ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Βασίλης Ρώτας, "Καραγκιόζικα", Εκδόσεις Χ. Μπούρα, Αθήνα 1964.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1957

Μετά το πέρας μιας εκδήλωσης προς τιμήν του Βασίλη Ρώτα και του Κώστα Βάρναλη. Στη φωτογραφία, ο μυστακοφόρος δίπλα στον Στρατηγό Σαράφη είναι ο Γιάννης Ρίτσος. Δεξιά, αμέσως μετά τον Βάρναλη είναι ο Νίκος Παπαδόπουλος.

ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ: ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

Στίχοι: Brendan Behan.
Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας.

Η ΒΑΡΚΑ Η ΠΟΘΟΠΛΑΝΤΑΧΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ


ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑΚΙ

Δώδεκα αγόρια του σχολειού κι η Χριστινιώ μια τάξη
μη βρέξει και μη στάξει.
Τ' αγόρια τ' ορκιστήκανε στην παλικαροσύνη
να κλέψουν τη Χριστίνη.

Βαρκούλαν αρματώνουνε με σταυρωτό πανάκι
Χριστίνα, Χριστινάκι.
Έμπα καλή στη βάρκα μας, να πάμε και να 'ρθούμε
τραγούδι που θα πούμε.

Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε στου Ζέφυρου το χάδι
το όμορφο του το βράδυ.
Σπαρμένο χρυσολούλουδα το πέλαγο λιβάδι
το όμορφο του το βράδυ.

Το Χριστινάκι τραγουδά, της βάρκας κυβερνήτης
γλυκιά που είν' η φωνή της.
Και λέει τραγούδι του έρωτα και για τον πόθο λέει
για το φιλί που καίει.

Γέλια τραγούδια σώπασαν, τ' αγόρια συμπαλεύουν
μοχτούν, φιλί γυρεύουν.
Κανείς δεν είναι στο κουπί, κανείς και στο τιμόνι
λαχτάρα που τούς ζώνει.

Κι η βάρκα η ποθοπλάνταχτη πάει στων νερών τα βάθη
με του έρωτα τα πάθη.
Δεν κλαίω τα δώδεκα παιδιά, τους νιους, τους μαθητάδες
τις δώδεκα μανάδες.

Μόν' κλαίω τα μάτια τα γλαρά, το λυγερό κορμάκι
τ' αγρίμι το ελαφάκι.
Που ήτανε δώδεκα χρονών, παρθένα Παναγιά μου
κι έλαμπε η γειτονιά μου.



Στίχοι: Βασίλης Ρώτας.
Μουσική: Γιάννης Σπανός.

ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΙΩΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ

ΡΩΤΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ


ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑΚΙ

Δώδεκ΄ αγόρια του σκολειού
κι η Χριστινιώ μια τάξη,
μη βρέξει και μη στάξει.

Τ΄ αγόρια τ΄ ορκιστήκανε
στην παληκαροσύνη
να κλέψουν τη Χριστίνη.

Βαρκούλα αρματώνουνε
με σταυρωτό πανάκι-
Χριστίνα-Χριστινάκι.

Ποιός είδε πετροπέρδικα
να παίζει με γεράκια
στο πλάι στα θυμαράκια;

Ποιός είδε την ξανθόμαλλη
γελούσα και πανώρια
να παίζει με τ΄αγόρια;

Έμπα, καλή, στη βάρκα μας
να πάμε και να ΄ρθούμε
τραγούδι που θα ειπούμε!

Τ΄ αστέρια τρεμουλιάζουνε
στου ζέφυρου το χάδι
τ’ όμορφο τούτο βράδυ.

Σπαρμένο χρυσολούλουδα
το πέλαγο λιβάδι
τ΄όμορφο τούτο βράδυ.

Άλλοι ταιριάζουν τα πανιά
κι άλλοι κουπί τραβούνε,
Χριστίνα,ο νους σου πού ΄ναι;

Το Χριστινάκι τραγουδεί
της βάρκας κυβερνήτης,
γλυκειά που ΄ν΄η φωνή της!

Και λέει τραγούδι του έρωτα
και για τον πόθο λέει,
για το φιλί που καίει'

κι η βάρκα εποθοφτέρωσε
κι ορθοπηδάει το κύμα
τραβώντας όλο πρίμα.

Γέλια,τραγούδια εσώπασαν,
τ΄αγόρια συμπαλεύουν,
μοχτούν,φιλί γυρεύουν.

