ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΓΙΕΝΤΕ, 2

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Γι' ακούστε 'δώ χαμπέρι πού 'χει γούστο,
που μόλις τ' άκουσα κι εγώ στη RAI:
Εψόφησε στο Τσίλι –λέει– ο Αουγούστο!
Ν' ανοίξω, λέω, κρασάκι, που βαράει

αμέσως στο κεφάλι… να γιορτάσω
το νέο. Τί πειράζει πού 'μαι μόνος;
Διαβάζω και δυο στίχους (Δάντη ή Τάσσο),
παρέας δίκην, και απ' του Ελικώνος

τα πνεύματα θα δροσιστούν οι σπείρες
του νου που θά 'χουνε καλά μουλιάσει
στον οίνο. Πίνω-πίνω και σπινθήρες
του ήλιου θά 'χουνε τη μούρη μ' λιάσει,

ως θα προσμένω νά 'ρθει κι ο Αγιέντε
στην κάμαρά μου. Με φωνή μεγάλη
–"Στου διάβολου τα τάρταρα παγαίν'τε,
καθήκια!''– κράζω, σαν κειόν που εντελάλει,

στα πίσω χρόνια, τσ' είδησες στες ρούγες
του Τζάντε – "Παπαδόπουλοι, Τρουχίλοι,
Βιδέλες!..." Φίνες βγάνουνε φτερούγες
τα λόγια μου, καθώς τα λεν τα χείλη

στον αέρα, για να γίνουν σετ, και
με οσμές που θα φθονούσε και ο δυόσμος
ακόμη. Εψόφησε ο Πινοτσέτ! Αί,
κοντεύει πια να ξεβρωμίσει ο κόσμος!


Νάπολη, 10 Δεκεμβρίου 2006.

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΓΙΕΝΤΕ

Σαράντα χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του Σαλβαδόρ Αγiέντε.

Εξαιρετικό το κείμενο του Θανάση Κρεκούκια εδώ.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1973

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙA ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΓΕΝΤΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