Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BRAUN (VOLKER). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BRAUN (VOLKER). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Μαΐου 2018

ΦΟΛΚΕΡ ΜΠΡΑΟΥΝ!



VOLKER BRAUN


DIE AUSTERN

                                        Für Alain Lance

Ich lebe nicht oft wirklich, du seit Stunden
In meiner Küche brichst die eingereisten
(Mit viel Papieren) Austern auf, und mit
Schmerzender Hand in dem Plasteschurz

Singst du. Und die Wolfs, an nichts mehr
Denken die da als ans Fressen, was sie
Wie alles, gründlich tun. Das sind noch Menschen.
Und ich, mit viel Zitrone, betäube

Die nackten Tierchen erst und meinen Gaumen
Und schlucke mutlos, während du zwei Dutzend
Schlürfst mit Wollust und Ekel, diese kleinen
Fotzen der See. So, sage ich nun, das

Leben zwischen Gier und Abscheu
Zergehen lassen auf der Zunge, ja.

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΤΑΙΩΣ


VOLKER BRAUN (1939)


ΤΕΧΝΗ


Χορεύει στους τάφους, με χάρη
με τη δόλια μνήμη της. ΞΕΡΟΥΜΕ
ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ. Καλεί
τους πεθαμένους, τους ξεχασμένους
αυτούς με τα μαχαίρια και τις αξιώσεις τους. Η αγάπη
έσβησε, ο θυμός πάγωσε,οι σπαταλημένοι καιροί. Ποια
είναι η σκέψη που εμείς οι
θνητοί βάζουμε ενάντια στο ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΤΑΙΩΣ; Τολμά να την σκεφτεί
υπόγεια εκεί όπου όλα ζουν. Πώς
είναι δυνατόν τα πράγματα στην κατάσταση που είναι
να χορεύουν;



Μετάφραση: Νίκος Παναγόπουλος.
Παρμένο από το φιλικό ιστολόγιο «Ποιείν».