ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ

 

JUAN SÁNCHEZ PELÁEZ

 

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ

 

Δεν είσαι μαζί μου. Αγνοώ την εικόνα σου. Δεν κατοικώ τη μεγάλη σου λήθη.

Θα περάσουν τα χρόνια. Αρπαγή εντελώς ανεξέλεγκτη όπως η ευτυχία

θα σαρώσει τον Νότο.

Με της αντάμωσης τον μαγικό τον πλούτο σ’ εμένα γύρνα πάλι, ανέβασε τον σιωπηλό σου ζήλο,

την ικεσία σου για ταξίδια,

τη νύχτα σου και το μεσημέρι σου.

 

Και νά σε, φάνηκες.

 

Η τροχιά σου αψηφάει την όποια απόσταση.

 

Τότε, για να φωτίσουμε το παρόν, πιάσαμε να χαϊδεύουμε

την πληγή του παλιού έρωτά μας.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ή ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

 

JUAN SÁNCHEZ PELÁEZ

 

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ή ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ, 4

 

Κάθομαι στο μαύρο χώμα

και στο πιο ταπεινό

χορτάρι

και γράφω

με τον δείχτη

και διορθώνω τα λάθη μου

με τους αγκώνες του πνεύματος.

 

Κλώθω και διηγούμαι τις ερωτικές μου φράσεις

στην κακοκαιρία

κάτω από της μουγκής ιστορίας τα δέντρα.

Πανηγυρίζω την αιώνια πολλαπλή λήθη

της μαύρης και απορροφημένης στον εαυτό της γης μου.

Στο τέλος  επί τέλους

κάνω τη μέρα τούτη διαυγέστερη.

Κι ένα άλογο γεμάτο ήλιο

που ξεπροβάλλει στο ανέφικτο

σαν άστρο

φευγαλέο και θαλασσινό

χλιμιντρίζει τώρα σε όλα τα παράθυρα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΡΑΣ ΟΥΤΕ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

JUAN SÁNCHEZ PELÁEZ

 

ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΡΑΣ ΟΥΤΕ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

                 Στη Μαλένα

 

Εγώ δεν είμαι άντρας ούτε γυναίκα εγώ μόνο έχω δικιά μου λάμψη όποτε δεν χάνω τη ροή του ποταμού όποτε δεν χάνω τον αληθινό του ήλιο και μπορώ ν’ απομακρύνομαι ελεύθερος, να γυρνάω, να τραβάω κουπί, να σαλπάρω για το απόλυτο και να πλέω στην κάτασπρη θάλασσα

 

τότε ναι είμαι ο κόκκινος άντρας ο γεμάτος αίμα

 

και ναι είμαι η γυναίκα: άνθος διάφανο, κρίνος μέγας

 

και είμαι και η ψυχή

 

και ξανοίγουν αιθριάζουν οι βαθιές κοιλάδες στο αιώνιο βουβό αγκάλιασμά μας, ψυχρή μου αγάπη

 

και τί άλλο τί άλλο τώρα γαλάζια μου βάρκα γαλάζια μου εσύ βαρκούλα

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

Ω ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΩΜΑ

 

JUAN SÁNCHEZ PELÁEZ

Ω ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΩΜΑ

Ω το μπουρδούκλωμα, του ίσκιου μας η τρύπα, και ούτε ένα δάκρυ στρογγυλό. Ω μπαγάσα, παλιόμουτρο που όλο ξεχνάς, φαφλατά, πολυλογά, μπρος στ’ αληθινά μυστήρια χραπ σού κόβεται η μιλιά. Αδειάζεις τη γεύση μακρινών μεσημεριών. Ο χρόνος κόλλησε όμως στα παπούτσια σου, το χιόνι που θες να σπρώξεις να πέσει και να φύγει απ’ τα παράθυρα της αμαξοστοιχίας. Ο χρόνος είναι ταμπούρλο στον προθάλαμο των απαρηγόρητων. Ω αυτό το θρόισμα στον μουγκό άνεμο της πυρετώδους ώρας.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΧΟΥΑΝ ΣΑΝΤΣΕΣ ΠΕΛΑΕΣ

 

JUAN SÁNCHEZ PELÁEZ

 

POR CUÁL CAUSA O NOSTALGIA (IV)

 

Me siento sobre la tierra negra

y en la hierba

humildísima

                   y escribo

con el índice

                  y me corrijo

con los codos del espíritu.

Hilo mis frases de amor

a la intemperie

bajo los árboles de muda historia.

Celebro los olvidos eternos

de mi tierra negra y ensimismada.

Al fin      por fin

hago este día más límpido.

Y un caballo de sol

                          que se asoma a lo imposible

como estrella de mar

fugaz

relincha en todas las ventanas.