NICHITA
STĂNESCU (1933-1983)
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ
Ήρθε το φθινόπωρο και σκέπασε την καρδιά μου με κάτι,
με τον ίσκιο κάποιου δέντρου
ή μάλλον με τον ίσκιο τον δικό σου.
Πότε-πότε φοβάμαι δεν θα σε δώ ξανά ποτέ·
θα μου φυτρώσουνε φτερά που θα φτάνουνε στα σύννεφα·
θα κρυφτείς σε κάποιο ξένο μάτι μέσα
που θα κλείσει σαν τα φύλλα της αψίνθου.
Εκείνες τότε τις φορές
πλησιάζω τις πέτρες· δεν μιλάω·
πιάνω τις λέξεις και τις πνίγω στη θάλασσα.
Σφυρίζω στη σελήνη να βγει, και βγαίνει,
και τη μεταμορφώνω
σε μεγάλη αγάπη.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
