ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΛΗΘΕΙΑ

YVES BONNEFOY

ΑΛΗΘΕΙΑ

Έτσι ως το θάνατο, πρόσωπα ενωμένα,

Αδέξιες κινήσεις της καρδιάς στο ξανακερδισμένο σώμα.

Και πάνω του να πεθαίνεις, άκρα αλήθεια,,

Σ’ αυτό το σώμα παρατημένο στ’ αδυνατισμένα χέρια σου.

Η οσμή του αίματος θά ’ναι το αγαθό που ζητούσες,

Τόσον ελάχιστον, αχτιδοβολώντας σε μια σέρα από πορτοκαλιές.

Ο ήλιος θα στριφογυρίζει, με τη ζωηρή αγωνία του

Φωτίζοντας τον τόπο όπου όλα φανερώθηκαν.

Μετάφραση: Μηνάς Δημάκης & Χριστόφορος Λιοντάκης.

Από το βιβλίο: Υβ Μπονφουά, «Ποιήματα», μετάφραση: Μηνάς Δημάκης & Χριστόφορος Λιοντάκης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1985, σελ. 55.

ΑΣΑΛΕΥΤΑ ΚΥΝΗΓΙΑ

MAURICE MAETERLINCK


ΚΥΝΗΓΙΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ

Άρρωστη νιώθω τώρα την ψυχή μου,
Είν’ άρρωστη η ψυχή μου από απουσίες,
Τη θλίψη της σιωπής έχει η ψυχή μου,
Τη φωτίζουν τα μάτια μου με ανίες.

Ασάλευτα κυνήγια διακρίνω
Στης μνήμης το μαστίγιο να ξυπνούνε,
Κι όλα τα μυστικά σκυλιά των πόθων
Με κουρασμένα βήματα περνούνε.

Ανάμεσα σε ζεστά δάση βλέπω
Σκυλιών αγέλες – όλα τα όνειρά μου,
Και στης ψευτιάς τα λευκά ελάφια πάνω
Κίτρινα βέλη – τα παράπονά μου.

Θέ μου, οι πόθοι μου λαχανιασμένοι,
Οι θερμοί πόθοι, των ματιών μου η απαντοχή,
Με πνοές βαθιά γαλάζιες έχουν κρύψει
Τη σελήνη που κλείνω στην ψυχή.



Μετάφραση: Μηνάς Δημάκης.
Από το βιβλίο: Μωρίς Μαίτερλινκ, «Θερμοκήπια», Μετάφραση – εισαγωγή Μηνάς Δημάκης, Δεύτερη έκδοση, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1983, σελ. 47.

ΚΟΡΔΕΛΕΣ

ΜΗΝΑΣ ΔΗΜΑΚΗΣ


ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΟΥ

Είναι ωραίο το φως
Να βλέπεις τα δέντρα και τα πουλιά
Εκεί πλάι στο λόφο

Ξημερώνει
Τα τελευταία σκοτάδια υποχωρούν
Ίσκιοι διαγράφονται αόριστα
Σε λίγο παίρνουν μορφή
Είναι τα βράχια τα πεύκα τα κυπαρίσσια

Τα πουλιά ξυπνούν
Σχηματίζουν κορδέλες από δέντρο σε δέντρο
Το γκρίζο γίνεται λευκό
Χρυσίζει σε λίγο

Είναι ωραίο το φως
Είναι ωραίο να βλέπεις τη χάρη του Θεού

ΑΠΟΡΙΕΣ

YVES BONNEFOY


ΟΛΗ ΝΥΧΤΑ

Όλη νύχτα το κτήνος σάλευε στην αίθουσα,
Τί είν’ αυτός ο δρόμος που δε λέει να τελειώσει,
Όλη νύχτα η βάρκα γύρευε την ακτή,
Τί είν’ αυτοί οι απόντες που θέλουν να ξανάρθουν,
Όλη νύχτα το ξίφος γνώρισε την πληγή,
Τί είν’ αυτή η ταραχή που τίποτε δεν μπορεί να καρπωθεί,
Όλη νύχτα το κτήνος βογκούσε στην αίθουσα,
Αιμόφυρτο, αρνούμενο το φως των αιθουσών,
Τί είν’ αυτός ο θάνατος που τίποτα δε θα γιατρέψει;



Μετάφραση: Μηνάς Δημάκης.
Από το βιβλίο: Υβ Μπονφουά, «Ποιήματα», Μετάφραση Μηνάς Δημάκης & Χριστόφορος Λιοντάκης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1985, σελ. 87.
Ο πίνακας είναι του Javier Sampedro: "Callejón".

MAURICE MAETERLINCK (1862-1949)


ΔΕΗΣΗ

Κύριε, την άθλια μου γνωρίζεις μοίρα!
Κοίταξε τι σου φέρνω από ’δώ κάτου,
Σου φέρνω από της γης τ’ άνθη τα στείρα,
Κ’ ήλιο σου φέρνω σε στιγμή θανάτου.

Την τόση κούρασή μου κοίτα επίσης,
Τη μαύρη αυγή, το σβησμένο φεγγάρι,
Έλα τη μοναξιά μου να γεμίσεις
Με τη δική σου δόξα και τη χάρη.

Κάμε ν’ ανοίξει ο δρόμος σου μπροστά μου,
Φώτισε, Κύριε, την ψυχή που σιγολυώνει,
Γιατί έχω τόση θλίψη, που η χαρά μου
Μοιάζει σα χλόη που σκέπασε το χιόνι.



Μετάφραση: Μηνάς Δημάκης.