ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ, ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗ

 

Βιβλία... βιβλία...

 

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ...

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.

ΘΑ ΒΑΛΩ ΡΟΥΧΟ ΔΑΝΕΙΚΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗΣ

ΘΑ ΒΑΛΩ ΡΟΥΧΟ ΔΑΝΕΙΚΟ

Μ’ ένα γραμμόφωνο παλιό
απ’ το Μοναστηράκι
κι ένα φεγγάρι βάσανο
τη νύχτα στο σοκάκι,
θα βγω σε μιαν ανηφοριά
να δω την οικουμένη,
στη θάλασσα και στη στεριά
το τί με περιμένει.

Θα βάλω ρούχο δανεικό
και δαχτυλίδι ξένο
κι ένα πουκάμισο παλιό
φρεσκοσιδερωμένο,
και σε καράβι φορτηγό
στις μηχανές τεχνίτης,
θα βγω στον κόσμο να σε βρω
φτωχός κι ερημοσπίτης.

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.

Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Το παιδί από την Κρήτη
που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη
σε ισόβια δεσμά.

Κι ήταν κρύο το φεγγάρι,
κρύο αλουμίνιο,
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο.

Στο ποτήρι το κρασί του
έμεινε ατελείωτο,
τού ’καναν τα χρόνια χιόνια
και το βίο αβίωτο.

Παραπεταμένος είσαι,
μάγκα μου, σε μια γωνιά,
γεια σου, κόσμε σιδερένιε,
γεια σου, χάλκινε ντουνιά.

Έγραφε σε κάθε τοίχο:
«Άλλο ένα τετράμηνο,
να ’σουνα, ζωή, βροχούλα,
να ’μουνα κυκλάμινο.»

Θάνατος μες στο κορμί του
έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες
σαν τρελές νυχτιάτικα.

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

Μυρίζει ο κόσμος γιασεμί
κι η γη αναστατωμένη
κι είναι το Σάββατο χλομό, πολύ χλομό
σαν κάτι που πεθαίνει

Κι ήρθες εσύ με τα παλιά
τα ρούχα τα τριμμένα
και με ρωτάς τι να ‘γινε
η αγάπη αυτή που είχα για σένα

Μυρίζει ο κόσμο γιασεμί
κι ο ουρανός λιβάνι
και λες πως ήρθε η στιγμή, πικρή στιγμή
ο κόσμος να πεθάνει

Γίναν τα μάτια σου βαθιά
και οι θάλασσες μεγάλες
μου πήραν όλες τις χαρές
κι όμως χαρές δεν φέραν άλλες

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Το παιδί από την Κρήτη
που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη
σε ισόβια δεσμά.

Κι ήταν κρύο το φεγγάρι,
κρύο αλουμίνιο,
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο.

Στο ποτήρι το κρασί του
έμεινε ατελείωτο,
του ’καναν τα χρόνια χιόνια
και το βίο αβίωτο.

Παραπεταμένος είσαι,
μάγκα μου, σε μια γωνιά,
γεια σου, κόσμε σιδερένιε,
γεια σου, χάλκινε ντουνιά.

Έγραφε σε κάθε τοίχο:
"Άλλο ένα τετράμηνο,
να ’σουνα, ζωή, βροχούλα,
να ’μουνα κυκλάμινο."

Θάνατος μες στο κορμί του
έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες
σαν τρελές νυχτιάτικα.


Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ


ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

Μυρίζει ο κόσμος γιασεμί
κι η γη αναστατωμένη
κι είναι το Σάββατο χλωμό
πολύ χλωμό
σαν κάτι που πεθαίνει

Κι ήρθες εσύ με τα παλιά
τα ρούχα τα τριμμένα
και με ρωτάς τί νά ’γινε
η αγάπη αυτή που είχα για σένα

Μυρίζει ο κόσμο γιασεμί
κι ο ουρανός λιβάνι
και λες πως ήρθε η στιγμή
πικρή στιγμή
ο κόσμος να πεθάνει

Γίναν τα μάτια σου βαθιά
κι οι θάλασσες μεγάλες
μού πήραν όλες τις χαρές
κι όμως χαρές δεν φέραν άλλες



Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΘΑ ΒΑΛΩ ΡΟΥΧΟ ΔΑΝΕΙΚΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗΣ


ΘΑ ΒΑΛΩ ΡΟΥΧΟ ΔΑΝΕΙΚΟ

Μ ένα γραμμόφωνο παλιό
απ το Μοναστηράκι
κι ένα φεγγάρι βάσανο
τη νύχτα στο σοκάκι,
θα βγω σε μιαν ανηφοριά
να δω την οικουμένη,
στη θάλασσα και στη στεριά
το τι με περιμένει.

