ΝΙΚΟΣ ΚΑΣΣΙΟΣ
ΡΩΜ(Α)ΙΟΚΕΝΤΡ(ΩΤ)ΙΚΟΝ
Είμ' ο Ρωμαίος, Ρωμιός απ' το Τσιρίγο,
και φτιάνω κάτι μ έ γ κ λ α καραβάκια.
Όμως μη μου βαράτε παλαμάκια,
γιατί ντρέπομαι κιόλας - και θα φύγω!
Έτσι κι αλλιώς, για πλάκα (και για λίγο)
ήρθα σ' ετούτα εδώ τα μηχανάκια,
που τά 'χετε του λόγου σας πα-νά-κει-α
(- ξέρω τη λέξη απ' τον παππού). Εγώ μπήγω
τα δάχτυλά μου στα ψαχνά της άμμου,
ώσπου να ξανανιώσουν το νερό.
Άντε,... εξηγώ, αν και είναι φανερό:
Το κέντρο των πραγμάτων στ' όνομά μου
ακούγεται και λέει πατριώτισσά μου
τη θάλασσα έχω - τί καθυστερώ!;
Ρ Ω Μ (Α) Ι Ο Σ, παναπεί Ελληνοϊταλός.
Και γαύρος.
Γεια
σας.
(Παρά
θιν' αλός).
