ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ

ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ

Νοέμβρης του 1976, οι πρώτες μέρες. Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε. Πάντως οι πρώτες μέρες. Φοιτητής της Νομικής Αθηνών. Τα μαθήματα είχαν αρχίσει την 1η του μηνός. Ελάχιστες οι γνωριμίες ακόμα. Γι' αυτό και πήγα μόνος μου. Σε κάποιον τοίχο είχα δει την αφίσα, που ανακοίνωνε την παράσταση "Καντάτα για τη Μακρόνησο και Σπουδή πάνω στα ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκη". Τόπος: το κλειστό γήπεδο του Σπόρτινγκ. Την ίδια μέρα δύο παραστάσεις: η πρώτη στις 20.00 και η δεύτερη στις 22.30. Βρέθηκα στην πρώτη. Το αδιαχώρητο - και μέσα και έξω στους δρόμους. Οι πρώτες και ενθουσιώδεις ημέρες της Μεταπολίτευσης - πολιτισμός και όνειρα... Με το μαγνητόφωνό μου (ένα πολύ καλό Φίλιπς) ηχογράφησα όλη τη συναυλία. Κανείς δεν νοιαζότανε τότε για κοπυράιτ... Σημειωτέον ότι η κασέτα αυτή υπάρχει ακόμα,... και "παίζει" ακόμα - θαύμα! Τί ήταν εκείνη η βραδιά;! Ο Θάνος Μικρούτσικος, η Μαρία Δημητριάδη, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Σάκης Μπουλάς, ο Γιώργος Κιμούλης και άλλοι. Μαγεία και παροξυσμός συνάμα! Στα δέκα μέτρα πιο πέρα μου ο Γιάννης Ρίτσος - φαινόταν κατασυγκινημένος. Δικά του τα τραγούδια της Καντάτας, δική του και η μετάφραση των στίχων του Μαγιακόφσκη. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, τον ακούμπησα στον αγκώνα και του ζήτησα συγγνώμη, έτσι "για να του μιλήσω". Λίγα χρόνια αργότερα διάβασα το αριστουργηματικό του πεζό "Με τον σκούντημα του αγκώνα..."
Από τον εμβληματικό αυτό δίσκο διαλέγω τον "Ντικ", αφού δεν μπορώ να βάλω όλα τα τραγούδια.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941 ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ ΕΑΜ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ: Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941 ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ ΕΑΜ

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1942

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1942 ΟΙ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΑΝΤΑΡΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΝΑΤΙΝΑΞΑΝ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥ

Τη νύχτα της 25ης προς 26η Νοεμβρίου του 1942 εκατόν πενήντα αντάρτες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Αρη Βελουχιώτη, εξήντα αντάρτες του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον Ναπολέοντα Ζέρβα και δώδεκα Αγγλοι σαμποτέρ, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Εντυ Μάγιερς και υπαρχηγό τον ταγματάρχη Κρις Γουντχάουζ, πραγματοποίησαν την πιο σημαντική ώς τα τότε, στη χώρα, πολεμική ενέργεια κατά του άξονα, ανατινάζοντας τη Γέφυρα του Γοργοποτάμου.



ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ: ΗΡΩΕΣ

ΣΤ΄ΑΡΜΑΤΑ ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΣΤ΄ΑΡΜΑΤΑ ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ

Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα,
μουγκρίζουν τ' Άγραφα, σειέτ' η στεριά.
Στ' άρματα, στ' άρματα, εμπρός στον αγώνα,
για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.

Ξαναζωντάνεψε τ' αρματωλίκι,
τα μπράτσα σίδερο, φλόγα η ψυχή,
λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι οι λύκοι
στην εκδικήτρα μας αντρίκια ορμή.

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα
στέλνει περήφανο χαιρετισμό,
νέας ανάστασης χτυπάει καμπάνα,
μηνάν' τα όπλα μας το λυτρωμό.

Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα
που μας εβάραινε θανατερά,
θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη τη λευτεριά.

Διασκευή, Ενορχήστρωση & Διεύθυνση Ορχήστρας: Θάνος Μικρούτσικος.
Μουσική: Άκης Σμυρναίος.
Στίχοι: Νίκος Καρβούνης.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Το παιδί από την Κρήτη
που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη
σε ισόβια δεσμά.

Κι ήταν κρύο το φεγγάρι,
κρύο αλουμίνιο,
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο.

Στο ποτήρι το κρασί του
έμεινε ατελείωτο,
τού ’καναν τα χρόνια χιόνια
και το βίο αβίωτο.

Παραπεταμένος είσαι,
μάγκα μου, σε μια γωνιά,
γεια σου, κόσμε σιδερένιε,
γεια σου, χάλκινε ντουνιά.

Έγραφε σε κάθε τοίχο:
«Άλλο ένα τετράμηνο,
να ’σουνα, ζωή, βροχούλα,
να ’μουνα κυκλάμινο.»

Θάνατος μες στο κορμί του
έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες
σαν τρελές νυχτιάτικα.

