ΣΤΑΛΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ Λ. ΜΑΒΙΛΗ

 

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

 

ΣΤΑΛΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ Λ. ΜΑΒΙΛΗ

 

Στη σιγαλιά η ψυχή σου είναι φευγάτη,

μόνη· μισείς το στόμα που γαβγίζει,

αλλ’ ω του αρχοντικού σονέτου εργάτη,

της πατρίδας η αγάπη σε φλογίζει.

 

Σ’ αλαβαστρένια γάστρα ολογιομάτη

απ’ αγνή ντόπια γη μοσκομυρίζει

και τρέμει ένα λουλούδι ονείρου, κάτι

που δύσκολα ο καθείς το ξεχωρίζει.

 

Γάστρα είν’ ο στίχος, και λουλούδι ο νους σου.

Μα τη γάστρα τη σύντριψ’ ένα χέρι,

κι η γαλανή ομορφιά του λουλουδιού σου

 

τον καπνό της μπαρούτης ήβρε ταίρι

στην Κρήτη, στην κορόνα του πελάγου,

μάνα της ρίμας και του τουρκοφάγου.

 

1896

ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΟΛΥΛΑΣ

 

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

 

ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΟΛΥΛΑΣ

 

Ρυθμών και Στοχασμών άυλα φτερά και χέρια

τη λυτρωμένη την ψυχή σου απ’ το κορμί της

την πήραν και την παν ολόισα προς τ’ αστέρια·

στέκετ’ εκεί η πομπή και κόβει την ορμή της.

 

Στων παραδείσων τα υπερκόσμια καλοκαίρια,

στης Λύρας τ’ άστρο, εκεί που ο ψάλτης και ο τεχνίτης

λάμπουν αθάνατ’ από πνεύμα περιστέρια,

του Σολωμού σε σέρνει ο ίσκιος ο μαγνήτης.

 

Πατρικά σ’ οδηγεί σε δυο Θαβώρ αγνάντια,

σ’ αφήνει εκεί και λέει: «Νά η δόξα σου! Εδώ στάσου,

κι ένα ταίρι γιγάντιο σαν από διαμάντια

 

κατάβαθα αβασίλευτο βλέπε μπροστά σου,

και σαν αέρι από λατρεία πνέε τριγύρω

στον Όμηρο, μακάριε, και στο Σαιξπήρο!»

 

1896

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΗΧΗΣΤΕ ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ

 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

 

ΗΧΗΣΤΕ ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ' αστέρια,
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,
πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: "Ο Παλαμάς !",
ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη !

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει...
κι ακέριος φλέγεται ως με τ' άδυτο ο Ναός,
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει.

Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός
της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά
στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη,
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο
με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1968

 

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1968

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1963

 

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟ 1963

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ (ΙΙΙ)

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ (ΙΙΙ)  

 

Ο ΠΑΛΑΜΑΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ RILKE

 

Ο ΠΑΛΑΜΑΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ RILKE

 

Σβύσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω,

τ' αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ’ ακούω μπορώ.

Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να 'ρθω σ’ εσένα,

και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ.

Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,

σαν νά ειταν χέρια, όμοια καλά,

με την καρδιά.

Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώ

με το κεφάλι.

Κι αν κάμης το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, εγώ

μέσα στο αίμα μου θα σ' έχω πάλι.

 

28.1.24

 

 

Lösch mir die Augen aus: ich kann dich sehn,

wirf mir die Ohren zu: ich kann dich hören,

und ohne Füße kann ich zu dir gehn,

und ohne Mund noch kann ich dich beschwören.

Brich mir die Arme ab, ich fasse dich

mit meinem Herzen wie mit einer Hand,

halt mir das Herz zu, und mein Hirn wird schlagen,

und wirfst du in mein Hirn den Brand,

so werd ich dich auf meinem Blute tragen.

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ
Ο Παλαμάς γράφει για τον Καλοσγούρο

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΛΗΔΡΑΣ, ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΛΗΔΡΑΣ, ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΦΩΤΟΪΣΚΙΟΣ

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΦΩΤΟΪΣΚΙΟΣ

Τ’ άσαρκο το κορμί σου, φωτοΐσκιε,

τ’ όνειρο το κορμί σου εσύ, Ψυχή,

χαμόγελο είναι πάντα, πάντα μάτι.

Προσεύχομαι. Σ’ εσένα η προσευχή.

Άφησέ με να σε σφιχταγκαλιάσω,

μην τρομάξεις και μην αφανιστείς.

Φωτόλουσέ με. Αν είσαι φωτογέλιο,

κι εγώ φωτοφωνή. Τραγουδιστής.

Άφησέ με να σε σφιχταγκαλιάσω,

μη μου φύγεις, μην παραξενευτείς.

Λάβρα είν’ η προσευχή. Τ’ όνειρο, πόθος.

Κολασμένος, κι ας είμαι νηστευτής.

Φιλιά στην άυλη σάρκα σου θα σπείρω

αιματοσταλασμένα, σαρκικά.

Κάποτε τ’ άφταστα όνειρα γεννάνε

τα μεθύσια τα πιο παθητικά.

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΕΣΤΗΣΑ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΞΟΒΕΡΓΑ

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΕΣΤΗΣΑ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΞΟΒΕΡΓΑ

Στο δάσος έστησα του Πόθου όλα τα ξόβεργα,
κι έπιασα τα πιο γνώριμα πουλιά και τα πιο ξένα,
κι εκείνα, που όσο κελαϊδούν, και τα βουβά,
και τ’ άσπρα και τα κίτρινα και τα σμαλτοχυμένα,
Κι όσα πικροδαγκώνουν, και τα πιο απαλά,
και τα πουλιά που σέρνονται σα λαβωμένα χάμου,
και τ’ άλλα με τ’ ανήσυχα πλατιά φτερά·
και σ’ άλλο δάσος τ’ άφησα· μες στην καρδιά μου.