ΜΕ ΕΝΑΝ ΣΤΙΧΟ ΤΟΥ Κ. Γ. Κ.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

 

ΜΕ ΕΝΑΝ ΣΤΙΧΟ ΤΟΥ Κ. Γ. Κ.

 

Χιλιάδες γύροι γύρω ἀπὸ τὴ γύρη

πραγμάτων ποὺ σημαίνουν ἄνθη ἢ κῆπο

μὲ ἀκέραιη τὴν οὐσία τους καὶ τὸν τύπο

στὸ μέλι ἀποσκοποῦν: στὸ πανηγύρι

 

τῶν ἡδονῶν ποὺ τέρπουν νοῦ καὶ σῶμα.

Ὀξύμωροι παράγοντες θροΐζουν

συνθέσεις διάφωνες καὶ κανονίζουν

 

πῶς εὐγενίζει ὁ νοῦς τὶ λέει τὸ στόμα,

ποιό χέρι ἀντλεῖ ἀπ᾽ τὴ θεωρία πράξη.

 

«Ἡ πεταλούδα πάντα θὰ πετάξει» —

 

ἀφήνει γιὰ τὴ μέλισσα τὸ μέλι,

καὶ χάνεται σ᾽ ἐρωτικὴ νεφέλη.

ΚΑΡΥΩΤΑΚΕΙΑΣ ΚΟΠΗΣ

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

 

ΚΑΡΥΩΤΑΚΕΙΑΣ ΚΟΠΗΣ

 

Τροχὸς οὐράνιος, μοχθηρὸ φεγγάρι.

Καμιὰ φορὰ τὸ βλέπεις ποὺ γυαλίζει

τὸ μάτι του ἀργυρὸ στὸ μετερίζι

τῶν στοχασμῶν. Τ ἀσήκωτα τὰ βάρη

 

τῶν ἀρωμάτων πᾶν καὶ τοῦ ζαλίζουν

τὸν νοῦ καὶ τοῦ θολώνουν καὶ τὴν κρίση.

Τὸ φῶς του, ἀντὶ ὡς μαλαματένια βρύση

νὰ χύνεται, στὴ γῆ τὸ κατεβάζουν

 

τῶν μετεώρων μόχθοι μὲ τοὺς χτύπους

τῶν γυάλινων πετάλων ποὺ ἔχουν τὰ ἄτια,

ὅταν τροχάζουν στῶν χειλιῶν τ᾽ ἁλάτια.

Μὰ ἔτσι τοὺς βλέπει ὁ ποιητὴς τοὺς κήπους

 

ἀπ᾽ τὶς ἀχτίδες ἀποψιλωμένους·

γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀκολουθεῖ ἐραστὲς διαβάτες

ἀθέατος, καὶ τοὺς χτυπάει τὶς πλάτες

μὲ ρίμες στοργικὲς ὑψίστου σθένους.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ, 1

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ, 1

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

 

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

ΣΕΦΕΡΗΣ, 1941

 

ΣΕΦΕΡΗΣ, 1941

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

 

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

 

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΙΙ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, II

(Δυστυχώς δεν ακουγόμουν από το zoom, κι έτσι αναβλήθηκε, για να γίνει εν καιρώ. Οι σελιδοδείκτες παραμένουν στη θέση τους!)

 

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

(ξανά και ξανά - αυτή τη φορά χρησιμοποίησα το "σχολικό" βιβλίο του γιού μου...)

 

 

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Κανέναν πια δεν ενδιαφέρει ούτε το τί πίστευε κάποτε ο ένας και ο άλλος (όποιος και αν είναι αυτός: Σεφέρης, Καραντώνης, Δημαράς, Άγρας, Ελύτης, Εμπειρίκος, Θεοτοκάς, Παράσχος κ.λπ.) για τον Καρυωτάκη ούτε η έρευνα των λόγων των ερώτων του ή της αυτοκτονίας του, αλλά ούτε και το τί είναι (επί τέλους) ο "καρυωτακισμός". Ο Καρυωτάκης διαβάζεται σήμερα , γιατί είναι ποιητής που συγκινεί και που έχει να πει πράγματα που τα έλεγε ήδη από τότε που ζούσε και έγραφε. Τώρα πια ακούγονται ευκρινέστατα. Διαβάζεται και συγκινεί με όρους ποιητικής. Όλα τα άλλα είναι ενδιαφέροντα έως χασμημάτων μόνον. Διαβάζεται, γιατί είναι Ποιητής. ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΕΓΑΣ μάλιστα!

