ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ

 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 

Θυμός λέγομαι.

Είμαι πάντα

μια ερώτηση που εκκρεμεί.

 

Δανείζω τον ήχο μου

στην αντίρρηση.

Στη διαμαρτυρία.

Στον κρότο των βημάτων στην άσφαλτο.

 

Στον ήχο του πολέμου.

Στο συριγμό της Χίμαιρας

και στη στεγνή ανάσα

των νεκρών.

 

Χτες με σας.

Σήμερα μαζί τους.

 

Φοράω το εγκόλπιο

των ωρών.

 

Μετράω τη σιωπή

με σιωπή.

 

Μιλάω της απόγνωσης

τα ρήματα.

 

Μείναμε μόνοι

η ερώτηση κι εμείς.

 

Όσοι περσέψανε.

 

Από μακριά

δηλώνω σας θυμάμαι.

 

Εγώ είμαι

που ξεχάσατε.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ


ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ

Πόσο μακριά τα σύννεφα στον ουρανό
μόνη σ’ αναζητώ
βουνό είναι η ζωή μου
και μόνη θα χαθώ.
Κάμπος πικρός τα χέρια μου
και τη ζωή μου
μαύρος τη δέρνει ο καημός

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.

Έλα βροχή και ντύσε το γυμνό κορμί
πού είναι η φωνή μου
και η προσμονή μου
η νύχτα κι η πληγή μου
Ήλιε μου έλα να σωθώ
και μη με αφήνεις μέσα στη νύχτα να χαθώ

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.


Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου.
Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης.

ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ


ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Τραβώντας για τον θάνατο
πέρασα το ποτάμι
πέρασα από τα νιάτα μου
κι απ' το πικρό νερό

Τώρα φωνάζουν πίσω μου
ποιος είσαι εσύ που πέρασες;
Τώρα φωνάζουν πίσω μου
ποιος είσαι εσύ που ξέχασες;
Τόσοι βρήκαν τον θάνατο
κανείς τον ποταμό

Τραβώντας για τον θάνατο
πέρασα το ποτάμι
πέρασα από τη νύχτα μου
κι απ' τον πικρό καιρό



Μουσική: Μίμης Πλέσσας.
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου.

ΠΟΡΤΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ

Η ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟ ΖΑΜΠΕΤΑ


ΠΟΡΤΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ

Ποιός έχει κάνει τα βουνά
ψηλά σαν νά 'ναι κάστρα,
ν' αγγίζουνε τον ουρανό
και να μου κρύβουν τ' άστρα.

Πού να είναι τα λόγια σου
και τ' άστρο της καρδιάς σου
βουνά και κάστρα θ' ανεβώ
να πάρω τα φιλιά σου.

Ποιός σού 'χει κάνει την καρδιά
αστέρι λυπημένο,
πόρτα κλειστή τα χείλη σου
κι απέξω περιμένω.

Πού να είναι τα λόγια σου
και τ' άστρο της καρδιάς σου
Βουνά και κάστρα θ' ανεβώ
να πάρω τα φιλιά σου.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ


ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΑΝΕΜΕ


Μικρέ μου άνεμε, πικρό μου αίμα
Παίζουν στα χέρια σου μήλα σπαθιά
Τα χείλη μέσα μου δεν έχουν τέρμα
Μού 'φυγες άνοιξη, πικρή φωτιά

Άνεμε δρόμε μου θα σε φιλήσω
Έρωτα πόνε μου θα σου το πω
Πάνω στο δέρμα μου πόνους θ' αφήσω
Στη μέσα θάλασσα θ' αναστηθώ

Πρωί στο κύμα σου πώς να μιλήσω
Παρά στην άμμο σου πώς να το πω
Νησί τα χέρια σου τί να φιλήσω
Κραυγή το αίμα σου και πώς να πιω

Πρωί το στήθος σου τί να κρατήσω
Μικρά τα κύματα πώς να διαβώ
Πίνουν τα χείλη σου κι αν τα φιλήσω
Βροχή τα μάτια σου και θα πνιγώ



Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου.
Μουσική: Γιάννης Γκούμας.

ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ


ΠΟΡΤΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ


Ποιος έχει κάνει τα βουνά
ψηλά σαν νά 'ναι κάστρα,
ν' αγγίζουνε τον ουρανό
και να μου κρύβουν τ' άστρα.

Πού να είναι τα λόγια σου
και τ' άστρο της καρδιάς σου.
Βουνά και κάστρα θ' ανεβώ
να πάρω τα φιλά σου.

Ποιος σού 'χει κάνει την καρδιά
αστέρι λυπημένο,
πόρτα κλειστή τα χείλη σου
κι απέξω περιμένω.

Πού να είναι τα λόγια σου
και τ' άστρο της καρδιάς σου.
Βουνά και κάστρα θ' ανεβώ
να πάρω τα φιλά σου.



Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου.
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας.
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού.
Τραγούδι του 1967.