ΚΩΣΤΑΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ
ΜΕ ΤΗ ΒΡΟΧΗ
Στον ουρανό των υδρατμών
γλόμπος φθορίου το φεγγάρι
κόκκινο άναψε φανάρι
σούζα η αγέλη των πεζών!
Οξείας κόρνας πλάγιον θραύσμα
την έμπνευσή μου παραλύει
πρίσμα η ψυχή μου κι αναλύει
των κάθετων νερών το φάσμα.
Των άστρων χύθηκε ο φωσφόρος
στις άκριες υψηλών νεφών
πίσω απ’ τα μάτια των αστών
θαρρώ μού γνέφει ο εωσφόρος.
Τούτο το πλήθος τι γυρεύει;
Πνίξε το νύχτα – μαύρη λάμια.
Μπροστά σε χνωτισμένα τζάμια
απόψε η θλίψη μου αλητεύει.
Από το βιβλίο: Κώστας Σοφιανός, «Το φάντασμα του υποβολέα», Πλανόδιον, Αθήνα 1994, σελ. 21.
