SELVA MÁRQUEZ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Στου ποταμού το στομάχι
ένας άντρας οριζοντιωμένος, φαρδύς και αμίλητος.
Ένα μακρουλό λασπόψαρο έχωσε
στα τακούνια του τη διπλή του λάμα.
Μπήκε το καβούρι από κάτι ατραπούς
μιας σκέψης από αναστεναγμούς σκαμμένης.
Μι’ άγρυπνη ρίζα πήγε νά ’βρει την κούνια
στο τυφλό του αφαλού του- πηγάδι.
Ένας φρύνος κατέφυγε στον ίσκιο
του οριζόντιου σαν πλοίο κορμιού του
που σάλπαρε το απόγευμα και το βράδυ
χωρίς κουπιά, τιμονιέρη, πανιά... Χαμένος,
πρησμένος, πράσινος, ατημέλητος,
δαγκωμένος από τα κλαδιά του ασπράγκαθου,
επιστρέφοντας στην πατρίδα των Πραγμάτων του
ο Άσωτος Υιός αυτοκτόνησε στο ποτάμι.
Και τα Πράγματα γιορτάζανε και του τραγούδαγαν
τον Ύμνο τον αληθινό!
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
