ΒΡΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ

[ΒΡΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ]

Βρέχει πάλι απόψε
μέρες Σεπτεμβρίου φετινές
μα οι σταγόνες πέφτουνε
σε χρόνια ασύμμετρα και μακρινά
στα μάτια σου Μυρτάλη

βρέχει
κι όμως δεν είναι το βρεγμένο χώμα
που ανασαίνω
μα η μυρωδιά απ’ τα μαλλιά σου
η μυρωδιά από καπνό βιβλίων διαβασμένων
κι από τ’ απόμακρο τριαντάφυλλο
των παιδικών μου χρόνων
είναι απ’ το γάλα το ζεστό
κι από τα δάκρυα
είναι από ξύλο κόκκινο
μελάνι
όνειρο
και μοναξιά

βρέχει σε όλες τις γυναίκες
που αγάπησα

Από το βιβλίο: Γιάννης Ευσταθιάδης, «Ποιήματα 1975-1998», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2004, σελ. 104.

ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΟΦΤΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ

[ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΟΦΤΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ]

Λόγια περίεργα κοφτά μετρημένα
αντηχούν στο δωμάτιο σαν μικρή σπουδή
πιάνου
σ’ επαρχιακό απόγευμα
ο νους μου πάει έτσι τυχαία
στην Ξάνθη ή στην Κομοτηνή
πόλεις που ούτε καν τις ξέρω
μα που μπορώ να φανταστώ τη θλίψη τους

κι αναρωτιέμαι πάλι
τί γράφουν πίσω τα πακέτα τα τσιγάρα
να μπορούσα να μάζευα αυτή την αλληλογραφία
που ποτέ δε φτάνει πουθενά δε διαβάζεται από άλλους
λογαριασμοί της ημέρας έξοδα ναύλα
αριθμοί τηλεφώνων πρόχειροι
δύσκολα ονόματα από συστάσεις
όλο το πικρό νταραβέρι λακωνικό κυνικό
με πόση διάθεση θα το αποκρυπτογραφούσα
θα το ταξινομούσα
να μην πω θα το αποστήθιζα

αργός βηματισμός κάτω απ’ τα κάδρα στο λίγο φως

φωνές ανεπαίσθητες

η κίνηση του δρόμου μόλις που φτάνει ώς εδώ

φευγαλέες φυσιογνωμίες περνούν και χάνονται

και οι σκέψεις όπως όπως

με το βλέμμα στο μωσαϊκό

τώρα θέλω ένα τέλος γυρεύω ένα τέλος

με λέξεις ίσως

ίσως όχι

Από το βιβλίο: Γιάννης Ευσταθιάδης, «Ποιήματα 1975-1998», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2004, σελ. 25.

ΣΚΟΤΕΙΝΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ


ΣΚΟΤΕΙΝΟΓΡΑΦΙΑ

Αφαιρώντας από την
περιγραφή
φωνές αηδονιών
και ιαχές των κρίνων

εξομοιώνω το τοπίο
μ’ εμένα

μένουν μόνο
οι μαύρες λέξεις
βότσαλα σαν
που χτυπούν η μία την άλλη

τί νιώθεις τώρα

πες το με δικά σου λόγια



Από το βιβλίο: Γιάννης Ευσταθιάδης, «Ποιήματα 1975-1998», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2004, σελ. 137.

ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ (1946)


[ΣΧΕΔΙΑΖΩ ΕΤΣΙ]

Σχεδιάζω έτσι
αυτό το ποίημα
ώστε οι επισκέπτες
να μπαινοβγαίνουν ελεύθερα

κάθε στίχος με δική του
έξοδο
και κάθε νόημα ολοκληρώνεται
χωρίς να περνά
απ’ τον προθάλαμο

προκατασκευασμένες παρομοιώσεις
και συμβολισμοί
τυποποιημένες λέξεις
όλα προσαρμοσμένα
σ’ έναν σύγχρονο τρόπο ζωής

έτσι που οι αναγνώστες
να μπορούν να φύγουν
τούτη τη στιγμή
απαρατήρητοι
χωρίς να ενοχλήσουν
τις προθέσεις
του συγγραφέα



Από το βιβλίο: Γιάννης Ευσταθιάδης, «Ποιήματα 1975-1998», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2004, σελ. 53.