ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΓΙΩΣΕΦ ΕΛΙΓΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ

 

ΓΙΩΣΕΦ ΕΛΙΓΙΑ

(για τη μετάφρασή του του "Άσματος Ασμάτων")

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΕΝΩ Η ΒΡΟΧΗ ΘΕ Ν’ ΑΝΤΗΧΕΙ...

ΓΙΩΣΕΦ ΕΛΙΓΙΑ (1901-1931)

ΕΝΩ Η ΒΡΟΧΗ ΘΕ Ν’ ΑΝΤΗΧΕΙ...

Σαν έρθει το χινόπωρο με τ’ άγριο το δρολάπι,

θα μαραθεί τ’ ανθόγελο στα χείλη σου, ω καλή μου,

κι εγώ σε μια άκρη θα θρηνώ για τη χαμένη αγάπη,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην ψυχή μου...

Σαν έρθει το χινόπωρο με τ’ άγριο αστροπελέκι,

θα ιδώ τα ροδοπέταλα σκόρπια μες στην αυλή μου,

κι η φαντασία μου κίτρινα στεφάνια θε να πλέκει,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην χυχή μου...

Σαν έρθει το χινόπωρο με τον πρωτοβροχάρη,

θα πάψει το τραγούδι μου να κρούει τα ουράνια, αλί μου,

και γω θα σέρνομαι στη γη, σκυφτός, έρμο κουφάρι,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην ψυχή μου...

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία», τχ. 84, στις 26 Ιουνίου 1927.

Από το βιβλίο: Γιωσέφ Ελιγιά, «Άπαντα», εισαγωγή – επιμέλεια – σημειώσεις Λέων Α. Ναρ, τ. 1, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2009, σελ. 209.

Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

ΙΟΥΛΙΟΣ ΣΙΓΚΟΥΛΙΕΡΟΣ*


ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΤΕΧΝΗ

Είμαι της ζωής ο νέος ρυθμός, κι η αρμονία του δρόμου·
του πλήθος είμ’ εγώ ο παλμός, του λαού το καρδιοχτύπι.
Το βλέμμα μου ερευνητικό και στην κοσμοπλημμύρα
σεμνή κι απέριττη, γλυκιά κι ωμή, σιγοπροβάλλω.

Γλυκό τραγούδι τραγουδώ το ιδανικό του σκλάβου,
τον πόνο της φτωχολογιάς και τη μεγάλη ελπίδα.
Μα γίνουμαι άγριαν αστραψιά, πυρσός, βεζούβια λάβα
μπρος στου δυνάστη το ραβδί, του αφέντη το μαστίγι.

Εμένα δε με συγκινούν τα μαραμένα ρόδα·
μονάχα η κίτρινη θωριά του πεινασμένου σκλάβου.
Μες στην ψυχή μου δε μιλεί το θρόισμα των φύλλων
μόνο βογγάει της θάλασσας το μανιασμένο κύμα.

Εγώ είμαι η Τέχνη της γυμνής κι αστόλιστης Αλήθειας,
εγώ είμαι η Τέχνη, είμαι το φως του σκλαβωμένου ανθρώπου,
μες στο ρυθμό τον άρρυθμο ζυγιάζω τα φτερά μου
και σεργιανίζω ανάμεσα από τρώγλες και καλύβια!


Δημοσιεύθηκε στο αθηναϊκό περιοδικό «ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ», Φλεβάρης 1928, αρ. 2, σελ. 48.

* Ψευδώνυμο του Γιωσέφ Ελιγιά.

Μ' ΑΦΤΑΣΤΟΝ ΟΙΣΤΡΟ ΚΑΙ ΚΑΗΜΟ

ΓΙΩΣΕΦ ΕΛΙΓΙΑ (1901 – 1931)


ΣΤΑ ΓΑΛΑΝΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ

«Κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτήν»

Απόψε που κρυφομιλούν, μέσ’ στη γαλήνη του βραδυού
τ’ αστρί με το λουλούδι,
έλα και σκύψε να σου πω τα μυστικά του τραγουδιού
Ρεβέκκα, θείο τραγούδι!

Έλα κι’ απόψε στη σιγή, μ’ άφταστον οίστρο και καημό
θε να σου τραγουδήσω
της θείας ψυχής σου τον ρυθμό, και του καμάτου τον παλμό
τον ακροπελαγίσιο.

Καράβια γοργοτάξιδα να λάμνουν οι όλβιοι στοχασμοί
στου ωκεανού τα πλάτια
κι’ εγώ να οραματίζομαι του Μακροκόσμου την μορφή
στα γαλανά σου μάτια:



Από το βιβλίο: Γιωσέφ Ελιγιά, «Ποίηση, Μεταφράσεις», Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα 1967, σελ. 36.
Πρωτοδημοσιεύθηκε στην «Νέα Εστία», τχ. 75, 1 Φεβρουαρίου 1930.


"Γαλανομάτα" είναι εδώ η κ. Αντριάνα Λίμα