ΑΠΟΨΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Θ’ ΑΝΑΨΩ Τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ

ΑΠΟΨΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Θ’ ΑΝΑΨΩ Τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

Ρίχνω μαχαίρι και βρίσκω στόχο
ντέρτι που το 'χω ποιος να το ξέρει
Πιάνω λουλούδι κι ειν' η καρδιά σου
αγόρι μου γεια σου, μπες στο τραγούδι
Απόψε για σένα θ' ανάψω τ' αστέρια
να πέσουν βροχή μες τα δυο σου τα χέρια
θα ανάψω για χάρη σου και το φεγγάρι
σκληρό μου αγόρι χλωμό παλικάρι
θα ανάψω για χάρη σου και το φεγγάρι
σκληρό μου αγόρι χλωμό παλικάρι
Βρίσκω κοχύλι στ' ακροθαλάσσι
μ' έχουν γελάσει τα δυο σου χείλη
Γίνηκε αύρα το ξεροβόρι
γεια σου αγόρι που σε ξανάβρα
Απόψε για σένα θ' ανάψω τ' αστέρια
να πέσουν βροχή μες τα δυο σου τα χέρια
θα ανάψω για χάρη σου και το φεγγάρι
σκληρό μου αγόρι χλωμό παλικάρι
θα κάψω για χάρη σου και το φεγγάρι...

Στίχοι: Ντίνος Δημόπουλος.

Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης.

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ

Θα πούμε το τραγούδι του που ξεκινά απ’ τον ήλιο
Με την απόκρημνη λαλιά του τηλεβόα
Ολκάδος που συνήντησε τον νεαρό τιτάνα
Με ρίγανη στα χείλη του κι ολόκληρη τη χώρα
Μέσα στο στήθος του.

Το ρήμα κρουσταλλώθηκε και φέγγει
Κι’ ακόμη τρέχουν τα κορίτσια
Μέσ’ στα πλατυά φουστάνια τους
Στις δροσερές μαρμαρυγές της άσπιλης ημέρας
Μέσα σε ρίγος που γελά καθώς ξανθή γοργόνα
Σ’ ένα καράβι ορθόπλωρο που πλέχει
Στον ουρανό της θάλασσας με τα μεγάλα μάτια

Φωνές θερμές, γλυκειές παιδίσκες των ερώτων
Πάνω στη γη κ’ επί των χόρτων ή στα φύλλα
Βιβλίου γιομάτου δέντρα πράσινα σαν παραθύρια
που βλέπουν προς την Άνοιξη
Προς την Άνοιξι
Χωρίς απροσδιόριστη φενάκη μα με πλήθος
Πολύχρωμων παλμών μεταξωτής αιώρας
Σε κάστρο δόξας μυρμηκιάς με πλούσια ζώνη
Σφιγμένη δυνατά στη μέση της ημέρας

Πλατυά στα στέρνα μας και τα πουλιά μας

  τρέχουν στον αέρα

Από το βιβλίο: Ανδρέας Εμπειρίκος, «Ενδοχώρα», Άγρα, Αθήνα 1980, σελ. 89-90.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ

Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης.

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ

Σήμερα απεβίωσε ο Νίκος Μαμαγκάκης. Στη μνήμη του αναρτάται το παρακάτω βίντεο:



Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ: ΠΡΟΛΟΓΟΣ (ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΗ)

ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ


ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ

Πόσο μακριά τα σύννεφα στον ουρανό
μόνη σ’ αναζητώ
βουνό είναι η ζωή μου
και μόνη θα χαθώ.
Κάμπος πικρός τα χέρια μου
και τη ζωή μου
μαύρος τη δέρνει ο καημός

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.

Έλα βροχή και ντύσε το γυμνό κορμί
πού είναι η φωνή μου
και η προσμονή μου
η νύχτα κι η πληγή μου
Ήλιε μου έλα να σωθώ
και μη με αφήνεις μέσα στη νύχτα να χαθώ

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.


Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου.
Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης.

Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ


Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Η σκιά ενός κλέφτη από τα περασμένα

Καλοί μου χρόνοι αλλοτινοί!
Μεγάλοι κι αψηλοί ουρανοί!
Ίσα μπάλλα, δίκιο χέρι,
πάντα πλούσιο μεσημέρι.

Κλεισούρες, έλατα, κορφές...
με χίλιες κάνουλες κρυφές
ο σκοπός σου κατεβαίνει,
ζήση μου τραγουδημένη.

Πώς παίρναμ’ όλοι το κλαρί,
σίντα του κούκου η βραχνιερή
η κραξιά μάς εκαλούσε
κ’ η τριανταφυλλιά ν-εσκούσε,

σεινάμενοι, κουνάμενοι
–γειά σου μανούλα κλάμενη–
με ντουφέκι τυχερό,
με λαγούτον ηχερό.

.....................................

Η σούβλα σιγοτριγυρνά
κριάρια παχιά και τραγανά
και σε χόρτο πατημένο
καρυδόφυλλο στρωμένο.

Πήραμ’ αλέβρι απ’ τον αγά,
απ’ τον προεστό σφαχτά ζυγά
κι απ’ το πέρα μοναστήρι
κράσο με κεφαλοτύρι.

Μέσα στ’ ασήμι, στο φλουρί
σαν Ήλιοι αστράβαμε πυροί
και με στου χορού τα πρέπια
φίδια ειμάστε με τα λέπια.

Κι αν είστε σκύλοι αρματολοί,
είμαστε λύκοι με μαλλί.
Γρήγορα τ’ αρματολίκι,
γιατί φτάσαμε σα λύκοι!

