Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1938 ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΕ Ο ΝΙΚΟΛΑΪ ΜΠΟΥΧΑΡΙΝ




ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ


ΝΙΚΟΛΑΪ ΜΠΟΥΧΑΡΙΝ

Το σκουριασμένο ρολόι,
στον ουράνιο θόλο
θυμίζει τα πνιγμένα χρόνια.
Δείξε την τόλμη σου!
Τώρα
που λωποδύτες κρατούν την εικόνα
κι ένας μικρός σατράπης πάνω στο θρόνο, χαμογελά
σου δίνει το σκοινί και σε προτρέπει να
καταγράψεις σε δελτίο
την ακριβή σου μνήμη.
Γύρω σου,
παιδιά με στιλπνά πρόσωπα
θα σε οδηγήσουν στο μονοπάτι.
Είναι νωρίς και κανείς δεν θα καταλάβει
το ανώδυνο πέρασμά σου στο πάνθεον των ηρώων,
την ανέλπιστη τύχη σου.

Θα είναι μια άγρια νύχτα των ονείρων σου
η τελευταία συνωμοσία της ζωής σου.



Από το βιβλίο: Δημήτρης Κανελλόπουλος, «Σκυθικές ερημίες (Ποιήματα 1986-1996)», Κολωνός, Αθήνα 1996, σελ. 70.

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ




ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ


ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ

Εν Νεμούτη τη 21η Αυγούστου 1964…
είναι γραμμένα κύριε,
κανείς δεν μπορεί να τ’ αμφισβητήσει:
  «ευρισκόμενος έξωθεν του καφενείου,
  εις την πλατείαν Νεμούτης,
  υπεστήριζεν μετά πάθους,
  τας επιθέσεις των Βιετκόνγκ,
  εναντίον των, εν Βιετνάμ, αμερικανικών στρατευμάτων
  και ως εκ τούτου,
  συνάγεται ότι, παρά την πάροδον ετών
  ουδόλως απεσπάσθη της ιδεολογίας του…»

Είναι γραμμένα κύριε.
Το λέει καθαρά…
   «εν τω καφενείω, εις την πλατείαν Νεμούτης…»
κι ότι είναι γραμμένο, ουδείς τ’ αμφισβητεί
κι επιπροσθέτως
   «ουδόλως απεσπάσθη της ιδεολογίας του…»

Τι έχετε να πείτε;



Από το βιβλίο: Δημήτρης Κανελλόπουλος, «Κλίνη Σπόρου, Καλή», Οροπέδιο, Αθήνα 2010, σελ. 36.



Κυριακή 6 Απριλίου 2014

ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΠΟΤΑΜΙΑ




ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ


ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΠΟΤΑΜΙΑ

Τώρα,
σιωπές που μέσα πνίγονται ποτάμια
είναι βαρύ το αντίτιμο
να μένεις μόνος· οι άλλοι
να ξαργυρώουν μια μικρή συμμετοχή
με υπερβολικά μεγάλο τόκο.
Τόσες φωνές απ’ το βυθό
δε λένε να μ’ αφήσουν ήσυχο τα βράδυα·
μόνη η φωνή μου
σπάζει στην επιφάνεια της νύχτας
τα μάτια μου βουτάνε στο σκοτάδι.
Τίποτα·
παλιά χνάρια και δακτυλικά αποτυπώματα.



Από το βιβλίο: Δημήτρης Κανελλόπουλος, «Σκυθικές ερημίες (Ποιήματα 1986-1996)», Κολωνός, Αθήνα 1996, σελ. 48.