ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

 

ABEL ROBINO

 

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

 

Στον Γιώργο Κεντρωτή

 

Τα ποιήματά μου δεν είναι για να γιορτάζεται απολύτως τίποτα.

Τα ποιήματά μου δεν διαθέτουν τηλεχειριστήριο

ούτε έχουν υπότιτλους σαν τις ξένες ταινίες.

Τα ποιήματά μου έχουν ένα άλμα στο κενό

περισσότερο από καθαρή μεταφυσική διάθεση, από θαυμασμό

για τον άνθρωπο-αράχνη.

Τα ποιήματά μου δεν προετοιμάζουν τίποτα, δεν επαγγέλλονται τίποτα.

Καμιά φορά απλώς λένε: Ζήτω η επανάσταση!

για να ξεπεράσουν ό,τι ήμουν και υπήρξα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

*******************

 

ABEL ROBINO

 

EPIGRAMA

 

a Yorgos Kentrotis

 

Mis poemas no sirven para festejar algo.

Mis poemas no tienen control a distancia

ni están subtitulados como película extranjera.

Mis poemas tienen un salto al vacío

más que por pura metafísica, por admiración

al hombre araña.

Mis poemas no preparan a nada no anuncian nada

de vez en cuando dicen !!viva la revolución!!

para sobresalto del que fui.

 

ΕΝΤΟΜΟ

 

ABEL TOMAS ROBINO

 

ΕΝΤΟΜΟ

 

Για τους ρεαλιστές – ενέργεια

αυταναφορική.

Για τους σαρκαστές θα μπορούσε να είναι

πρόσχημα σήψης.

Για τους ονειροπόλους θραύσμα

πτητικό.

Για τους υπαρξιστές

σημάδι της αστείρευτης εξωτερικής πραγματικότητας.

Όσο για μένα, τούτο τώρα εδώ το καλοκαιρινό μεσημέρι,

δεν παύει να είναι μια ενοχλητική καλοκαιριάτικη

μύγα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ABEL ROBINO

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Αλλά τί είναι αυτό που διαρηγνύει τα ιμάτιά του,
γονατίζει και βουλιάζει σε κάποιον επινοημένο ουρανό·
που υιοθετεί τη στάση των χοίρων να χαμηλώνει το κεφάλι
και που τρώει τους αγκώνες του σε μουρμουρητά δίχως τέλος.

Και πώς να το καταλάβω εγώ, αν ό,τι υπερβατικότερο
έχω βιώσει ήταν να βλέπω απ’ το παράθυρο όσο μακρύτερα

μπορούσα και να δέχομαι ότι η κατηγορηματική βεβαιότητα

πως ποτέ δεν θα μπορέσω να γυρίσω στη γη μου
με ξεπερνά, όπως ούτε σ’ αυτήν του αδίστακτου δημιουργού της.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

******************

PLEGARIA

Pero qué especie es ésta que se arranca la ropa,
se postra, se zambulle en un cielo inventado;
que adopta la porcina actitud de bajar la cabeza
y se come los codos en interminables canturreos.

Cómo entenderla, si lo más trascendental
que he experimentado ha sido mirar por la ventana
tan lejos como he podido y aceptar que la tajante
certeza de que nunca más podré volver a mi tierra
me invada, como a ella, su inescrupuloso creador.

ΤΟ ΔΩΡΟ! / EL REGALO!

ΤΟ ΔΩΡΟ! / EL REGALO!

Ο φίλος μου Άβελ Ροβίνο, αργεντινός ποιητής και καλλιτέχνης που ζει στο Παρίσι, μου δώρησε αυτό το υπέροχο βιβλίο. Ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ μου φίλε!
Mi amigo Abel Robino, un poeta y artista argentino que vive en París, me regaló este maravilloso libro. Muchas gracias, querido amigo!

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕ "LUNATICO"

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕ "LUNATICO"

Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

JEAN FOLLAIN (1903-1971)

Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

H κουκουβάγια λένε
πίνει το λάδι απ’ τα καντήλια του ιερού
στις εκκλησίες των χωριών
τρυπώνει μέσ’ απ’ τα σπασμένα βιτρώ
τις ώρες εκείνες της νύχτας
που ο ταπεινός και ο βίαιος κοιμούνται
που η αγάπη και η υπερηφάνεια στερεύουν
που τα φυλλώματα όλα ονειρεύονται.
Το ζώο ζεσταίνει το αίμα του
με το λάδι το φωτεινό και παρθένο.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Εικαστικό: Abel Robino

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΕΝΤΟΜΟ

CÉSAR CANTONI

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΕΝΤΟΜΟ

Ένα μικρό έντομο με φτερά

προσγειώθηκε στον καταψύκτη.

Το πλησιάζω, και αυτό

ούτε καν να κινηθεί δεν λέει.

Προφανώς δεν πιστεύει στο κακό.

Πάω να το λειώσω με την εφημερίδα μου

που δίπλωσα επί τούτω,

η πίστη του όμως στον κόσμο

με κάνει ν’ αποφύγω να το κάνω.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Η εικονογράφηση είναι του Αβέλ Ροβίνο.

 

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΧΑΙΡΑΤΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑ ΠΛΑΤΑ

MUCHAS GRACIAS...
... a todos mis amigos platenses y argentinos!

Domingo 24 de febrero de 2019
Isla Paulino, Berisso
Lectura de poesía “Por un mundo sin muros”

ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ

(Ευριπίδης, «Ηρακλής μαινόμενος», σττ. 1313-1339 και 1422)

            στον Abel Robino

Εγώ, Ηρακλή, ο Θησέας, θα σου πω πως πρέπει

τη Θήβα απαραιτήτως πίσω σου ν’ αφήσεις·

να εγκαταλείψεις τους οικείους σου· να σβήσεις

δια της φυγής το μίασμά σου. Τί αμφιρρέπει η

καρδιά σου εδώ κι εκεί; Για πες τί σε αποτρέπει

να ρθεις μαζί μου στην Αθήνα, να γνωρίσεις

τεμένη και ιερά και τα χέρια να εξαγνίσεις

που εσφάξαν τα παιδιά σου; Στο άστυ μου διαπρέπει

ο λόγος, και γι’ αυτό άκου με καλά – άκουσέ με!

Εκτός κι αν ψεύδονται οι αοιδοί, εμείς να λέμε

δε μάθαμε πως όχι μόνον οι θνητοί, μα

και οι θεοί, οι αθάνατοι, πολλάκις έχουν κάνει

εγκλήματα; Τους πιάνει λύσσα; Πες, τους πάνει,

αλήθεια, κάτι; Θεοί είναι – τους θεούς εσαεί τίμα!

  Να μας τιμούν κι αυτοί σαν φίλους, κι όσα οφέλη

  ποθούμε, ας μας τα δίνει η Αθηνά, αν το θέλει.