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ...

... στο συνέδριο που έγινε στην Κέρκυρα (8-10 Νοεμβρίου). Το θέμα μου ήταν: "Ο Καρυωτάκης μεταφράζει Ερρίκο Χάινε".

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Κ. Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: ΔΗΛΩ ΥΠΕΥΘΥΝΩΣ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ

Κ. Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: ΔΗΛΩ ΥΠΕΥΘΥΝΩΣ

Ο υπογραφόμενος Κωνσταντίνος Γ. Καρυωτάκης

γεννηθείς ευκλεή εποχή

ευφορίας των καρπών μελανής ώχρας

το γένος λειτουργών, ερατεινού επαγγέλματος

διοικητικών δημοσίων υπηρετών,

δηλώ υπευθύνως και εν γνώσει

των συνεπειών άγνοιας του νόμου

περί «σταδιοδρομίας», του επιτιμίου της σιωπής,

του ύφους γραφής εις τας εφημερίδας,

ότι ενηλικιωθείς διέμεινα διαδοχικά

εις πλειάδα διευθύνσεων,

εσχάτως διαβιών εις ιδιόκτητον άγαλμα

ιδιοχείρως οικοδομήσας, εξ ελεγειακού λίθου

και σατυρικού επιχρίσματος

εις σάρκα θεμελιωθέντος ,

πληρώσας οστά τον σκαπανέα

και αίμα τον ελαιοχρωματιστή.

Δομικοί λίθοι διήλθον

από τα τελωνεία Θεσσαλονίκης, Σύρου,

Άρτας, Πατρών, Αθηνών, Πρεβέζης,

ουδεμία οφειλή εις το δημόσιο

διαβεβαιοί συνημμένο αποδεικτικό.

Προστίμου, δι’ άγνωστον αιτίαν

δια δημοσίου σημειώματος

προ πολλού επ' εμού επιβληθέντος,

εξοφλητική παρέχεται ενθάδε απόδειξη.

ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ

Ήταν ωραία ως σύνολο τα επιστημονικά
βιβλία, οι αιματόχρωμες εικόνες τους, η φίλη
που αμφίβολα κοιτάζοντας εγέλα μυστικά,
ωραίο κι ό,τι μας έδιναν τα φευγαλέα της χείλη...

Tο μέτωπό μας έκρουσε τόσο απαλά, με τόση
επιμονή, που ανοίξαμε για νά 'μπει σαν κυρία
η Tρέλα στο κεφάλι μας, έπειτα να κλειδώσει.
Tώρα η ζωή μας γίνεται ξένη, παλιά ιστορία.

Tο λογικό, τα αισθήματα μας είναι πολυτέλεια,
βάρος, και τα χαρίζουμε του κάθε συνετού.
Kρατούμε την παρόρμηση, τα παιδικά μας γέλια,
το ένστικτο ν' αφηνόμεθα στο χέρι του Θεού.

Mια κωμωδία η πλάση Tου σαν είναι φρικαλέα,
Eκείνος, που έχει πάντοτε την πρόθεση καλή,
ευδόκησε στα μάτια μας να κατεβάσει αυλαία
―ω, κωμωδία!― το θάμπωμα, τ' όνειρο, την αχλύ.

...Kι ήταν ωραία ως σύνολο η αγορασμένη φίλη,
στο δείλι αυτό του μακρινού πέρα χειμώνος, όταν,
γελώντας αινιγματικά, μας έδινε τα χείλη
κι έβλεπε το ενδεχόμενο, την άβυσσο που ερχόταν.

ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ…

HEINRICH HEINE

ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ…

Τώρα ανοιξιάτικο καθώς

καθώς ανάβρυσες απ’ την καρδιά μου,

πέτα, τραγούδι μου στο φως,

πέτα τριγύρω και μακριά μου.

Ώς τη χαρά της εξοχής

την ηχηρή χαρά σου φέρε,

κι ένα τριαντάφυλλο αν ιδείς,

πές του από μέρους μου το χαίρε.

Μετάφραση: Κώστας Καρυωτάκης.

Από το βιβλίο: «Χάινε – Μεταφράσεις ποιημάτων του (ανθολογία)», επιλογή Νάσος Βαγενάς, Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα 2007, σελ. 101.