ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TASSO (TORQUATO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TASSO (TORQUATO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 23 Ιουνίου 2023
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2020
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2020
Τρίτη 1 Μαΐου 2018
Τετάρτη 18 Απριλίου 2018
ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕΣΑ ΠΩΣ ΝΑ ΔΩ;…
TORQUATO TASSO
ΑΛΛΑ
ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕΣΑ ΠΩΣ ΝΑ ΔΩ;…
(Από
το 10ο άσμα της «Ελευθερωμένης Ιερουσαλήμ»)
Αλλά
στο μέλλον μέσα πώς να δω, να φανερώσω
της
ειμαρμένης της σκληρής τα απ’ αιώνων κεκρυμμένα;…
την
τόση τόλμη πού να βρω τον πόθο να εκπληρώσω;
Αυτά
δεν είναι για θνητούς ανθρώπους – σαν εμένα.
Και νους και δύναμη χρειάζονται μαζί, και (μ’ όσο
μας
μένει θάρρος) μέσ’ απ’ τα δεινά τα θεριεμένα
περνάμε
αλώβητοι, ως σοφοί και δυνατοί, και πάντα
στην
τύχη του ο καθείς ως πλαστουργός ας δίνει αβάντα.
Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017
ΤΟΡΚΟΥΑΤΟΣ ΤΑΣΣΟΣ!
TORQUATO TASSO
[QUANDO L’ALBA SI LEVA E SI
RIMIRA]
Quando l'alba si leva e si rimira
ne lo specchio de l'onde, allora l' sento
le verdi fronde mormorare al vento,
e cosi nel mio petto il cor sospira.
E l'aurora mia cerco; e s'ella gira
ver me le luci, mi può far contento;
e veggio i nodi che fuggir son lento,
da cui l'auro ora perde e men si mira.
Né innanzi al novo sol, tra fresche brine,
dimostra in ciel seren chioma sí vaga
la bella amica di Titon geloso,
come in candida fronte è il biondo crine;
ma non par ella mai schifa né vaga
per giovenetto amante o vecchio sposo.
ne lo specchio de l'onde, allora l' sento
le verdi fronde mormorare al vento,
e cosi nel mio petto il cor sospira.
E l'aurora mia cerco; e s'ella gira
ver me le luci, mi può far contento;
e veggio i nodi che fuggir son lento,
da cui l'auro ora perde e men si mira.
Né innanzi al novo sol, tra fresche brine,
dimostra in ciel seren chioma sí vaga
la bella amica di Titon geloso,
come in candida fronte è il biondo crine;
ma non par ella mai schifa né vaga
per giovenetto amante o vecchio sposo.
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
ΤΟΡΚΟΥΑΤΟΣ ΤΑΣΣΟΣ!
TORQUATO TASSO (1544-1595)
PIANTO DELLA NOTTE
Tacciono i boschi e i fiumi,
e'l mar senza onda giace,
ne le spelonche i venti han tregua e pace,
e ne la notte bruna
alto silenzio fa la bianca luna;
e noi tegnamo ascose
le dolcezze morose.
Amor non parli o spiri,
sien muti i baci e muti i miei sospiri.
Qual rugiada o qual pianto,
quai lagrime eran quelle
che sparger vidi dal notturno manto
e dal candido volto de le stelle?
E perché seminò la bianca luna
di cristalline stelle un puro nembo
a l'erba fresca in grembo?
Perché ne l'aria bruna
s'udian, quasi dolendo, intorno intorno
gir l'aure insino al giorno?
Fur segni forse de la tua partita,
vita de la mia vita?
Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Antonella Mosetti.
Σάββατο 19 Ιουλίου 2008
ΤΟΡΚΟΥΑΤΟΣ ΤΑΣΣΟΣ!
TORQUATO TASSO (1544-1595)
[AMORE ALMA È DEL MONDO, AMORE È MENTE]
AMORE alma è del mondo, Amore è mente
e ’n ciel per corso obliquo il sole ei gira,
e d’ astri erranti a la celeste lira
fa le danze lassù veloci o lente,
L’ aria, l’ acqua, la terra, e ’l foco ardente
regge, misto al gran corpo, e nutre e spira;
e quinci l’ uom desia, teme e s’ adira,
e speranza e diletto e doglia ei sente.
Ma, ben che tutto crei, tutto governi
e per tutto risplenda, e ’l tutto allumi,
più spiega in noi di sua possanza Amore;
e come sien de’ cerchi in ciel superni,
posta ha la reggia sua ne’ dolci lumi
de’ bei vostri occhi, e ’l tempio in questo core.
Το σονέττο μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του μπλογκ κ. Emilia Attias.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)