ΤΙ ΛΩΖΑΝΗ, ΤΙ ΚΟΖΑΝΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ


ΤΙ ΛΩΖΑΝΗ, ΤΙ ΚΟΖΑΝΗ

Δυο καφενεία, δυο σινεμά
παστέλι, ούζο και παστουρμά
πολλά κορίτσια, λίγοι γαμπροί
και το βραδάκι κρύο βαρύ

Τί Λωζάνη, τί Κοζάνη,
χιόνια η μια και χιόνια η άλλη.

Λίγο με νοιάζει που μοναχός
με τρώει η πίκρα κι ο μαρασμός
στ' αναρρωτήριο ημέρες τρεις
τώρα με ποιόν να πας να πιεις

Τί Λωζάνη, τί Κοζάνη,
χιόνια η μια και χιόνια η άλλη.

Το βράδυ βόλτα στο μαχαλά
μού 'κλεισε μάτι μια κοπελιά
για ένα φιλί θα θέλει γάμο
κι έτσι για πάντοτε τη χάνω

Τί Λωζάνη, τί Κοζάνη,
χιόνια η μια και χιόνια η άλλη.

Οι μέρες φεύγουν, φεύγει ο καιρός
φεύγουν οι νύχτες, μένει ο καημός
κι εσύ να στέκεις πιστός φρουρός
να περιμένεις νά 'ρθει ο εχθρός

Τί Λωζάνη, τί Κοζάνη,
χιόνια η μια και χιόνια η άλλη.



Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης.
Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης.

ΜΕ ΔΟΝΤΙΑ ΣΠΛΑΧΝΙΚΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ (1956)


Ο ΛΥΚΟΣ

Άκουσα νύχτα το τραγούδι της φάρας
σαν θρήνο φάλαινας ριγμένης στο δρόμο
κι όπως ο λύκος απ’ την αγέλη ξεκόβει
και φέρνει βόλτα μονάχος το θήραμα

με δόντια στον αγέρα σπλαχνικά
το σηκώνει και γυρνάει το κεφάλι στον ουρανό
ανοίγει η τρέλα την πόρτα στ’ αυγά μου
δαγκώνει τη θάλασσα και γελάει.



Από το βιβλίο: Γιώργος Κακουλίδης, «Μουσουλμάνος δρόμος», Άγρα, Αθήνα 1983, σελ. 9.