Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΟΡΜΠΑΛΑ (ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΟΡΜΠΑΛΑ (ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ Ο ΡΙΤΣΟΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΖΟΡΜΠΑΛΑ



Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ


ΧΡΥΣΟΠΡΑΣΙΝΗ ΙΒΟΥΣΚΑ

Η αυγούλα λάμπει πάνω στα νερά
ίβουσκά μου ιτιά μου πάει μου τη χαρά
χρυσοπράσινη ίβουσκα θαμπογέρνεις στο νερό
πές μου πές μου πού θα τον βρω αυτόν που αγαπώ

Κάτω απ’ τα κλαδιά σου έβρισκα τον νιό
κάθε φύλλο δείχνει κείνο τον καιρό
χρυσοπράσινη ίβουσκα θαμπογέρνεις στο νερό
πές μου πές μου πού θα τον βρω αυτόν που αγαπώ

Κι έφυγε ο καλός μου μαύρη μου η ψυχή
σώπασε τ’ αηδόνι κι είμαι μοναχή
χρυσοπράσινη ίβουσκα θαμπογέρνεις στο νερό
πές μου πές μου πού θα τον βρω αυτόν που αγαπώ



Στίχοι: Василий Алферов.
Μουσική: Григорий Пономаренко.
Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.


**************************

Ивушка

Зорька золотая светит над рекой,
Ивушка родная, сердце успокой.
Ивушка зелёная, над рекой склонённая,
Ты скажи, скажи не тая, где любовь моя.

Были с милым встречи у твоих ветвей,
Пел нам каждый вечер песни соловей,
Ивушка зелёная, над рекой склонённая,
Ты скажи, скажи не тая, где любовь моя.

Но ушёл любимый, не вернётся вновь,
С песней соловьиной кончилась любовь.
Ивушка зелёная, над рекой склонённая,
Ты скажи, скажи не тая, где любовь моя.
Ты скажи, скажи не тая, где любовь моя.

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝ ΦΡΕΝΚΕΛ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΤΟΥΣ "ΓΕΡΑΝΟΥΣ"


ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ: Журавли


ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο Ян Френкель : Журавли

Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Они до сей поры с времен тех дальних
Летят и подают нам голоса.
Не потому ль так часто и печально
Мы замолкаем глядя в небеса?

Летит, летит по небу клин усталый,
Летит в тумане на исходе дня.
И в том строю есть промежуток малый -
Быть может это место для меня.

Настанет день и журавлиной стаей
Я поплыву в такой же сизой мгле.
Из-под небес по-птичьи окликая
Всех вас, кого оставил на земле.

Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ


Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ


ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ


Στιγμές-στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες
που πέσανε στη ματωμένη γη
δεν κείτονται θαρρώ κάτω απ' το χώμα
αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί

Πετούν και μας καλούν με τις κραυγές τους
απ' τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς
κι ίσως γι' αυτό πολλές φορές σιωπώντας
κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς

Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι
στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή
και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του
και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή

Θα 'ρθεί μια μέρα που μ' αυτό το σμάρι
στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ
σαν γερανός καλώντας απ' τα ουράνια
όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ



Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.


******************************


Журавли


Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Они до сей поры с времен тех дальних
Летят и подают нам голоса.
Не потому ль так часто и печально
Мы замолкаем глядя в небеса?

Летит, летит по небу клин усталый,
Летит в тумане на исходе дня.
И в том строю есть промежуток малый -
Быть может это место для меня.

Настанет день и журавлиной стаей
Я поплыву в такой же сизой мгле.
Из-под небес по-птичьи окликая
Всех вас, кого оставил на земле.

Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.


Στίχοι: Расул Гамзатов
Μουσική: Ян Френкель

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ


Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ
ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΡΑΣΕ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΡΩΣΣΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


ΚΟΡΑΛΛΙ-ΦΕΓΓΑΡΙ


Εκεί που το κύμα χτυπάει
κοράλλι-φεγγάρι φωτά·
η βάρκα, μικρή μου ομορφούλα,
απ’ ώρα εμάς καρτερά.

