Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα CELAN (PAUL). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα CELAN (PAUL). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 16 Μαρτίου 2024

ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ

 

PAUL CELAN

 

ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ

 

Τὴ νύχτα, ὅταν τοῦ ἔρωτα αἰωρεῖται τὸ ἐκκρεμὲς

ἀπ᾽ τὴν αἰωνιότητα ἴσαμε τὸ μηδὲν

πέφτει ἡ λέξη σου μὲ ὁρμὴ στῆς καρδιᾶς τὰ φεγγάρια

καὶ τὸ γαλάζιο σὰν τὴν καταιγίδα μάτι σου

φέρνει τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ.

 

Ἀπὸ μακριὰ, μέσα ἀπὸ ἄλσος

ὀνειρομελανιασμένο πνέει ἡ πνοὴ τὰ λοίσθια

καὶ ὅ,τι παραμελήσαμε

περιφέρεται μεγαλόσχημο στοῦ μέλλοντος τὸ κάδρο.

 

Ὅ,τι τώρα πέφτει καὶ μετὰ σηκώνεται

στὰ θαμπωμένα ἀνήκει σώψυχά μας:

τυφλὸ σὰν καὶ τὸ βλέμμα ποὺ ἀλλάζουμε

στὸ στόμα φιλάει τὸν χρόνο.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΙΑΣ



PAUL CELAN


ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΙΑΣ

Τα μάτια σου, των βημάτων μου ίχνος πάμφωτο·
το μέτωπό σου, απ’ των σπαθιών τη λάμψη οργωμένο·
τα φρύδια σου, του όλεθρου μπορντούρα·
τα βλέφαρά σου, μακροσκελών επιστολών κομιστές·
οι μπούκλες σου, κοράκια, κοράκια, κοράκια·
τα μάγουλά σου, της αυγής οικόσημα·
τα χείλη σου, κάτι αργοπορημένοι επισκέπτες·
οι ώμοι σου, της λήθης άγαλμα·
τα στήθη σου, των φιδιών μου φίλοι·
τα μπράτσα σου, σκλήθρες στου πύργου εμπρός την πύλη·
τα χέρια σου, όρκων νεκρών πινάκια·
οι μηροί σου, άρτος και ελπίδα·
το φύλο σου, νόμος της πυρκαγιάς στο δάσος·
τα σκέλη σου, φτερά στην άβυσσο·
τα γόνατά σου, της κομπορρημοσύνης σου δύο προσωπεία·
τα πόδια σου, των στοχασμών προσκυνητάρι·
οι φτέρνες σου, μνήμα που ’χει μέσα φλόγες·
του πέλματός σου το ίχνος, του αποχαιρετισμού μας μάτι.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΑΟΥΛ ΤΣΕΛΑΝ!



PAUL CELAN


CHANSON EINER DAME IM SCHATTEN

Wenn die Schweigsame kommt und die Tulpen köpft :
Wer gewinnt ?
Wer verliert ?
Wer tritt an das Fenster ?
Wer nennt ihren Namen zuerst ?

Es ist einer, der trägt mein Haar.
Er trägts wie man Tote trägt auf den Händen.
Er trägts wie der Himmel mein Haar trug im Jahr, da ich liebte.
Er trägt es aus Eitelkeit so.

Der gewinnt.
Der verliert nicht.
Der tritt nicht ans Fenster.
Der nennt ihren Namen nicht.

Es ist einer, der hat meine Augen.
Er hat sie, seit Tore sich schliessen.
Er trägt sie am Finger wie Ringe.

Er trägt sie wie Scherben von Lust und Saphir :
er war schon mein Bruder im Herbst ;
er zählt schon die Tage und Nächte.

Der gewinnt.
Der verliert nicht.
Der tritt nicht ans Fenster.
Der nennt ihren Namen zuletzt.

Es ist einer, der hat, was ich sagte.
Er trägts unterm Arm wie ein Bündel.
Er trägts wie die Uhr ihre schlechteste Stunde.
Er trägt es von Schwelle zu Schwelle, er wirft es nicht fort.

Der gewinnt nicht.
Der verliert.
Der tritt an das Fenster.
Der nennt ihren Namen zuerst.

Der wird mit den Tulpen geköpft.

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018

ΠΑΟΥΛ ΤΣΕΛΑΝ!




PAUL CELAN


GROSSE, GLÜHENDE WÖLBUNG

GROSSE, GLÜHENDE WÖLBUNG
mit dem sich
hinaus- und hinweg-
wühlenden Schwarzgestirn-Schwarm:

der verkieselten Stirn eines Widders
brenn ich dies Bild ein, zwischen
die Hörner, darin,
im Gesang der Windungen, das
Mark der geronnenen
Herzmeere schwillt.

Wo-
gegen
rennt er nicht an?

Die Welt is fort, ich muß dich tragen.

Σάββατο 14 Ιουλίου 2018

ΠΑΟΥΛ ΤΣΕΛΑΝ!



PAUL CELAN


BRANDUNG

Du, Stunde, flügelst in den Dünen.

Die Zeit, aus feinem Sande, singt in meinen Armen:
ich lieg bei ihr, ein Messer in der Rechten.

So schäume, Welle! Fisch, trau dich hervor!
Wo Wasser ist, kann man noch einmal leben,
noch einmal mit dem Tod im Chor die Welt herübersingen,
noch einmal aus dem Hohlweg rufen : Seht,
wir sind geborgen,
seht, das Land war unser, seht,
wie wir dem Stern den Weg vertraten!