ΝΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ

 

 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ

 

ΝΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ

 

Θυμήθηκα αυτές τις μέρες

το σκύλο μας.

Αζόρ το βάφτισε η αδελφή μου

φοιτήτρια τότε στο διδασκαλικό κολλέγιο

φαντάζομαι το πήρε

από κάποιο αγγλικό μυθιστόρημα.

Γκρίζο το τρίχωμα του

αγέρωχο το σώμα του

κυκλοφορούσε στην αυλή

επιθεωρώντας κάθε γωνιά της.

Καλωσόριζε τα βράδια τον πατέρα

κινώντας την ουρά

μα και τη μέρα

γνώριζε από τις μυρωδιές, ποιος ξέρει,

κι ανάλογα φερότανε.

Φιλικό το γαύγισμα του

κι άλλοτε της διαμαρτυρίας

άλλαζε από την αύρα υποθέτω

που εκπέμπουνε οι άνθρωποι

κρύβοντας βαθιά τα συναισθήματα τους

κι άλλα πως είναι απ' έξω εκφράζουνε.

 

Μα το ζώο

που την αλήθεια αναζητά

και τη φιλία απ' τη φοβέρα ξεχωρίζει

δε ξεγελιέται

κι αλλοίμονο αν μιλούσανε οι σκύλοι

τόσα που ξέρουνε

και δεν τους ξεγελάει κανείς

μήτε χαμόγελο περαστικού μήτε

το γεια σου γείτονα αγαπητέ μου.

 

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνο έφυγε από τη ζωή ο Ντάγκλας, το πιο καλόκαρδο και το πιο συντροφικό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Και σαν γνήσιος ναπολιτάνος που ήταν "μιλούσε" μόνο ιταλικά του Νότου και επέβαλλε πάντοτε το καθεστώς του νόμου του μόνο με το βλέμμα του. Συνελόντι ειπείν ο Ντάγκλας μάς άλλαξε τη ζωή! Επανειλημμένα έδωσε μάχες με τον θάνατο, και τον νικούσε μέχρι την τελευταία φορά... Γι' αυτό και όταν έφυγε, τον συνόδευσε η μουσική του Μπετόβεν με τον 'Υμνο στη Χαρά. Το ποίημα που ακολουθεί του το είχε αφιερώσει ο Γιώργος Κασιμάτης – Δρυμωνιάτης, όταν τονξ γνώρισε.

ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Γεια σου ρε Ντάγκλας όμορφε
και τυχερέ συνάμα
πώχεις το Γιώργο Κεντρωτή
δούλο κι αφέντη άμα.

Κοντά τ' εκτός 'πό κόκαλα,
παΐδια, φιλετάκια,
απολαμβάνεις, τυχερέ,
ποίματα και γκολάκια.

Καλά να είσαι, κούκλαρε,
να αυτοκρατορεύεις,
δίπλα στο Γιώργο ν' ευτυχείς,
'πό τεμπελιά να ρεύεις.

Κάθου 'κειδά και χόρταινε,
άκου και μη βαβλίζεις,
γλέντα τα γράμματα και συ,
μάθε να συλλαβίζεις.

Κι όπως κοντά του κάθεσαι
τις ώρες που συγγράφει,
τεμπελοσιγοντάριζε
της ποίησης τα πάθη

κι έχε το νου σου μη γδαρθεί
από του νου τ' αγκάθια,
απ' της ψυχής τα ζούμπερα
κι απ' της ζωής τα πάθια.

Κι αν τύχει κι ο Ολυμπιακός
μία στις τόσ', αν χάσει,
τότε κουράγιο δίνε του,
τ' αφέντη σου, μη σκάσει.

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο έφυγε από τη ζωή ο Ντάγκλας, το πιο καλόκαρδο και το πιο συντροφικό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Και σαν γνήσιος ναπολιτάνος που ήταν "μιλούσε" μόνο ιταλικά του Νότου και επέβαλλε πάντοτε το καθεστώς του νόμου του μόνο με το βλέμμα του. Συνελόντι ειπείν ο Ντάγκλας μάς άλλαξε τη ζωή! Επανειλημμένα έδωσε μάχες με τον θάνατο, και τον νικούσε μέχρι την τελευταία φορά... Γι' αυτό και όταν έφυγε, τον συνόδευσε η μουσική του Μπετόβεν με τον 'Υμνο στη Χαρά στην παρακάτω εκτέλεση:

Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΜΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ...

Και βέβαια ο Ντάγκλας ως γνήσιος ναπολιτάνος διαβάζει Τζαμπαττίστα Βίκο, όταν δεν τον απασχολεί από το διάβασμα η κυρία του!

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ - ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ


ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ

Γεια σου ρε Ντάγκλας όμορφε
και τυχερέ συνάμα
πώχεις το Γιώργο Κεντρωτή
δούλο κι αφέντη άμα.

Κοντά τ' εκτός 'πό κόκαλα,
παΐδια, φιλετάκια,
απολαμβάνεις, τυχερέ,
ποίματα και γκολάκια.

Καλά να είσαι, κούκλαρε,
να αυτοκρατορεύεις,
δίπλα στο Γιώργο ν' ευτυχείς,
'πό τεμπελιά να ρεύεις.

Κάθου 'κειδά και χόρταινε,
άκου και μη βαβλίζεις,
γλέντα τα γράμματα και συ,
μάθε να συλλαβίζεις.

Κι όπως κοντά του κάθεσαι
τις ώρες που συγγράφει,
τεμπελοσιγοντάριζε
της ποίησης τα πάθη

κι έχε το νου σου μη γδαρθεί
από του νου τ' αγκάθια,
απ' της ψυχής τα ζούμπερα
κι απ' της ζωής τα πάθια.

Κι αν τύχει κι ο Ολυμπιακός
μία στις τόσ', αν χάσει,
τότε κουράγιο δίνε του,
τ' αφέντη σου, μη σκάσει.



Ευχαριστώ πολύ, φίλε, συγχωριανέ και σύγγαυρε.

Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Ο Ντάγκλας, παρά το βρετανοπρεπές όνομά του, είναι ναπολιτάνος, καθαρόαιμος. Για την ακρίβεια είναι καζερτάνος, ήτοι από αυτοκρατορική πόλη. Γι' αυτό και η μεγαλειότης. Μιλάει και καταλαβαίνει μόνο ιταλικά. Τί δουλειά έχει στο αλωνάκι; Τόσα χρόνια είναι παρών και μού συμπαραστέκεται στις εγγραφές και στις αναρτήσεις, Άρα;... Όλες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν χτες, 31 Οκτωβρίου.