Θα βάλω ρούχο δανεικό
και δαχτυλίδι ξένο
κι ένα πουκάμισο παλιό
φρεσκοσιδερωμένο,
και σε καράβι φορτηγό
στις μηχανές τεχνίτης,
θα βγω στον κόσμο να σε βρω
φτωχός κι ερημοσπίτης.



Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής.
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ


Είκοσι χρόνια με ρωτάς
ποιος πήρε την Ελένη
μα εκείνη μόνη στο σχολειό
τον Πάρη περιμένει

Είκοσι χρόνια με ρωτάς
ποιόν αγαπά η Ελένη
είναι στη Σπάρτη,στα νησιά
στην Τροία παντρεμένη

Με ρωτούν για την Ελένη - αχ Ελένη
που΄ναι εικόνα δακρυσμένη - αχ Ελένη
μα εγώ δεν απαντώ
την καρδιά μου τη σφραγίζω
και την πίκρα μου κεντώ

Είκοσι χρόνια με ρωτάς
πού θα βρεθεί η Ελένη
σαν ζωγραφιά στην εκκλησιά
ή σαν κερί αναμμένη

Είκοσι χρόνια με ρωτάς
πού θάψαν την Ελένη
μπορεί στο Άργος στους αγρούς
μπορεί στην οικουμένη

Με ρωτούν για την Ελένη - αχ Ελένη
που΄ναι εικόνα δακρυσμένη - αχ Ελένη
μα εγώ δεν απαντώ
την καρδιά μου τη σφραγίζω
και την πίκρα μου κεντώ

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ


ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Το παιδί από την Κρήτη
που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη
σε ισόβια δεσμά.

Ήταν κρύο το φεγγάρι
κρύο αλουμίνιο
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο.

Στο ποτήρι το κρασί του
έμεινε ατελείωτο
τού ’καναν τα χρόνια χιόνια
και το βίο αβίωτο.

Παραπεταμένος είσαι
μάγκα μου σε μια γωνιά
γεια σου κόσμε σιδερένιε
γεια σου χάρτινε ντουνιά.

Έγραφε σε κάθε τοίχο
άλλο ένα τετράμηνο
νά ’σουνα ζωή βροχούλα
νά ’μουνα κυκλάμινο.

Θάνατος μες στο κορμί του
έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες
σαν τρελές νυχτιάτικα.


Μουσική: Μάνος Χατζηδάκις.

ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΟΠΛΗΜΜΥΡΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ


ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

Κλείσανε τα κέντρα, τα σινεμά και τα καφενεία,
μια παρέα είμαστε που χωρίζει σε μια γωνία.

Είχαμ' όνειρα, όπως τα παιδιά, όπως οι ανθρώποι,
τώρα ένας φεύγει γι’ Αμερική κι άλλος για Ευρώπη.

Σύννεφα σκεπάσαν τον ουρανό, φεύγει η λιακάδα,
ένας κρύος και έρημος σταθμός μοιάζει η Ελλάδα.

Αύριο σκορπίζουμε σαν πουλιά στην κοσμοπλημμύρα
σαν τους πρόσφυγες που δεν έχουνε μες στον ήλιο μοίρα.
Τρένα θα μας πάρουνε την αυγή και λεωφορεία.
Γεια σου Στέλλα, γεια σου Αγγελική και μην κλαις Μαρία.



Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος.
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος.
Το τραγούδι μάς το ζήτησε να το ποστάρουμε η παλιά φίλη του μπλογκ κ. Γιαμίλα Δίας.