια γεύση.

Στὸ ἔλεός Του μέσα δὲν ὑπάρχουν κῆποι

ἢ κάποιο τὴς ἐλπίδας φῶς, ἢ φῶς τῆς μνήμης.

 

Στὸν κρύσταλλο κάποιου ὄνειρου εἶχα ἐγὼ διακρίνει

ὑπόσχεση καὶ Κόλασης καὶ Παραδείσου·

ὅταν ἡ Κρίοση θ’ ἀντηχεῖ ἀπ’ τὶς τελευταῖες

σάλπιγγες, γιὰ νὰ σβήσει ὁ χιλιετὴς πλανήτης

ἀπρόσμενα ἐντελῶς στῶν χρόνων τὴ συντέλεια…

ὦ Χρόνε ἐσύ!... οἱ ἐφήμερές σου πυραμίδες,

τὰ χρώματα καὶ οἱ γραμμὲς τοῦ παρελθόντος

θὰ καθορίσουν μὲς στὸ σκότος μιάν ὄψη

κοιμώμενη, ἀσάλευτη, πιστή, ἀναλλοίωτη

(αὐτὴ ἴσως τῆς ἀγαπημένης, ἴσως ὅμως

καὶ τὴ δική σου), μιὰ ὄψη ἐνατενίσεων, ὄψη

ἀτέρμονη, ἄμεση, ἄθικτη, ἄφθαρτη τελείως:

γιὰ τοὺς ἀπόβλητους θὰ εἶναι ἡ ἴδια ἡ Κόλαση

καὶ γιὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς θὰ εἶναι ὁ Παράδεισος.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.