ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΤΙΑ, ΓΑΛΗΝΙΑ

 

FRANCISCO «PACO» URONDO

ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΤΙΑ, ΓΑΛΗΝΙΑ

Περπατάμε και η λάσπη ίσαμε τους γοφούς μας φτάνει. Κατευνάζουμε μερικές ανησυχίες, και έχουν κιόλας γεννηθεί κι άλλες. Τσουλάμε πάνω σε νέους νερόλακκους.

Κανείς δεν επιστρέφει· και της αγάπης είναι τώρα η ώρα. Κύμα είναι ο πόθος – απαλότατο· εδώ στην ακτή, με το σταθερό του και αταλάντευτο χέρι, πίσω απ’ τα καλάμια, και τον ήλιο αντίκρυ του έχοντας.

 Άγρια πουλιά θα πετάξουνε, τα νησιά θα νικήσουν τις λέξεις: σιωπή ιερή θ’ απλωθεί, θα σκεπάσει όλο τον κόσμο.

Στην πυρά θα πάμε κι εμείς – με όλους τους μεγάλους αιρετικούς θα βρεθούμε.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΤΟΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΕΣ

 

FRANCISCO «PACO» URONDO

ΤΟΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΕΣ 

Έχει ακούσει του χειμώνα τον ήλιο. Μεγαλώνει τυλίγοντας και προσαρμόζοντας την καρδιά του· τινάζει τραντάζει τ’ όνειρό του, ξεδιπλώνει τα φτερά που του προσφέρουν προστασία: βλέπει να πέφτει εδώ κι εκεί των ειδώλων του το περίγραμμα.

Η ζέστη καθόλου δεν θα τον σκοτώσει· δεν θα του χαλάσει το ψύχος τον ύπνο του. Βρίσκεται λαβωμένος  απ’ τον χρόνο που τον περιέχει, από τη αγριότητα, από την απόφαση, από τις μεγάλες προκυμαίες, από τις αιώνιες επανεκκινήσεις, από τους αποχαιρετισμούς του τους συγκρατημένους.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΦΩΤΙΑ

 

FRANCISCO «PACO» URONDO

ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΦΩΤΙΑ

Τα όνειρα χαζεύουν τους ελεύθερους γλάρους. Είναι με των ματιών σου το κουκούτσι και είναι η καρδιά σου ό,τι φλέγεται, από πίσω, με τις σαβάνες.

Και έπειτα η μπουνάτσα, ο αραιωμένος αέρας και η επιθυμία να ξαναγυρίσεις στη ζωή.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.