Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Πέμπτη 18 Απριλίου 2013

ΧΟΡΕΥΟΥΝ Η ΑΡΙΑΔΝΗ ΝΑΒΕΪΡΑ ΚΑΙ Ο ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΣΑΝΤΣΕΣ


ΧΟΡΕΥΟΥΝ Η ARIADNA NAVEIRA ΚΑΙ Ο FERNANDO SANCHEZ

1. Quema esas cartas - Nina Miranda
2. Tus Palabras y la noche - Alfredo de Angelis
3. El Pillete - Astor Piazzolla

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΡΟΒΕΡΤΟ ΜΑΪΔΑ





ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ROBERTO MAIDA
ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο SEBASTIAN ACHAVAL ΚΑΙ Η ROXANA SUAREZ


MILONGA BRAVA

Yo soy la milonga brava
Candombera y entradora.
Yo soy la milonga brava
Candombera y entradora.

Yo soy la expresión sonora
Que el progreso deshilacha,
Canción me hizo una muchacha
De boca fresca y golosa.

Y me bailó en la baldosa
Quebrada del conventillo,
Con el mozo del altillo
A quien le dio el corazón.



Στίχοι: Celedonio Esteban Flores.
Μουσική: Antonio Cipolla.

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΥΠΕΡΟΧΟΙ! - Ο ΠΑΜΠΛΟ ΡΟΔΡΙΓΕΣ ΚΑΙ Η ΝΟΕΛΙΑ ΟΥΡΤΑΔΟ


ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο PABLO RODRIGUES ΚΑΙ Η NOELIA HURTADO: BAHIA BLANCA

Μουσική: Carlos Di Sarli.

ΤΟ ΤΑΝΓΚΟΒΑΛΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΦΡΑΚΤΗ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ



ΤΟ ΤΑΝΓΚΟΒΑΛΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΦΡΑΚΤΗ

    Καίονται τα σπλάχνα, καίονται τα στοιχεία
          ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Οι γλώσσες της φωτιάς λαλούν λαβυρινθώδεις ρήσεις
στερεώματα πυρός στις στενωπούς του Αλόγου
κι αγάλματα φωνήεντα σαν άμμος καίν τα πόδια
Bahia Blanca απλώνεται σα θαύμα και το κύμα

Ταξινομούνται ίσκιοι στο άλμπουμ της αμμώδους λήθης
στης Ροσαμέλ το στήθος βρέχει αρώματα συμβόλων
και στ’ αμπανόζι της σελήνης λεπτουργούν σμυρίδες
κι οι ρεματιές της αιμασιές δασιές αποψιλούνται

Ροδόμαυρη επικράτεια του απαγχονισμού της μνήμης
το παρελθόν υπερσυντέλικοι συγκεχυμένοι
αφήνει μια καμπύλη χαραμάδα φως στο φράχτη
με μαύρα να κοιτάει γυαλιά ο Κάρολος ντι Σάρλι.


********************************************




CARLOS DI SARLI: ROSAMEL

Τραγουδάει ο Roberto Rufino.
Χορεύουν ο Murat Erdemsel και η Mariana Galassi.

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ



ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο SEBASTIÁN ACHAVAL ΚΑΙ Η ROXANA SUÁREZ: EL CALOR

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΗΣ ΜΠΟΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ



ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΑΠ’ ΤΗ ΒΟΥΕΛΤΑ ΔΕ ΡΟΤΣΑ ΣΤΗ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ
Ή, ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΗΣ ΜΠΟΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ


              Στον Δημήτρη

Βουέλτα δε Ρότσα... γέφυρα ωμών χρωμάτων
που ξαναλένε σάμπως σε νωπογραφία
νοσταλγικούς καημούς ψυχών τε και σωμάτων:
της μετανάστευσης πυκνή μυθιστορία.

Λες χύθηκε η παλέττα του μαστρο-Κινκέλα
στον ουρανό, και ουράνιο βγήκε τόξο η Μπόκα
στον Ριατσουέλο απάνω: ασάδο και κανέλα
στο σ τ ό μ α γνέθει ξέφρενη του τάνγκο η ρόκα.

Αραβουργήματα άρρητα στο Καμινίτο
τη σάρκα και τα κόκκαλα έχουν της ουσίας·
στο Μπομπονέρα Dale Boca!... ήτοι Ζήτω
η Μπόκα Τζούνιορς!
– ιαχή που και ο Μαρσύας

θα βούταγε να κουβαλήσει στον Περαία
με τους τριανταδύο μπλε-κίτρινους αστέρες.
Μελωδημάτων όνειρα ευγενή και ωραία
απ’ του ρεμπέτικου το σύρμα φτιάχνουν βέρες

με τα παιδιά να τις αλλάξουνε του Θρύλου,
μπαντονεόν να γίνει το μπαγλαμαδάκι,
να μπουν με αντιχρονισμούς πρόσφυγα σκύλου
Μουράτης με Ρατίν μες στου Καραϊσκάκη,

για νά ’ναι το λιμάνι δυό φορές λιμάνι.
Βοστέρος γαύροι συνοδιά, καρδιά και γόνα,
στο Φάληρο γλυκολαλούν, γιατί έχει κάνει
ο Στράτος του Γαρδέλ φ ω λ ι ά στη Δραπετσώνα.


