GEORGES
SCHÉHADÉ
ΤΑ
ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙΑ
Τὰ
σιντριβάνια ξεπηδοῦν σὰν γάτες
στραβοκοιτάζοντας
τ᾽ ἄστρα μὲ χάρη·
στὸν
κῆπο τῶν ἀκακιῶν ἀχάτες
σκορπίζει
ὁλοῦθε τὸ λινὸ φεγγάρι
Χαρίσματα
μιμοῦνται τῆς παγόδας·
κλειδιὰ
ἀσημένια πέφτουν μὲς στοὺς κρίνους —
μιμοῦνται
τοὺς ἠθοποιοὺς τῆς μόδας
ἀλλὰ
καὶ τῆς φτωχολογιᾶς τοὺς σπίνους
Πίσω
ἀπ᾽ τοῦ κήπου ἐκεῖ τὸν φράχτη πᾶνε
μὰ
καὶ τῶν πραγμάτων ὁ ἀχὸς πηδάει
καὶ
οἱ ἀόμματοι γιὰ ρόδα τὰ περνᾶνε
γι᾽
αὐτὸ κι αὐτὰ στὸν δρόμο σταματᾶνε
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
ΤΗΣ
ΜΙΚΡΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΥΝΗΣΙΟ ΒΗΧΑ
Της
μικρής κοπέλας με τον βουνήσιο βήχα
Που
κρατάει στην όψη της τις χλόες
Το
άγριο βατόμουρο δεν έχει ξαναβρεί τα ίχνη της
Ο
αντίλαλος και τ’ αρωματισμένα του σκυλιά δεν τη θυμούνται πια
Κι
έχω τη γνώμη ότι μάλλον χλόμιασε μέσα στα ρούχα της
Πριν
φτάσει πίσω από τα δέντρα
Για
να δώσει το μερίδιό της απ’ τη νύχτα στης άμμου το κοράκι
Και
τ’ άλλο της μερίδιο το πιο γλυκό στα μοναχικά τενάγη
Έτσι
κρατάει την άνοιξη το χιόνι των αμυγδάλων
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES SCHÉHADÉ
ΑΓΓΕΛΟΣ
ΘΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΜΗ ΣΟΥ
Άγγελος
θα εξολοθρεύσει την κόμη σου
Με
των δασών τα καλάμια
Είναι
καλοκαίρι το φθινόπωρο κοντοζυγώνει των άστρων
Αστέρι
από φάλαγγες και αγέλες
Περίεργα
πέθαιναν οι φίλοι μου
Των
μεγάλων ονείρων οι μήνες
Αν
η κόρη κοιμάται ας κοιμηθεί με τον θερισμό
Ας
κοιμηθεί με τις αστραπές
Δίπλα
στης απόστασης το άνθος
Σαν
την εποχή του χρυσού χαμένη κι εκείνη
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES SCHÉADÉ
ΟΤΑΝ
ΛΑΜΠΕΙ Η ΝΥΧΤΑ ΔΙΑΣΠΑΡΤΗ
Όταν
λάμπει η νύχτα διάσπαρτη
Κι
όσο η σκέψη είναι ακόμα ανέγγιχτη
Λέω
λουλούδι του βουνού εννοώντας
Μοναξιά
Λέω
ελευθερία εννοώντας απόγνωση
Και
όντας των βημάτων μου εγώ ξυλοκόπος
Θα
πάω από πλάνη τα ψέματα
Σ’
ένα δάσος υλοτομίας
Γεμάτο
δικαιοσύνη και ρομαντισμό
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES SCHÉHADÉ
ΕΚΤΟΣ
ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΙΝΔΙΑΝΙΚΟ ΒΟΥΝΟ…
Εκτός
από κάποιο ινδιάνικο βουνό επειδή ακριβώς πορφυρίζει
Και
από εκείνη τη μπρούτζινη μυρωδιά που έχουνε καμιά φορά τα άλογα
Αδιαφορούμε
παντελώς για τα πεσμένα φύλλα
Υπάρχουν
μορφές θλίψης που δεν είναι δικές μας
Η
καρδιά μου είναι το παιδί μου
Για
ν’ αγγίζουμε ό,τι αγαπήσαμε
Με
τον ίδιο τρόπο που μέσα στις σελίδες κάποιου φεγγαροβιβλίου
Μπορούμε
να πάμε σ’ ένα σπίτι στην εξοχή
Όπου
ο άγγελος σ’ έναν τοίχο θα μας ξεπερνάει στα χρόνια.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
ΣΟΥ
ΠΡΟΑΝΗΓΓΕΙΛΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ
Σου
προανήγγειλα ένα μεγάλο πουλί της λύπης
Στον
χρυσό ήλιο των τιμωρημένων μηνών
Στον
ήλιο του παλιού πηλού
Ένα
τραγούδι θα σε κόψει στα δύο από τη μιαν αυγή ώς την άλλη
Ω
υπέροχη καλλονή σαν των πλατάνων τη θωπεία
Δεν
έχεις δει των χελιδονιών τον σταυρό
Ούτε
της μνήμης φτέρες
Το
αλμυρό χιόνι των φύλλων πάνω στα πηγάδια
Τη
στάχτη στα μάτια σου
Αν
έχεις αμαρτήσει σαν τις μεγάλες χλόες
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
ΚΙΘΑΡΑ
ΚΑΘΑΡΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ
Κιθάρα
Καθαράς Δευτέρας
Κι
ένα πορτρέτο μπαίνει στην καράφα.
