ΣΕΛΛΕΫ!

PERCY BYSSHΕ SHELLEY (1792-1822)


ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ

Ένα πουλάκι στο ξερό κλαδί
κλαίει για το ταίρι του το πεθαμένο,
ο παγωμένος ο βορρηάς απάνω του
και το ρυάκι κάτω παγωμένο.

Στο δάσος το γυμνό φύλλο δεν ήτανε,
στο χώμα ένα λουλούδι δεν ανθούσε
και τη γαλήνη γύρω δεν ετάραζε
παρά ο τροχός του μύλου που εβογγούσε.



Μετάφραση: Λάμπρος Πορφύρας.
Δημοσιεύθηκε στο αθηναϊκό περιοδικό «Μπουκέτο», τ. Ι, τχ. 508, 26 Νοεμβρίου 1933, σελ. 1547.
Δημοσιεύθηκε και στο αθηναϊκό περιοδικό «Ποιητική Τέχνη», τχ. 9, 15 Ιουνίου 1948, σελ. 201.

ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

PERCY BYSSHE SHELLEY (1792-1822)


THE MOON

And, like a dying lady lean and pale,
Who totters forth, wrapp'd in a gauzy veil,
Out of her chamber, led by the insane
And feeble wanderings of her fading brain,
The moon arose up in the murky east
A white and shapeless mass.



Η ΣΕΛΗΝΗ

Και σα χλωμή κι αδύνατη γυναίκα οπού πεθαίνει,
οπού τρεκλίζει βγαίνοντας από την κάμαρά της,
και τυλιγμένη τη λεπτή κι αέρινή της γάζα
πάει όπου θέλει τ’ άρρωστο το παραλήρημά της,
το ίδιο απ’ την ανατολή μακριά τη βουρκωμένη
αργά η σελήνη σα λευκή κι άμορφη εβγήκε μάζα.



Μετάφραση: Λάμπρος Πορφύρας.
Από το βιβλίο: Πορφύρα Άπαντα, Γ΄ έκδοση συμπληρωμένη. Έκρινε Γ. Βαλέτας, Εκδότης Ι.Γ. Βασιλείου, Αθήνα 1982, σελ. 303.