********************************************



Βουέλτα δε Ρότσα



Μαστρο-Βενίτο Κινκέλα



Η Μπόκα με τον χρωστήρα του Κινκέλα



Η Μπόκα στις αρχές του 20ού αιώνα



Ο Ριατσουέλο



Το Καμινίτο



Εστάδιο Λα Μπομπονέρα



Μπόκα Τζούνιορς



Στον παλιό Περαία



Στον Περαία σήμερα



Τα παιδιά του Θρύλου



Ανδρέας Μουράτης



Αντόνιο Ρατίν



Στου Καραϊσκάκη




Βοστέρος



Γαύροι



Στο Φάληρο



Στράτος Παγιουμτζής


Κάρλος Γαρδέλ



Στη Δραπετσώνα

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΑΡΛΟΣ ΓΑΡΔΕΛ


ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS GARDEL


SILENCIO


Silencio en la noche.
Ya todo está en calma.
El músculo duerme.
La ambición descansa.

Meciendo una cuna,
una madre canta
un canto querido
que llega hasta el alma,
porque en esa cuna,
está su esperanza.

Eran cinco hermanos.
Ella era una santa.
Eran cinco besos
que cada mañana
rozaban muy tiernos
las hebras de plata
de esa viejecita
de canas muy blancas.
Eran cinco hijos
que al taller marchaban.

Silencio en la noche.
Ya todo está en calma.
El músculo duerme,
la ambición trabaja.

Un clarín se oye.
Peligra la Patria.
Y al grito de guerra
los hombres se matan
cubriendo de sangre
los campos de Francia.

Hoy todo ha pasado.
Renacen las plantas.
Un himno a la vida
los arados cantan.
Y la viejecita
de canas muy blancas
se quedó muy sola,
con cinco medallas
que por cinco héroes
la premió la Patria.

Silencio en la noche.
Ya todo está en calma.
El músculo duerme,
la ambición descansa...

Un coro lejano
de madres que cantan
mecen en sus cunas,
nuevas esperanzas.
Silencio en la noche.
Silencio en las almas...



Μουσική: Carlos Gardel / Horacio Pettorossi.
Στίχοι: Alfredo Le Pera / Horacio Pettorossi.
Τραγούδι του 1932.

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΑΝΓΚΟΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΤΑΝΓΚΟΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ


       Στον Νίκο Μαυρωνά

Των φθόγγων φύλλα δροσερά
στις ρεματιές του ονείρου,
καθώς βουλιάζουν τα φτερά
μες στα νερά του απείρου,
να μπάσετε την ομορφιά
στης κιβωτού τη μοίρα
και μύριοι κόσμοι σαν καρφιά
να στερεωθούν στη λύρα,
  να γίνουν μέτρα και ρυθμοί,
  ψηφία νά ’ναι κι αριθμοί.

Δυνάμεις ξένες, μα ορατές
στον αδηφάγο χρόνο,
τα πέρατα σαν πειρατές
κουρσέψτε· και όταν μόνο
των πεύκων η ανασαιμιά,
γοργό πουλί, τον ήχο
θ’ αρπάξει από τα γιασεμιά,
που θα μπηχτούν στο στίχο,
  θα γίνει πέτρα πια ο αριθμός,
  αλέτρι, αμέτρητος ρυθμός.

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΕΔΜΟΥΝΔΟ ΡΙΒΕΡΟ



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο EDMUNDO RIVERO ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο JOSÉ ALMAR ΚΑΙ Η MILENA PLEBS





LAGRIMITAS DE MI CORAZÓN




La Virgen de los siete puñales

no sufre los males

que sufro por tí,

La hoguera, con ser llama y ser fuego,

no es más que este ruego

que siento por tí



Y la nieve tan fría

no es más alma mía,

que mi padecer.

Ay, ingrata,

me matan de amores

tus ojos traidores

de negro mirar.



Lagrimitas de mi corazón

como agüita de río se van,

ay que amargas son,

ay cómo se van,

lagrimitas de mi corazón.



Lagrimitas de mi corazón

como agüita de río se van,

ay que amargas son,

ay cómo se van,

lagrimitas de mi corazón.



Y la nieve tan fría

no es más alma mía,

que mi padecer.

Ay, ingrata,

me matan de amores

tus ojos traidores

de negro mirar.







Μουσική: Enrique Rodríguez

Στίχοι: Enrique Cadícamo.