ΕΤΙΝΑΞΕ ΤΗΝ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

ΕΤΙΝΑΞΕ ΤΗΝ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισ’ από άνθη η πλάτη, η αγκαλιά
και τα μαλλάκια της.

Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή,
γλυκά τη φίλησα,
της τίναξα όλα τ’ άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:

Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά,
τί τόσο βιάζεσαι;
Μονάχη της θε να ’ρθει η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;

Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά,
τα παιχνιδάκια σου,
σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.

Στίχοι: Γεώργιος Δροσίνης.

Μουσική: Τζώρτζης Κωστής.

Τραγουδάει η Μαντολινάτα του Νίκου Τσιλίφη.

ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ


ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
και γέμισ' από τ΄ άνθη η πλάτη, η αγκαλιά
και τα μαλλάκια της.

Αχ, χιονισμένη σαν την είδα την τρελή
γλυκά τη φίλησα
της τίναξα όλα τ' άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:

«Τρελή, να φέρης στα μαλλιά σου τη χιονιά
τί τόσο βιάζεσαι;
Μόνη της θα ’ρθη η άγρια βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;

Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παληά
τα παιγνιδάκια σου
θά ’σαι γρηά με κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.»

ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

ΓΕΡΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ (1859-1951)


ΑΠΑΝΩ, ΚΑΤΩ, ΓΥΡΩ

Απάνω, κάτω, γύρω αμέτρητα
παντού σπαρμένα τρέμουν τ’ άστρα,
κ’ η αραγμένη βάρκα, ανάερη,
κρέμεται μέσ’ σε δυό ουρανούς,

κ’ η νύχτα, απλώνοντας το χέρι της
στ’ άγρυπνα μάτια, ονειροπλάστρα,
φέρνει τον πόθο τον αχόρταγο
σε κόσμους άλλους, μακρινούς.