ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΑΣΤΡΑ …

 

ERNST WILHELM LOTZ

 

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΑΣΤΡΑ …

 

Της νύχτας άστρα, πόσο ωραία λάμπετε!

Ήρεμα και ξάστερα με αχτίδες μού στέλνετε

όλον της άνοιξης τον πόθο στο αίμα μου –

σαν της αγαπημένης τα μάτια

λάμπετ’ εσείς μέσα στη νύχτα –:

στου έρωτα λάμπετε μέσα τη νύχτα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΕΡΝΣΤ ΒΙΛΧΕΛΜ ΛΟΤΖ!

ERNST WILHELM LOTZ (1890-1914)

IN DEINEM ZIMMER

In deinem Zimmer fand ich meine Stätte,

In deinem Zimmer weiß ich, wer ich bin.

Ich liege tagelang in deinem Bette

Und schmiege meinen Körper an dich hin.

Ich fühle Tage wechseln und Kalender

Am Laken, das uns frisch bereitet liegt,

Ich staune manchmal still am Bettgeländer,

Wie himmlisch lachend man die Zeit besiegt.

Bisweilen steigt aus fernen Straßen unten

Ein Ton zu unserm Federwolkenraum,

Den schlingen wir verschlafen in die bunten

Gobelins, gewirkt aus Küssen, Liebe, Traum.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Sabine Baltu.

ΕΡΑΣΤΕΣ

ERNST WILHELM LOTZ (1890-1914)


ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΒΟΥΛΕΣ ΖΩΩΝ ΑΡΠΑΧΤΙΚΩΝ...

Αυτό είσαι λοιπόν;
Στον καθρέφτη του κόσμου τη νύχτα
μεγάλη εικόνα, ηχεί η ανάσα σου,
σαρώνει την ψυχή μου.
Αστέρια διασχίζουν το στέρνο σου παίζοντας άρπες.
Εσύ όμως…
λάμπεις ατημέλητη μάλλον σε πάπλωμα λευκό, πουπουλένιο.
Κι όνειρο βαρύ το στήθος σου πλακώνει.

Ή, πάλι, νεαρό παιδί αγαπημένο
των δαχτύλων του αισθησιακά σέρνει τον χρωστήρα
στους σταθερούς κύκλους του στήθους σου,
στα δυό σου περιστέρια.
Είστε θερμοί, πολύ θερμοί.
Κι όμορφες βούλες ζώων αρπαχτικών τις ράχες σας στολίζουν.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Η βουλάτη κυρία είναι η ήδη γνωστή μας Ariadne Artiles, από τας Καναρίους Νήσους.