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙΡΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙΡΟΥ

Σήμερον ο καιρός διαρκώς συννεφώδης
φαντόμ, μιράζ, κονκόρντ και μινγκ.

Αστραπές και βροντές βόμβες ναπάλμ
καταρρακτώδεις βροχές από αίμα.

Οι πιλότοι φωτογραφίζουν έγχρωμα μανιτάρια
και βαθιά εγκαύματα της γης
με τους πολτούς των σωμάτων.

Η τηλεόρασις διαφημίζει τροφές
εγγυημένης ποιότητας για σκύλους.

Στο γήπεδο πέθαναν τρεις
η μπάλα βρήκε το δοκάρι
οι ιαχές των θεατών αγγίζουν τον ήλιο.

Οι ήρωες σαπίζουν μες στη λησμονιά
δε θά 'θελα νά 'χα τη μοίρα τους.

Οι σύγχρονοι θεοί πίνουν νέκταρ, μαριχουάνα
και αίμα.
Αμβροσία τα κορμιά των εφήβων
και τα μάτια των τρελών οραματιστών
απεριτίφ εποχής.

Οι επιβάτες ονείρων «το μέλλον έρχεται»
στην άσφαλτο ναυαγούν κάθε μέρα
οι ναυαγοσώστες πνίγηκαν πριν απ' τους ναυαγούς
κανείς δεν ξέρει
πού θάφτηκαν τα καρφωμένα τους φέρετρα

Άνεμοι ισχυροί χιλιάδων μποφόρ πνέουν ανά τας ηπείρους
αλλεπάλληλα κύματα εθνοφρουρών καταφτάνουν
ομίχλη, καπνογόνα, ασφυξιογόνα
τερατώδεις θόρυβοι, σειρήνες, ερπύστριες,
λόγχες, κραυγές, ροπές πολυβόλων.
Πλήκτρα πλευρά
νεύρα χορδές
κραυγές η μουσική
Των καιρών μας.

Υπόγεια πλημμύρισαν από αίμα και σπέρματα εφήβων.

Πάμε καλά, κοιμηθείτε.
Το πρωί στη δουλειά όπως πάντα.
Οι μήτρες των γυναικών θα γεννήσουν
κι άλλα τέρατακΚι άλλους τρελούς οραμάτων.

Πάμε καλά, κοιμηθείτε.
Ώρα δώδεκα παρά πέντε.
Αύριο ο καιρός προβλέπεται με θερμοκρασία
θερμοπυρηνική και νηνεμία θανάτου.

Στίχοι: Μήτσος Κασόλας.

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος.

ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙ

Μυρίζει ο κόσμος γιασεμί
κι η γη αναστατωμένη
κι είναι το Σάββατο χλομό, πολύ χλομό
σαν κάτι που πεθαίνει

Κι ήρθες εσύ με τα παλιά
τα ρούχα τα τριμμένα
και με ρωτάς τι να ‘γινε
η αγάπη αυτή που είχα για σένα

Μυρίζει ο κόσμο γιασεμί
κι ο ουρανός λιβάνι
και λες πως ήρθε η στιγμή, πικρή στιγμή
ο κόσμος να πεθάνει

Γίναν τα μάτια σου βαθιά
και οι θάλασσες μεγάλες
μου πήραν όλες τις χαρές
κι όμως χαρές δεν φέραν άλλες

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΣΤ' ΑΡΜΑΤΑ, ΣΤ' ΑΡΜΑΤΑ!

.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΔΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ, ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ

Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα
μουγκρίζουν τ' Άγραφα σειέται η στεριά.
Στ' άρματα, στ' άρματα εμπρός στον αγώνα
για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.

Ξαναζωντάνεψε τ' αρματολίκι
τα μπράτσα σίδερο φλόγα η ψυχή
λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι λύκοι
στην εκδικήτρα μας αντρίκια ορμή.

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα
στέλνει περήφανο χαιρετισμό
νέας ανάστασης χτυπάει η καμπάνα
μηνάν τα όπλα μας τον λυτρωμό.

Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα
που μας εβάραινε θανατερά.
Θέλουμε ελεύτερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη την λευτεριά.

Στίχοι: Νίκος Καρβούνης.

Μουσική: Άκης Συρναίος (Αστραπόγιαννος).

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,
η οργή του λαού,
κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Κοιλάδα της Φουέντε Οβεχούνα,
το χέρι που σ' έσπερνε,
τον κεραυνό τώρα κρατάει,
ποιος το σταματάει, ποιος το σταματάει,
ποιος, ποιος το σταματάει.

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,
η ψυχή του λαού,
φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,
η ψυχή του λαού,
φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,
η οργή του λαού,
κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,
ποιος τη σταματάει,ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

Στίχοι: Lope de Vega.
Μετάφραση: Γιώργος Μιχαηλίδης.
Δίσκος: Φουέντε Οβεχούνα (1977).

ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΝ!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Ο φασισμός δεν έρχεται απ' το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τί κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Στίχοι: Φώντας Λάδης.
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

ΚΙ ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΚΙ ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα.
Έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω,
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε,δείχνετε πληγές αλλόφρονες στους δρόμους,
τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία.
Καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσίς σας ασφαλής. Θα πέσει η πόλις.


Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης.
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.



ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ: ΚΙ ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ ΕΑΜ

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

Τραγουδά η Μαρία Δημητριάδη με χορωδία.
Ενορχήστρωση: Θάνος Μικρούτσικος.

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ: Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ


Στίχοι: Λόπε δε Βέγα.
Μουσική Θάνος Μικρούτσικος.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Το παιδί από την Κρήτη
που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη
σε ισόβια δεσμά.

Κι ήταν κρύο το φεγγάρι,
κρύο αλουμίνιο,
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο.

Στο ποτήρι το κρασί του
έμεινε ατελείωτο,
του ’καναν τα χρόνια χιόνια
και το βίο αβίωτο.

Παραπεταμένος είσαι,
μάγκα μου, σε μια γωνιά,
γεια σου, κόσμε σιδερένιε,
γεια σου, χάλκινε ντουνιά.

Έγραφε σε κάθε τοίχο:
"Άλλο ένα τετράμηνο,
να ’σουνα, ζωή, βροχούλα,
να ’μουνα κυκλάμινο."

Θάνατος μες στο κορμί του
έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες
σαν τρελές νυχτιάτικα.


Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.

Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ.

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιός κόσμος μας κρατάει και ποιό σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη
οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς.



Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου.

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΤΡΕΛΛΟΥ

Άϊ! με το γύφτικο ζουρνά,
με νταγερέ, που κουδουνά,
σύρε σκοπόν αντάμικο.
Εστράβωσα τη φέσα μου,
έρωτας που 'ναι μέσα μου
για να χορέψω τσάμικο.

Χίλια χέρια κι άρματα
νά 'χα να σας φράξω,
νά 'χα και δυο κέρατα
τον οχτρό να σκιάξω!

Για να βαστάξει όσο μπορεί,
το μακελειό, νά 'στε γεροί,
της πέννας αντρειωμένοι!
Κανοναρχάτε τ' όνομά μας,
όντας η δόξα μελετά μας
τα σκελετά, γερμένη.

Νά 'χαμ' ένα βασιλιά,
για να μας θαμπώνει,
με λειρί στο κούτελο,
και φωνή τρομπόνι!

Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.
Δε σ' έζησα, ονειρεύτηκα,
μαύρη ζωή, όλη πίκρα.
Μα θα χαρώ σε, λευτεριά,
αιώνια αλήθεια κι ομορφιά,
σαν θα περάσω αντίκρα.

Νά 'χαμ' ένα βασιλιά,
δράκο με χοντρό λαιμό,
σέρτικο κι αράθυμο,
για να κάνει πόλεμο!

Άμποτε λίγο να δυνόμουν
για μια στιγμή να τρελαινόμουν,
ο σαλεμένος νους,
και τα κλεισμένα τσίνορα
να μην ξαμώνουν σύνορα
και χώριους ουρανούς!

Να ιδώ τον κόσμο ανάποδα
τον αδερφό μου ξένο
και τον οχτρόν αδέρφι μου
αδικοσκοτωμένο.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΛΕΒΕΝΤΗΣ

Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα
τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια
με χαμηλά τα μαύρα του τα μάτια
λεβέντης εροβόλαγε.

Στα ματιά του ένα σύννεφο
μες την καρδιά του σίδερο.
Κυλάει το αίμα, σκέπασε τον ήλιο
κι ο χάρος εροβόλαγε.

Σφαλούν τα μάτια κι οι καρδιές
σφαλούν τα παραθύρια
μετά χιμάει ο Χάροντας καβάλα
κι εκείνος χαμογέλαγε.

Ποιός κατεβαίνει σήμερα στον Άδη;
Ποιόν κουβεντιάζει η γειτονιά κι ανανταριάζει;
Γιατί βουβά είναι τα βουνά κι οι κάμποι;
Λεβέντης εροβόλαγε.



Στίχοι: Νότης Περγιάλης.
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ: ΗΣΟΥΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΗΣΟΥΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ

Πράσινο σκοτάδι απ' τα μάτια σου βαμμένο
χίμηξε κι απόψε να με βρει
κι έγινε το σπίτι ένα δάσος πετρωμένο
που 'μοιαζαν τα δέντρα του σταυροί.

Έρημο τραγούδι από αίμα κι από χιόνι
κλαίει στα παλιά μου τα χαρτιά
όπως το φτωχό μου το κορμί που δεν παλιώνει
για να το πετάξω στη φωτιά.

Ήσουνα φεγγάρι κι ήμουνα πουλί
πέταξα για να σε φτάσω
κι όταν σ' είχα φτάσει μέχρι το φιλί
σ' έσβησ' η ανατολή.


Στίχοι: Λευτέρης παπαδόπουλος.
Μουσική: Γιώργος Σταυριανός.

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ

Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ


ΚΙ ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα.
Έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω,
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε,δείχνετε πληγές αλλόφρονες στους δρόμους,
τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία.
Καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσίς σας ασφαλής. Θα πέσει η πόλις.