Για
χασμουρήσου και θ’ ακούσεις
Την
καταιγίδα της καρδιάς σου!
Του
κριθαριού η κόρη σού ’χει δώσει
Ναν
τη θυμάσαι μοναχά μια τρίχα,
Εσύ
την έχεις κρύψει στο μπερέ σου
Περνάει
ο καιρός και ζεις στη δυστυχία.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
ΤΑ
ΚΡΟΝΤΗΡΙΑ
Τα
κροντήρια έπειτα από τη σιέστα
Εξαχνώνουν
τις επιραφές.
Πριν
να φύγεις, μείνε!...
Η
νύχτα ταριχεύει τα περιστέρια.
Σ’
έναν ξυλουργό που λείπει
Πετούν
ένα προς ένα
Κάτι
ρινίσματα σελήνης
Κάτω
απ’ του ανέμου το ροκάνι.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ
Σ’ ΕΝΑΝ ΔΕΝΤΡΟΚΗΠΟ
Περπατούσε
σ’ έναν δενδρόκηπο
Γλυκιές
συλλαβές έπεφταν από τα δέντρα
Ο
αέρας δεν είχε πια χρώμα
Είναι
η γέννηση της εσπέρας
Την
πρώτη δροσιά που πιάνει τις φωλιές
Την
ονειρευόταν λίγο η νεαρή κοπέλα
Κοιτώντας
τριγύρω της
Επ’
άπειρον επαναλαμβάνεται τώρα η νύχτα
Τα
δέντρα κρύβονται στα φύλλα τους
Και
η σιωπή καταφθάνει από μακριά
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES SCHÉHADÉ
[ΕΙΝΑΙ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ]
Είναι
και πάλι φθινόπωρο
Ξωπίσω
από τα φύλλα του τρέχει ο κήπος
Κανείς
δεν είναι τώρα πια εκεί:
Τα
παράθυρα ο κόσμος
Μόνο
ο άνεμος
Υπάρχει
ένα ξεχασμένο φεγγάρι
Στον
ουρανό κάτι σαν φιγούρα
Στου
όμορφου καλοκαιριού την ανάμνηση
Μια
βρύση είπε λέω να πιω
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
[ΣΤΟ
ΚΛΟΥΒΙ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ]
Στο
κλουβί κάποιου πουλιού υπάρχει ένας κήπος όλο θλίψη
Και
κάποιου σπιτιού η μελαγχολία όλη
Τα
φτερά είναι πράσινα φύλλα
Στη
λιτή και σπασμένη ημέρα
Σαν
ψίχουλα
Με
θυμάμαι φτωχό μαθητή
Στο
παράθυρο
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
GEORGES
SCHÉHADÉ
LES JETS D’EAU
Les jets d’eau font des bonds
de chats
Pour loucher jusqu’aux étoils,
Dans le jardin des acacias
Où coule une lune de toile.
Ils imitent des pagodes,
Une chute de clefs d’argent
Puis les actrices à la mode
Et les pinsons des pauvres
gens.
Derrière le mur du jardin
Qu’enjambe le bruit des choses,
Les aveugles les croient des
roses
Et s’arrêtent sur le chemin.
GEORGES
SCHÉHADÉ
GUITARE
D’UN MARDI GRAS
Guitare
d’un mardi gras
Un
portrait entre dans la carafe ;
Bâille
et tu entendras
La
tempête de ton cœur !
La
fille de l’orge t’a donné
Pour
seul souvenir un cheveu,
Tu
le conserves dans un bonnet
Le
temps passe et tu es malheureux.
GEORGES
SCHÉHADÉ
LES
GARGOULETTES
Les
gargoulettes après la sieste
Évaporent
des inscriptions ;
Avant
de partir, reste !...
La
nuit empaille les pigeons.
Chez
un menuisier absent,
Des
copeaux de lune
Volent
un à un
Sous le rabot du vent.