Πώς ροβολούσαμ’, αδερφοί,
σίντας εστέρναμε γραφή
στ’ Άγναντα και στο Κομπότι,
στον κατή και στο δεσπότη·

γραφή καμένη στις γωνιές:
«σας κάψαμε σα θεμωνιές
με το διώμα, με το σείσμα,
με τραγούδι και με πείσμα».

Παλουκωμένα ως σας γρικώ,
προεστών κεφάλια και Τουρκώ,
κάνω τη φτερούγα πήχη
κάνω πιθαμή το νύχι.

Μα σαν επλάκωνε χειμός,
μας έπιανε βαρής θυμός
κ’ ένας-ένας κατηφόρα
για τον κάμπο, για τη χώρα.

Καράβι ερχέται από τη Χιό
με τις βαρκούλες του τις δυό.
Έτσι μπαίναμε στη χώρα
μ’ όλα τα πανιά μας φόρα.

Σαν εκκλησιές μολυβωτές
και κοντυλοπελεκητές
μ’ όλα τ’ άρματά μας φόρα
καμαρώναμε στη χώρα.

Κ’ ένας τον άλλονε σκουντά
να μας θαμάξει από κοντά.
Κι αργαλειός –σαγίτα, χτένια–
μας εταίριαζε τα παίνια.

.....................................

Μα δεν ξεχνά η καρδιά πιστή
πως έχει να λογαριαστεί
με τον Κίτσο, με τον Γιάννη,
που αδερφούς η Ανάγκη κάνει.




Από την ποιητική συλλογή «Σκλάβοι πολιορκημένοι».
Από το βιβλίο: Κώστας Βάρναλης, «Ποιητικά», Κέδρος, Αθήνα 1956, σελ. 129-131.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΠΙΛΟΓΟΣ

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": LIBERTAD

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": LIBERTAD

Τραγουδάει ο Γιώργος Ζωγράφος.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΛΑΟΥΤΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΛΑΟΥΤΟ

Λαούτο: Παντελής Δεσποτίδης

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": CORAZON

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": CORAZON

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΚΙΘΑΡΑ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΚΙΘΑΡΑ

Κιθάρα: Γεράσιμος Μηλιαρέσης.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΣΑΝ ΜΙΛΑΣ, ΦΟΒΕΡΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΣΑΝ ΜΙΛΑΣ, ΦΟΒΕΡΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ

Τραγουδάει ο Γιώργος Ζωγράφος.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΑΝ Η ΝΥΧΤΑ, ΑΡΓΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΗ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΑΝ Η ΝΥΧΤΑ, ΑΡΓΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΗ

Τραγουδάει ο Γιώργος Ζωγράφος.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΛΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΛΟ

Βιολοντσέλλο: Σωτήρης Ταχιάτης

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΑΝ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΡΑΛΛΙΩΝ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΑΝ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΡΑΛΛΙΩΝ

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΦΛΑΟΥΤΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΦΛΑΟΥΤΟ

Φλάουτο: Στέλλα Γαδέδη

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΜΠΟΛΙΒΑΡ ΚΡΑΖΩ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΜΠΟΛΙΒΑΡ ΚΡΑΖΩ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ
Τραγουδάει ο Γιώργος Ζωγράφος.

"ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ / ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ "ΜΠΟΛΙΒΑΡ": ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ

Ειδική ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ αφιερωμένη στον Χρήστο και στην Αναστασία.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ


ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
(Πρόλογος)

Πάλι μεθυσμένος είσαι, δυόμιση ώρα της νυχτός.
Kι αν τα γόνατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
μπρος στο κάθε τραπεζάκι. "Γεια σου, Kωνσταντή βαρβάτε"!
― Kαλησπερούδια αφεντικά, πώς τα καλοπερνάτε;

Ένας σού ’δινε ποτήρι κι άλλος σού ’δινεν ελιά.
Έτσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπελιά.
Kι αν σε πείραζε κανένας, -αχ, εκείνος ο Tριβέλας!-
έκανες πως δεν ένιωθες και πάντα εγλυκογέλας.

Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά...
H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Aχ, πού ’σαι, νιότη, πού ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΤΡΕΛΛΟΥ

Άϊ! με το γύφτικο ζουρνά,
με νταγερέ, που κουδουνά,
σύρε σκοπόν αντάμικο.
Εστράβωσα τη φέσα μου,
έρωτας που 'ναι μέσα μου
για να χορέψω τσάμικο.

Χίλια χέρια κι άρματα
νά 'χα να σας φράξω,
νά 'χα και δυο κέρατα
τον οχτρό να σκιάξω!

Για να βαστάξει όσο μπορεί,
το μακελειό, νά 'στε γεροί,
της πέννας αντρειωμένοι!
Κανοναρχάτε τ' όνομά μας,
όντας η δόξα μελετά μας
τα σκελετά, γερμένη.

Νά 'χαμ' ένα βασιλιά,
για να μας θαμπώνει,
με λειρί στο κούτελο,
και φωνή τρομπόνι!

Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.
Δε σ' έζησα, ονειρεύτηκα,
μαύρη ζωή, όλη πίκρα.
Μα θα χαρώ σε, λευτεριά,
αιώνια αλήθεια κι ομορφιά,
σαν θα περάσω αντίκρα.

Νά 'χαμ' ένα βασιλιά,
δράκο με χοντρό λαιμό,
σέρτικο κι αράθυμο,
για να κάνει πόλεμο!

Άμποτε λίγο να δυνόμουν
για μια στιγμή να τρελαινόμουν,
ο σαλεμένος νους,
και τα κλεισμένα τσίνορα
να μην ξαμώνουν σύνορα
και χώριους ουρανούς!

Να ιδώ τον κόσμο ανάποδα
τον αδερφό μου ξένο
και τον οχτρόν αδέρφι μου
αδικοσκοτωμένο.