ΑΔΙΑΚΡΙΣΙΑ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΗΣ

ΑΔΙΑΚΡΙΣΙΑ

Περπατάς βιαστικά

ν’ αποφύγεις τα βλέμματα

τ’ αμήχανα λόγια

όταν συναντάς κάποιον.

Κι όμως όλοι γνωρίζουν.

Ακούς τα βαριά τους βήματα

ν’ ανεβαίνουν τις σκάλες.

Δεν προλαβαίνεις να κρυφτείς.

Από το βιβλίο: Γεράσιμος Ρομποτής, «Άδεια όστρακα (ποιήματα και μεταφράσεις)», Εκδόσεις Γαβριηλιάδης, Αθήνα 2012, σελ. 32.

ΑΔΕΙΑ ΟΣΤΡΑΚΑ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΗΣ

ΑΔΕΙΑ ΟΣΤΡΑΚΑ

Σπάνιες πεταλούδες, φυλαγμένες

σε παλιά βιβλία. Ξερά λουλούδια

στους ξεχασμένους τάφους.

Ελιές μαραζωμένες, χωρίς καρπό.

Άδεια όστρακα, βότσαλα του γιαλού

που μαζεύουν τα παιδιά.

Από το βιβλίο: Γεράσιμος Ρομποτής, «Άδεια όστρακα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2012, σελ. 23.

ΣΤΑ ΜΠΑΡ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΗΣ


ΣΤΑ ΜΠΑΡ

Στα μπαρ
ξεσπάμε σε δάκρυα
γελάμε ξανά
φλυαρούμε

Στα μπαρ
δήθεν ανέμελοι
γυρεύουμε οδούς ονείρων
φυλλορροούμε

δεν ξέρω πιά –
είναι επαφή το άγγιγμα
ή μιά ακόμα ερμηνεία;



Από το βιβλίο: Γεράσιμος Ρομποτής, «Ξέφωτα χρόνου», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2001, σελ. 25.

ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΗΣ


ΤΥΨΗ

Μαύρες εκλάμψεις. Αιθέρια σκόνη.
Ξερά χορτάρια και χορτάρια χλωρά
κόβονται βίαια. Βλέμματα έμπυρα
σκορπούν το μίσος στην οθόνη.

Άδειες προσόψεις. Έρημοι δρόμοι.
Σπασμένα αγάλματα. Τα μάτια σου κλειστά.
Γέρνεις στον ώμο μου απαλά.
Τρέμει η ανάσα σου καθώς απλώνει

παντού η τύψη της φθοράς.
Ο πρώτος φόβος μου κι η πρώτη αγάπη.
Ρομφαία και φτερό, ρόδο κι αγκάθι.
Παράφορο άγγιγμα, απρόσιτης χαράς.

ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΗΣ


ΣΕ ΥΦΟΣ ΠΑΛΙΟ

Μείναν όλα χωρίς τέλος.
Μετέωρα στάθηκαν τα αισθήματα
κι ύστερα βούλιαξαν στη θάλασσα.
Χλωμός ο ήλιος, χωρίς φως
βούλιαξε κι αυτός.

Μείναν όλα χωρίς τέλος.
Το πάθος έσβησε και το φιλί
σα να μη δόθηκε ποτέ. Μισή αγάπη
- χαραγμένη καρδιά σε δέντρο, χωρίς βέλος.
Μείναν όλα χωρίς τέλος.



Από το βιβλίο: Γεράσιμος Ρομποτής, «Ξέφωτα χρόνου», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2001, σελ. 39.