ΣΤΟΝ ΓΙΟΧΑΝΕΣ ΜΠΡΑΜΣ

JORGE LUIS BORGES

ΣΤΟΝ ΓΙΟΧΑΝΕΣ ΜΠΡΑΜΣ

Στους κήπους σου εισβολέας είμαι, στη μοσκοβολιά σου

που με ασωτίας πνεύμα αφήκες στων πολλών τη μνήμη

για τα μελλούμενα. Αν προσπάθησα να πω τη φήμη,

τη δόξα εκείνη, που ύψωσαν στα ουράνια τα βιολιά σου,

αφήσει τό ’χω πια να σε τιμήσω, αφού βεβαίως

αυτή η αθλιότητα, που ο κόσμος όλος ονομάζει

–τί κούφιο τ’ όνομά της! – τέχνη, δεν αρκεί. Όποιος βάζει

σκοπό να σε τιμήσει εσένα, πρέπει νά ’ν’ γενναίος,

λαμπρός. Δειλός και θλιβερός εγώ είμαι. Αλήθεια, σάν τί

μπορεί να δικαιολογήσει την αποκοτιά μου,

την υψηλή χαρά να ψάλω με λόγια δικά μου

–φωτιά και κρύσταλλο– ψυχής ερωτευμένης σάν τη

δική σου. Η αισχρή η λέξη, η δουλική μου, μού απομένει

που ’ναι βλαστάρι κάποιας μου συλλήψεως και ενός ήχου,

αλλ’ όχι σύμβολο ή καθρέφτης ή κραυγή ενός στίχου.

Δικός σου ο ποταμός που ρεῖ και που για πάντα μένει.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΜΠΟΡΧΕΣ!

JORGE LUIS BORGES

A JOHANNES BRAHMS

Yo que soy un intruso en los jardines

que has prodigado a la plural memoria

del porvenir, quise cantar la gloria

que hacia el azul erigen tus violines.

He desistido ahora, para honrarte

no basta esa miseria que la gente

suele apodar con vacuidad el arte.

Quien te honrare ha de ser claro y valiente.

Soy un cobarde. Soy un triste. Nada

podrá justificar esa osadía

de cantar la magnífica alegría

–fuego y cristal– de tu alma enamorada.

Mi servidumbre es la palabra impura,

vástago de un concepto y de un sonido;

ni símbolo, ni espejo, ni gemido,

tuyo es el río que huye y que perdura.

ΜΠΡΑΜΣ: ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΙΑ ΒΙΟΛΙ

JOHANNES BRAHMS: VIOLINKONZERT IN D, op. 77

Βιολί: ITZHAK PERLMAN.
Τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου τη διευθύνει ο DANIEL BARENBOIM.

ΕΝΑΣ ΟΥΓΓΡΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΓΙΟΧΑΝΝΕΣ ΜΠΡΑΜΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΟΝ ΜΠΟΥΚΟΒΙ!

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

JOHANNES BRAHMS: UNGARISCHER TANZ Nr. 2 d-moll.

Στο πιάνο ο Alfons και ο Aloys Kontarsky.

Σαν σήμερα το 1985 πέθανε ο Μάρτον Μπούκοβι.