Μια βόλτα μαζί σου, καλέ μου,
ω, πώς λαχταρώ στο νερό
αμόλα πλατιά τα πανιά μας
κι εγώ το τιμόνι κρατώ.

Μη βγαίνεις στο πέλαγο πέρα·
βρυχιέται η φουρτούνα μακριά·
δεν κάνει να δίνουμε μπέσα
στο κύμα που ολόρθο χιμά!

Δεν κάνει, μου λες, ακριβέ μου!
Θυμήσου πιό πριν στη ζωή,
θυμήσου, πανούργε προδότη,
πως σε είχα εγώ εμπιστευτεί.

Βογκούσε το κύμα όλη νύχτα·
και τ’ άλλο πρωί στα νερά,
δυό-τρία σανίδια απ’ τη βάρκα
κυμάτιζαν μόνα πικρά.



Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.
Περιλαμβάνεται στον δίσκο «12 ρούσικα λαϊκά τραγούδια» (1977).

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ


ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ


ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ


Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε
στο μακρινό τ' ακρογιάλι
που τα μυστικά του πάλι
θα μας πει το μαϊστράλι
Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
σκέψου γαλήνη που θά 'χει
κει που στέκονται οι βράχοι
και φιλοσοφούν μονάχοι

Θά 'μαστε μόνοι εσύ κι εγώ
στη γνωστή μας ακρογιαλιά
και θα βρεθούμε με βήμα αργό
στα λημέρια μας τα παλιά
Συ κι εγώ, συ κι εγώ
στης ακρογιαλιάς τη γαλήνη
Συ κι εγώ, συ κι εγώ,
συ κι εγώ κι αν βγει κι η σελήνη

Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
θα σε κρατώ απ' το χέρι
και της θάλασσας τ' αγέρι
τη δροσιά του θα μάς φέρει
Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
πάμε αγάπη μου, πάμε
στ' ακρογιάλι π' αγαπάμε
και που πάντοτε θυμάμαι

Θά 'μαστε μόνοι εσύ κι εγώ
στη γνωστή μας ακρογιαλιά
και θα βρεθούμε με βήμα αργό
στα λημέρια μας τα παλιά
Συ κι εγώ, συ κι εγώ
στης ακρογιαλιάς τη γαλήνη
Συ κι εγώ, συ κι εγώ,
συ κι εγώ κι αν βγει κι η σελήνη



Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος.
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ & Κώστας Γιαννίδης.
Πρώτη εκτέλεση: Βάσος Ευαγγέλου.

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ


Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ
ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΕΝΑ ΡΩΣΣΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


ΑΧ ΖΕΙ Η ΚΑΛΗ ΜΟΥ


Αχ, ζει η καλή μου
σε πύργον αψηλό
κι είναι κλειστός ο πύργος
και πώς μπορώ να μπω;

Το ξέρω η όμορφή μου
στην πύλη έχει φρουρούς
μα ποιός το δρόμο φράζει
του νέου παλληκαριού;

Εγώ θα μπω στον πύργο
να σ’ εύρω μοναχή
μονάχα νά ’ταν νύχτα
μια νύχτα σκοτεινή
μια τρόικα μόνο νά ’χα
να τρέχει ως αστραπή.


Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.
Περιλαμβάνεται στον δίσκο «12 ρούσικα λαϊκά τραγούδια» (1977).

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΛΙΟΙ...



Για τον Χρήστο Ψιτ.

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ ΚΑΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΛΙΟΙ


Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή.
Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά.
Κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ
Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα
χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας με γνώριζε.

Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ



ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ


ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ


Στιγμές-στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες
που πέσανε στη ματωμένη γη
δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα
αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί.

Πετούν και μας καλούν με τις κραυγές τους
απ’ τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς
κι ίσως γι’ αυτό πολλές φορές σιωπώντας
κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς.

Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι
στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή
και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του
και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή.

Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι
στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ
σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια
όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ.



Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.