PABLO NERUDA
ΜΗ ΜΟΥ ΤΟ ΖΗΤΑΤΕ
Ζητάτε μερικοί αυτό το θέμα το ανθρώπινο
με ονόματα, με επώνυμα, μα και με θρήνους
να μην το θίγω στις σελίδες των βιβλίων μου,
ούτε να του δίνω λυρική μορφή στους στίχους μου:
κάποιοι λένε ότι η ποίηση πεθαίνει έτσι,
και κάποιοι άλλοι πως δεν πρέπει να το κάνω:
ειλικρινώς λυπάμαι που δεν θα τους ευχαριστήσω —
τους χαιρετώ, τους βγάζω το καπέλο μου
και τους αφήνω στον Παρνασσό να κόβουν βόλτες
σάμπως χαρούμενοι αρουραίοι επάνω σε κεφαλοτύρι,
Σε άλλη κατηγορία ανήκω εγώ — τους λέω·
άνθρωπος είμαι· άνθρωπος και μόνο άνθρωπος,
ένας άνθρωπος με σάρκα και οστά,
γι’ αυτό και
οπότε θα χτυπούν τον αδελφό μου, εγώ
θα τον υπερασπίζομαι με ό,τι μου βρίσκεται στο χέρι·
εμένα η κάθε μου αράδα κουβαλάει
κίνδυνους φτιαγμένους με μπαρούτι ή σίδερο,
που πάνω στους απάνθρωπους θα πέφτουν,
πάνω στους σκληρούς, στους αλαζόνες πάνω.
Η τιμωρία ωστόσο της μανιασμένης μου ειρήνης
δεν απειλεί ούτε τους φτωχούς ούτε τους καλούς:
με το λυχνάρι μου γυρεύω όσους πέφτουν,
καταλαγιάζω τις πληγές τους και τις κλείνω:
να τες, τούτες είναι οι δουλειές του ποιητή,
του αεροπόρου και του ανθρακωρύχου.
Κάτι πρέπει να κάνουμε σ’ αυτή τη γη,
γιατί σε τούτον τον πλανήτη γεννηθήκαμε·
τις υποθέσεις να τακτοποιούμε πρέπει των ανθρώπων
Κι αν ποτέ η ποίηση θελήσει, όσο θα χτυπάω ό,τι μισώ
ή θα τραγουδώ σ’ όλους όσους αγαπάω, και μου πει
να εγκαταλείψω τις ελπίδες που υπηρετώ και που
πρεσβεύω,
εγώ μετά θα συνεχίσω με ό,τι γράφει ο δικός μου ο
νόμος:
θα μαζεύω άστρα, θα συγκεντρώνω όπλα,
γιατί μπροστά στο σκληρό μου αμερικανικό καθήκον,
καθόλου δεν με νοιάζει ένα ρόδο παραπάνω ή παρακάτω.
Συμφωνία έχω αγάπης κλείσει με το κάλλος·
μα έχω και συμφωνία αίματος με τον λαό μου κλείσει.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου