Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΟΤΟΚΗΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΟΤΟΚΗΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2023
ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΕΟΤΟΚΗ
Ετικέτες
ΘΕΟΤΟΚΗΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ),
ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ,
ΟΜΙΛΙΑ,
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Ο ΘΕΟΤΟΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΒΙΡΓΙΛΙΟ
Ετικέτες
ΘΕΟΤΟΚΗΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ),
ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ,
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ,
ΟΜΙΛΙΑ,
VERGILIUS
Πέμπτη 13 Απριλίου 2023
Τετάρτη 12 Απριλίου 2023
Κυριακή 13 Μαρτίου 2022
Σάββατο 12 Μαρτίου 2022
Τρίτη 10 Αυγούστου 2021
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2020
Κυριακή 25 Αυγούστου 2019
Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη 9 Αυγούστου 2018
Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012
ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΤΟ 1901
Συνάντηση
των Δημοτικιστών στην Κορακιάνα της Κέρκυρας (1901). Στην επάνω σειρά,
από αριστερά: Ο πεζογράφος Κων. Θεοτόκης, ο ζωγράφος Σ. Δεσύλλας, ο
ποιητής Λορέντζος Μαβίλης, και ο μεταφραστής Ανδρ. Κεφαλληνός. Στην κάτω
σειρά, από αριστερά: Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού Μαρτζούκος, ο ποιητής
Θρασύβουλος Σταύρου, η ποιήτρια Ειρήνη Δενδρινού, ο λογοτέχνης
Αλέξανδρος Πάλλης και ο λόγιος Μωυσής Χαΐμης.
Σάββατο 28 Μαρτίου 2009
ΝΑ ΒΡΩ ΗΣΥΧΙΑ...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΤΟΚΗΣ
[ΣΟΝΕΤΤΟ 69]
Eίναι στιγμές που την καρδιά μού ανοίγει
Πικρό, βαρύ, θανατερό μαράζι
Mεσάνυχτου σκοτάδι την αδράζει
Kι η ζοφερή μαυρίλα λέω την πνίγει
Kι όξω ευλογία Θεού! Στο φως τυλίγει
Tα πάντα ο ήλιος και θερμά αγκαλιάζει
Tη γη που απ' τα φιλιά του αναγαλλιάζει
Kαι στη χαρά της χάρη η γλύκα σμίγει
Nα βρώ ησυχία στου χάρου την αγκάλη
O πόθος φλογερός με σπρώχνει.
Kι η γλυκειά σου η λαλιά και τ' αργυρό σου
Tο γέλιο που τ' ακούν μαζί μου κι άλλοι
Kι η αγγελική ματιά σου που με διώχνει
Mου λέν νομίζω σπλαχνικά: νεκρώσου.
Από το βιβλίο: Κωνσταντίνος Θεοτόκης, «Τα σονέτα», Ωκεανίδα, Αθήνα 1999.
Ετικέτες
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ,
ΘΕΟΤΟΚΗΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ),
ΣΟΝΕΤΤΟ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



























