ΦΩΤΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ

 

RICARDO ZELARAYÁN

 

ΦΩΤΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ

 

Φωτιά των νησιών

τ’ αγαπημένα μου μαλλιά

του ποταμιού μου μέλι

Το πρώτο ξεζουμισμένο ερωτικό γράμμα

Η επιστολή δεν παρελήφθη

και πάντοτε αναμένεται

και είναι ό,τι μπορώ να κάνω

από τούτον εδώ τον μακρινό Νότο

που πιο κάτω δεν έχει

γι’ αυτό μην έρχεσαι νότια

φωτιά των νησιών

κόμη εσύ αγαπημένη

αγκάλιασέ μας

και γύρισε-γύρισε

σάμπως περίπου νά ’σαι

γαϊτανάκι

δείξε μου ποτάμι τα νησιά σου

με όλην του μεσημεριού την καταπράσινη φωτιά

Ω ποτάμι εσύ που έρχεσαι στα νότια

ας γυρίσουμε εκεί

Μην έρχεσαι εσύ σ’ εμένα

πάω εγώ εκεί

Καρδιά-νησί

τα δέντρα κουτουλιούνται

και μη μου μυξοκλαίς του λόγου σου

ραμμένη όπως είσαι σε μαχαίρια

Ξεχασμένε αλιγάτορα

στην καρδιά μου

που είναι νησί και συνάμα κουτάλα

ποτάμι αδειασμένο γλυκά-γλυκά με το κουτάλι

κολλημένο σ’ ένα σφουγγαράκι

δώσε της καρδιάς μου απλώς ένα νησί όλο ερωτευμένες βάρκες

ένα νησί-ψευδαίσθηση

ένα νησί με απαλές ανταύγειες

που νά ’ναι μι’ άβυσσος υγρή που με φτερώνει.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΗΘΙΚΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ Ή ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

 

RICARDO ZELARAYÁN

 

ΗΘΙΚΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ Ή ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

 

Υπάρχουν δημόσιες καντίνες για καθιστούς και ορθίους.

Υπάρχουν ουρητήρια δημόσια και κρυφά.

Κρυφό κατούρημα είναι ό,τι δεν είναι κατούρημα δημόσιο,

δηλαδή όλος ο υπόλοιπος κόσμος που μπορεί να κατουρήσει

σε όλα και πάνω από όλα.

(Αν όχι, ας μας το πει αυτό που φοράει πάνω από όλα του ο κύριος υπουργός: το πανωφόρι του.)

Ομοίως και το χέσιμο (προς στιγμήν όμως, διότι δεν είναι το ίδιο).

Νεκρoθάλαμοι δημόσιοι δεν υπάρχουν.

Ο θάνατος δεν έχει μέρος σταθερό για να συμβεί.

Τα σπίτια ενοικιάζονται ή αγοράζονται για να ζει, όχι για να πεθαίνει ο κόσμος.

Δεν «θα πεθάνω στο Παρίσι με νεροποντή».

Δεν θέλω να είμαι ούτε να γίνω σαν τον μιγάδα Βαγιέχο

που σ’ ένα ποίημά του ανακοίνωσε ότι θα πέθαινε στο Παρίσι,

αν πήγαινε εκεί και αν πέθαινε στα σοβαρά,

σαν τη γυναίκα στα τάνγκο...

Κάλλιο να πας για μαλλί, αλλά να γυρίσεις...

κι ας είσαι κουρεμένος και σκεπασμένος απ’ του χρόνου τα χιόνια.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.