ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

 

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΙΙ 

 

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

 

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΙΙ

 

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ

ΦΡΑΓΜΑ

ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ & ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΦΡΑΓΜΑ

Οι συγκρούσεις καταλήξανε σε αφασία
κι αν σας πω το χρονικό αυτής της συμπλοκής
θα `ναι σαν απάνω σε ξυράφι ακροβασία
στο δημόσιο ετούτο τσίρκο των αισθημάτων και της πολιτικής

Γιατί φορώντας τα καλά της η εξουσία
και προβάλλοντας ηγέτες super star
θα δοκιμάσει πρώτα να σε μπάσει στη δική της συνωμοσία
ή αλλιώτικα φιλαράκο μου ρεμάλι, σ’ ένα μπαρ

Χρεωμένη έτσι λοιπόν της ζωής μας η εταιρεία
η ακρίβεια, η μόδα, να κι ο πληθωρισμός
σαν ένα φράγμα να υπάρχει μεταξύ μας στην επικοινωνία
κι είναι αόρατος στα χέρια μας ο μοχλός

Η βαριά που μας αρρωσταίνει επιδημία
κινητήρας και δικλείδα ασφαλής
οι οργανώσεις πρώτα απ’ όλα, τα πορνό και κάτι σωματεία
κι ένας ήχος με μηνύματα από δίσκο δήθεν διαυγής

Τούτη `δω λοιπόν η γενιά χαντακωμένη
κουβαλώντας πλήγματα συντριπτικά
μες στην άσφαλτο που ορμάει φρενιασμένη
και ζητάει να αυτοκτονήσει ομαδικά

Μα οι ήρωές της που ήτανε φτιαγμένοι
σε χαρτί και πλαστελίνη μυθική
επιστρέφουν τώρα πάλι λέω ξαναγεννημένοι
αλλά με νυστέρι και τομή καισαρική

ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΠΑΝΗΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΠΑΝΗΣ

Τη μία και μοναδική φορά που είχαμε συναντηθεί ( : το 2001 στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ), τον είχα αναγνωρίσει και του είχα απευθύνει τον λόγο. Μιλήσαμε περίπου μία ώρα. Όταν αποχαιρετιστήκαμε μου είχε πει: "Κυρ-δάσκαλε, να έρχεσαι από το μαγαζί όποτε θέλεις - μαζί με την κυρία σου. Είσαι πάντα προσκαλεσμένος μου". Δεν έτυχε να πάω ποτέ - κακώς, βλακωδώς... Εξαιρετικός μουσικός, υπέροχος άνθρωπος. Δεν είναι πια ανάμεσά μας ο Αντώνης Ρεπάνης.

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ

ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα

και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε

στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε

άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες

μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε

 τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε

είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος

ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε

κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

 Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε

τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα

όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε

 και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα

τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο

την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα

την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας.

ΝΤΑΛΙΚΑ

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΔΗΜΟ ΜΟΥΤΣΗ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗ


ΝΤΑΛΙΚΑ

Ζόρικος κρεμανταλάς
ο καιρός που κουβαλάς,
η ζωή σου μια νταλίκα
με μπαγάζια και με ΙΚΑ.
Τώρα απόχτησες καβούκι
και αμάξι σπορ μοντέλο
τώρα σκάλωσες στο λούκι
κι είσ’ αλλιώτικο καπέλο.

 Η ζωή σου ντούμπλε φας,
μέσα κι έξω τη φοράς,
η καρδούλα σου γκαζιέρα
δίχως γκάζι και αγέρα.
Μες στο κόλπο είσαι χωμένος
και γλιτώνεις παρά τρίχα,
τώρα είσαι βολεμένος
και σου κόψανε το βήχα.

 Κι αν θυμάσαι τα παλιά,
ψέματα και μπλα μπλα μπλα,
η μαγκιά σου ναφθαλίνη
με κασμίρι και λουστρίνι.
Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα
κι όλο τρως απ’ την κουτάλα,
τώρα μάγγωσε η φάκα
και σε κλείσανε στη γυάλα.

ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

 

ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ

Όλος ο κόσμος γέμισε

λουλούδια και πουλιά

κι ο κάμπος κουδουνίζει

απ’ τις χαρούμενες φωνές τους

Κουδούνια στους λαιμούς των γαϊδουριών

κουδούνια στ’ αυτιά του ήλιου

κουδούνια στην άκρη των φύλλων

κουδούνια στις πλεξούδες των κοριτσιών

Όλα χορεύουνε στο φως και κουδουνίζουν

κι ο παππούς βγήκε στη λιακάδα

να πλέξει με χλωρά κλαδιά

μικρά μικρά καλάθια

για να μαζέψει κούμαρα

κι αυγά περιστεριών

Όλος ο κόσμος γέμισε

λουλούδια και πουλιά

 

 

Μουσική:Λουκιανός Κηλαηδόνης.

Ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη.

Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΣΠΗΛΙΟ ΜΕΝΤΗ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Του παγωτατζή το καροτσάκι

στο σοκάκι

μέσα στο χρυσό λιοπύρι

του φτωχού το πανηγύρι,

μέσα στο χρυσό λιοπύρι

του φτωχού το πανηγύρι.

Τρέχουν τα μικρά τ’ αγόρια

σαν κοκόρια

και πιο πέρα τα κοράσια

σαν ζουμπούλια, σαν κεράσια.

 Ένα παγωτό χωνάκι

κρέμα, φράουλα, σοκολάτα

δρόσιζε όλο το δρομάκι,

τι ’ν’ τα νιάτα, τι `ν’ τα νιάτα.

Μια καρδιά γαρουφαλιά

μοναχά δεν τη δροσίζει

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει,

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει.

Του παγωτατζή το καροτσάκι

στο σοκάκι

μια λευκή εκκλησούλα

καμωμένη από δροσούλα,

μια λευκή εκκλησούλα

καμωμένη από δροσούλα.

Είναι το μικρό χωνάκι

σαν κεράκι,

λίγο λίγο λιώνει, σβήνει,

του καημού συχώριο δίνει.

 Ένα παγωτό χωνάκι

 κρέμα, φράουλα, σοκολάτα

δρόσιζε όλο το δρομάκι,

τι ’ν’ τα νιάτα, τι `ν’ τα νιάτα.

Μια καρδιά γαρουφαλιά

μοναχά δεν τη δροσίζει

 καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει,

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει.