ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑΤΙ ΞΕΧΝΑΩ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ

ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑΤΙ ΞΕΧΝΑΩ

Μη μου λες γιατί ξεχνάω
κι απ' το σπίτι δεν περνάω
δε σε θέλω πια, να ξέρεις, άλλη αγαπώ
άλλη θέλει η καρδιά μου, γι' άλληνε πονώ

Όταν σού 'λεγα με πόνο
"χάνομαι για σένα, λιώνω"
έριχνες τα μάτια σου, μικρή μου, χαμηλά
ήθελες να πάρεις κάποιου άλλου τα φιλιά

Ήσουνα ξελογιασμένη
και με άλλονε μπλεγμένη
Τώρα κλαις, δε σε λυπάμαι ούτε σε πονώ
την καρδιά μου θα την κάνω πέτρα σα βουνό

Δε με μέλει κι αν θα πάθεις
θα πονέσεις για να μάθεις
κι όταν άλλον αγαπήσεις, να μην τον γελάς
θα σ' αφήσει και εκείνος πάλι να πονάς

Στίχοι και μουσική: Κώστας Σκαρβέλης.

ΤΑ ΤΣΑΧΠΙΝΙΚΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ: ΤΑ ΤΣΑΧΠΙΝΙΚΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ

ΜΠΛΟΚΑΡΑΝΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΜΠΑΤΗ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ


ΕΠΙΑΣΑΝΕ ΤΟΝ ΜΠΑΤΗ

Κάτω στα παλιατζήδικα μπαφιάσαμε ντουμάνι
κι εκεί πού πίναν ναργιλέ πλάκωσαν πολιτσμάνοι
Μπλόκαρανε το μαγαζί του Μπάτη στον Περαία
που μαστουρώνανε μαζί αυτός και η παρέα

Τώρα στις μαύρες φυλακές, πού λες
βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές
"τί έχεις Μπάτη κι όλο κλαις;"
κι ακούς παραπονιάρικη φωνή
μέσ' απ' τα σίδερα απ' τη στενή τη φυλακή τη σκοτεινή

Με φιλντισένιο μπαγλαμά με λάμες και με ζάρια
θα πω στους καρφωτήδες μου σαν θά 'βγω, "τί χαμπάρια;"
Γι αυτό ο Μάρκος βρε παιδιά κι εσεις χωρίς αστεία
να τρέξετε στον υπουργό, να πάρω αμνηστία

Τώρα στις μαύρες φυλακές, πού λες
βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές
"τί έχεις Μπάτη κι όλο κλαις;"
κι ακούς παραπονιάρικη φωνή
μέσ' απ' τα σίδερα απ' τη στενή τη φυλακή τη σκοτεινή



Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης, Σαβαίμ, Βοσπορινός.
Μουσική: Γιώργος Ροβερτάκης.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ


ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Είμαι του δρόμου το παιδί,
το παραπονεμένο
και σαν σκυλάκι κάθομαι
στους πάγκους, το καημένο

Το κρύο έχω πίκρα μου,
η ζέστη είν' η χαρά μου
του καθενός το θέλημα
είν' η παρηγοριά μου

Κι αν αποθάνω και βρεθεί
κανένας να με θάψει
είμαι του δρόμου το παιδί
κι εκείνος ας με κλάψει


Ηχογράφηση του 1937.