Χουγιάζει ο αέρας για φιλί,
βγάζουν καημούς και πάθη
της θάλασσας τα βάθη.

Κανείς δεν είναι στο κουπί,
κανείς και στο τιμόνι,
λαχτάρα που τους ζώνει!

Για το φιλί της Χριστινιώς
χυμάν με χίλια χέρια
νερά,βουνά κι αστέρια.

Κι η βάρκα η ποθοπλάνταχτη
πάει στων νερών τα βάθη
με του έρωτα τα πάθη.

Κι εκεί σαλεύουν τα παιδιά,
ψάχνουν να βρουν ακόμα
της Χριστινιώς το στόμα.

Δεν κλαίω τα δώδεκα παιδιά,
τους νιούς,τους μαθητάδες,
τις δώδεκα μανάδες,

μόν΄κλαίω τα μάτια τα γλαρά,
το λυγερό κορμάκι,
τ΄αγρίμι,το ελαφάκι,

που ήτανε δώδεκα χρονών,
-Παρθένα Παναγιά μου-
κι έλαμπε η γειτονιά μου.


Κάπως έτσι πρέπει να είτανε και το "Χριστινάκι"... Παραβλέψτε, παρακαλώ, το "ξανθόμαλλη" του μπαρμπα-Βασίλη Ρώτα!... Και "πυρόμαλλη" θα μπορούσε να είναι

Την εικονιζόμενη κυρία τη λένε Eugenia Silva. Για 2-3 μέρες το "Αλωνάκι" δεν θα "φορτώσει" τίποτα. Τα ξαναλέμε σύντομα.

ΔΥΟ ΣΟΝΕΤΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΓΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ

Σε μετάφραση ενός παλιού και ενός σύγχρονου μάστορα: του Βασίλη Ρώτα και του Κώστα Κουτσουρέλη. Το πορτραίτο του Σαίξπηρ το αλίευσα στο μπλογκ του εκλεκτού φίλου (επίσης μάστορα) Γιώργου Μίχου.


53

Με τί ουσία, τί υλικό πλασμένος είσαι συ
που σου ταιριάζουν άπειρες, αλλούταιρες κοψιές;
Κάθε μορφή έχει μόνον μιά δική της μιά γραμμή,
μα στη μορφή σου, ενώ ’ναι μιά, πάνε όλες οι γραμμές.

Περίγραψε τον Άδωνη και το είδωλο του νέου,
μόνο φτωχιά απομίμηση θά ’ναι της ομορφιάς σου,
βάλε για Ελένης μάγουλο την τέχνη όλη του Ωραίου
και να τη μες σε φορεσιά ελληνική η θωριά σου.

Μίλησε για την άνοιξη, τη θερινή εσοδεία·
το πρώτο μόνον τη σκιά τού κάλλους σου θα δώσει,
το άλλο μόνον θα φανεί δική σου αφθονία.
Ό,τι γνωστό μας σχήμα ωραίο σε σένα θα εφαρμόσει.

Η κάθε χάρη προφαντή κάτι από σε ’χει πάρει
μα συ δε μοιάζεις με καμμιά, καμμιά με σε στη χάρη.


Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας




130

Τα μάτια της δεν μοιάζουν με ηλιαχτίδα
κι είναι τα χείλη της χλωμά μπρος στο κοράλλι.
'Αμα το χιόνι είναι λευκό, έχει τα στήθη ωχρά·
μαύρα, συρμάτινα μαλλιά έχει στο κεφάλι.

Τριαντάφυλλα έχω δει ολοπόρφυρα,
μα τέτοια δεν θα βρω στα μάγουλά της.
Γεύθηκα αρώματα πολύ τερπνότερα
από τα μύρα που ανασαίνω στα φιλιά της.

Ευφραίνομαι όταν μου μιλάει κι ας ξέρω
πόσο γλυκύτερη είναι η μουσική.
Ποτέ μου δεν αντίκρισα θεά να περπατά,
μα αυτή βαδίζοντας πατάει στη γη.

Τόσο όμως στη ζωή μου βασιλεύει,
που κάθε σύγκριση άλλη περιττεύει.

Τόσο όμως τη ζωή μου κυβερνά,
που ανούσια τ' άλλα μοιάζουν. Και κενά.



Μετάφραση: Κώστας Κουτσουρέλης