ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ

ΘΕΩΝΗ ΚΟΤΙΝΗ (1967)

ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ

Εντέλει η άνοιξη.

Με εκπυρσοκρότηση.

Αιμοδιψή

τα νυχτολούλουδα

άνοιξαν πυρ.

Εξ επαφής η χάρις.

Λιγοθυμιά όπως έλευση

σ’ αδράχνει.

Στη δύση ο ήλιος

τελεί

βαθιά του χρόνου

πράξη.

Το χάραμα

ειλητάριο

ιώδης αναπτύσσει

ο ουρανός

διανέμοντας

σε αρτοφορία ορίζοντα

αντίδωρο αγάπης.

Από το βιβλίο: Θεώνη Κοτίνη, «Ωσεί κήπος», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2014, σελ. 38.

ΑΣΚΗΣΗ

ΘΕΩΝΗ ΚΟΤΙΝΗ (1967)

ΑΣΚΗΣΗ

Ξύλο εχέμυθο.

Εμπιστεύεται το χέρι σου.

Πάει μαζί με τα δάχτυλα

που ψάχνουνε πέρασμα.

Δεν αντιστέκεται.

Καλή λαβή

σαν χειραψία.

Οδηγεί

στην ατσάλινη κόψη.

Μαχαίρι ευθύβολο.

Ο κίνδυνος.

Σαν οικειότητα.

Από το βιβλίο: Θεώνη Κοτίνη, «Ωσεί κήπος», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2014, σελ. 48.