ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗ ΤΟΥ ΣΑΛΒΟ

 

ALFREDO MARIO FERREIRO

 

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗ ΤΟΥ ΣΑΛΒΟ

 

Ο ουρανοξύστης είναι καμηλοπάρδαλη από οπλισμένο σκυρόδεμα

και το δέρμα της έχει παράθυρα για στίγματα.

 

Καμηλοπάρδαλη βαριεστημένη λιγάκι

γιατί δεν έχουν πεταχτεί ακόμα φοίνικες εκατό μέτρα ύψος.

 

Καμηλοπάρδαλη τελματωμένη στη γωνία

των οδών Άνδεων και Δεκαοχτώ,

ανίκανη να διασχίσει το δρόμο

από φόβο μήπως τ’ αυτοκίνητα

της μπερδευτούνε στα πόδια και την κάνουνε να σκοντάψει.

 

Αλλά τί ξεκούραση δίνει η ιδέα ενός ουρανοξύστη

ξαπλωμένου στο πάτωμα!

 

Με όλα του σχεδόν τα παράθυρα

να κοιτάνε ψηλά στον ουρανό.

 

Και να αιμορραγεί από τους σωλήνες

του ζεστού νερού

και του συστήματος ψύξεως.

 

Ο ουρανοξύστης του Σάλβο

είναι η τσιμεντένια καμηλοπάρδαλη

που συμπληρώνει το κτίριο του ζωολογικού κήπου

στο Μοντεβιδέο.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΠΛΕΝΟΝΤΑΣ ΣΥΝΝΕΦΑ

 

ALFREDO MARIO FERREIRO

 

ΠΛΕΝΟΝΤΑΣ ΣΥΝΝΕΦΑ

 

Ο άνεμος πλένει τώρα τα

σύννεφα.

Παίρνει ένα μαύρο καράβι,

το βουτάει στη βροχή,

το στείβει πάραυτα,

το κοπανάει στο μύλο,

μας ποτίζει το χωράφι,

πλένει τον ουρανό,

και σύννεφο άσπρο βγαίνει

απ’ το μαύρο που ήταν,

και πάει να κρεμαστεί

στο σύρμα του ορίζοντα,

για να στεγνώσει.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΟΙ ΤΕΡΑΤΩΔΕΙΣ ΕΡΩΤΕΣ

 

ALFREDO MARIO FERREIRO

 

ΟΙ ΤΕΡΑΤΩΔΕΙΣ ΕΡΩΤΕΣ

 

Το λεωφορείο θέλει, με όλον του τον άξονα και με όλο το διαφορικό του,

την όμορφη κουρσίτσα με τις αρμονικές γραμμές.

 

Σιγά-σιγά καταφέρνει να πλησιάσει πλάι της

και με τη συγκράτηση του πανίσχυρου κινητήρα του τη νανουρίζει.

 

Τρομαγμένη η κουρσίτσα απ’ αυτόν τον θόρυβο

δίνει ένα θεμιτό ελαστικό γυναικείο άλμα και φεύγει.

 

Από μακριά κουνάει το μπλε μαντήλι του αποχαιρετισμού

από την εξάτμιση.

 

Το λεωφορείο την κυνηγάει αμέσως. Πάνω στη ζάλη του

το βαρβάτο παχύδερμο μετά βίας ξεπερνά τα εμπόδια

της νευρικής και μικροσκοπικής κυκλοφορίας του δρόμου.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.