ΓΕΛΑΩ

ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΓΕΛΑΩ

Ίσως να φταίει που δε σκάρωσα ένα όνειρο

για να το κυνηγήσω.

Που άφησα τους δείκτες

να χαράζουν δρομολόγια

χωρίς να με ρωτήσουν

Μπήκα βγήκα από άλαλα κτίρια,

από μπαρ

με την compact μουσική

να μαχαιρώνει τις φλέβες μου.

Πέρασα από αγορές

ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΑ

ΓΙΟΒΑΝΝΑ 


ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΑ 

Κανείς πια δεν πατάει αυτό το πάτωμα

Έδωσαν μια και πήδηξαν όλοι στις φωτογραφίες.

Με τα ίδια χαμόγελα

τις ίδιες στιγμές και

βλέμματα που κοιτάνε

άλλα εμένα κι άλλα αλλού.

Κι εγώ,

Ριζωμένη κι αιωρούμενη,

χορεύω με το γέλιο τους

Αφήνοντας τον ήλιο να υπογράφει 

Το χάρτινο πάντα

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι ακόμα εκεί.

Δεν έχει σημασία που έγινε πολυόροφο

με ασανσέρ και αλουμίνια παράθυρα.

Κάθε νύχτα ξεγλιστράει και

με δίοδο το φωταγωγό

άνω θρώσκει

Ψάχνοντας για το χαμένο του

Ουρανό

Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΣΠΗΛΙΟ ΜΕΝΤΗ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Του παγωτατζή το καροτσάκι

στο σοκάκι

μέσα στο χρυσό λιοπύρι

του φτωχού το πανηγύρι,

μέσα στο χρυσό λιοπύρι

του φτωχού το πανηγύρι.

Τρέχουν τα μικρά τ’ αγόρια

σαν κοκόρια

και πιο πέρα τα κοράσια

σαν ζουμπούλια, σαν κεράσια.

 Ένα παγωτό χωνάκι

κρέμα, φράουλα, σοκολάτα

δρόσιζε όλο το δρομάκι,

τι ’ν’ τα νιάτα, τι `ν’ τα νιάτα.

Μια καρδιά γαρουφαλιά

μοναχά δεν τη δροσίζει

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει,

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει.

Του παγωτατζή το καροτσάκι

στο σοκάκι

μια λευκή εκκλησούλα

καμωμένη από δροσούλα,

μια λευκή εκκλησούλα

καμωμένη από δροσούλα.

Είναι το μικρό χωνάκι

σαν κεράκι,

λίγο λίγο λιώνει, σβήνει,

του καημού συχώριο δίνει.

 Ένα παγωτό χωνάκι

 κρέμα, φράουλα, σοκολάτα

δρόσιζε όλο το δρομάκι,

τι ’ν’ τα νιάτα, τι `ν’ τα νιάτα.

Μια καρδιά γαρουφαλιά

μοναχά δεν τη δροσίζει

 καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει,

καίγεται στη σιγαλιά

ρουμπινιά φωτιά και τρίζει.

ΜΕ ΡΩΤΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ: ΜΕ ΡΩΤΑΣ

Στίχοι: Ίων Νταϊφάς.

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ

Η ΒΑΡΚΑ

Μια βάρκα μόνη λιώνει στη στεριά
χωρίς τιμόνι και χωρίς κουπιά,
τη δέρνει η αλμύρα, ο ήλιος κι η βροχή
και μέσα στη σιωπή πεθαίνει μοναχή,
τη δέρνει η αλμύρα, ο ήλιος κι η βροχή
και μέσα στη σιωπή πεθαίνει μοναχή.

Είν' η καρδιά μου βάρκα στη στεριά
σαν έφυγες μακριά μια βροχερή βραδιά,
είν' η καρδιά μου βάρκα στη στεριά
που δίχως συντροφιά με τρώει η μοναξιά.

Πέρα, μακριά το πέλαγο γελά
κι εμένα σιωπηλά το δάκρυ μου κυλά.

Μια βάρκα μόνη λιώνει στη στεριά
χωρίς τιμόνι και χωρίς κουπιά
τη δέρνει η αλμύρα, ο ήλιος κι η βροχή
και μέσα στη σιωπή πεθαίνει μοναχή,
τη δέρνει η αλμύρα, ο ήλιος κι η βροχή
και μέσα στη σιωπή πεθαίνει μοναχή.

Είν' η καρδιά μου βάρκα στη στεριά
σαν έφυγες μακριά μια βροχερή βραδιά,
είν' η καρδιά μου βάρκα στη στεριά
που δίχως συντροφιά με τρώει η μοναξιά.

Πέρα, μακριά το πέλαγο γελά
κι εμένα σιωπηλά το δάκρυ μου κυλά.

Στίχοι και μουσική: Σπήλιος Μεντής.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΑΠΟΨΕ ΒΡΕΧΕΙ

Απόψε βρέχει

σαν την εποχή
που μού ΄χες φύγει

μέσα στη βροχή
κι ο νους μου τρέχει

τρέχει στα παλιά
σε μιας αγάπης

τα νεκρά φιλιά

Στον ουρανό τον γκρίζο
και μες στη συννεφιά
τα μάτια σου αντικρίζω
λατρευτή μου ζωγραφιά

Στίχοι: Θάνος Σοφός.

Μουσική: Κώστας Καπνίσης.

Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΣΠΗΛΙΟ ΜΕΝΤΗ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΙΟΒΑΝΝΑ

ΛΙΟΓΕΡΜΑ

Φλογισμένο λιόγερμα

βάφει το χωράφι

τζάμι και τριαντάφυλλο

τζάμι και χρυσάφι.

Κάτι τρέμει αμίλητο

στον αγέρα κάτι

μακρινό χαμόγελο

κρύφιο μονοπάτι

κάτι τρέμει αθώρητο

ίσκιος φως και απάτη

ρόδινο ένα σύγνεφο

με χρυσό χαγιάτι.

Τα παιδιά ξυπόλυτα

με πανένια μπάλλα

τα παιχνίδια πάψανε

και κοιτάζουν άλλα.

Κάτι τρέμει αμίλητο

στον αγέρα κάτι

μακρινό χαμόγελο

κρύφιο μονοπάτι

κάτι τρέμει αθώρητο

ίσκιος φως και απάτη

ρόδινο ένα σύγνεφο

με χρυσό χαγιάτι.

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος.

Μουσική: Σπήλιος Μεντής.