ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ο ΚΥΡ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΑΠΦΩ

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

 

Ο ΚΥΡ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΑΠΦΩ

 

Ἀπ᾽ τὴ Δεξαμενὴ σοῦ γράφω τώρα

καὶ μὲ φωτογραφίζει ὁ Νιρβάνας.

Μελέτησα τὰ μελικά σου· ὅλως δὲ

συνεκινήθην.

Καὶ στίχους σου προέκρινα δι᾽ ἐμένα:

«μειδειαίσαισ᾽ ἀθανάτωι προσώπωι»,

«μαινόλαι θύμωι», «ἄστερες μὲν ἀμφὶ

κάλαν σελάνναν»·

αἱ λέξεις σου ποὺ λένε ὅτι ὁ Ἔρως-ἥρως

σοὶ ἐτίναξε τὰς φρένας, μ᾽ ἐμαγεῦσαν —

τὰς ἤκουον σὲ ρόδιν᾽ ἀκρογιάλια

μυνιριζούσας·

μελίλωτος ὁ λόγος σου, ἀνθεμώδης,

τὸν ἐφαρμόζω εὐτάκτως στὰ γραπτά μου,

καὶ ἂς εἶναι χρησιμότητος, ναί, μὴ πα-

ραδεδεγμένης

αἱ διηγήσεις ἃς συγγράφω ἐπὶ ἔτη.

ἐμμένω ἐν τούτοις. Χαῖρε, ὦ Μοῦσα, χαῖρε!

Κι ἐγὼ σὰν σένα «καὶ ποθήω καὶ μάομαι».

Παπαδιαμάντης.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Ο ΑΚΕΡΑΙΟΣ ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Θαμνώδη ρήματα και φύλλα καταπράσινα της γλώσσας.

Μεγάλος άνθρωπος κι ανέσπερος έλληνας που κράτησε

τον πόνο στο σωστό του το ύψος

αγνοώντας και δημοτικισμούς και εξελικτισμούς και μόδες

αγνοώντας τα εκάστοτε μορμολύκεια

την ασίγαστη γενικότητα των πιθήκων

αγνοώντας τον αιώνα της καλπάζουσας εξυπνάδας

ο ανοξείδωτος.

Ήδη τα θύματα της Προόδου που πρόωρα σκουριάζει

πάνε στην πατρίδα του τη Σκιάθο

κι αγοράζουν ελπίζοντας οικόπεδα

πάνε για λίγο αεράκι λίγη θάλασσα και φρέσκο φεγγάρι.

Μα είν’ αδύνατο να κοροϊδέψουμε τη ρημαγμένη φύση

με ξιπόλητα Σαββατοκύριακα και με τροχόσπιτα.

Ο ακέραιος κυρ Αλέξανδρος

εκείνος ο περιούσιος Παπαδιαμάντης

και τι κεράκι μας ακόμη δεν το θέλει.

Από τη συλλογή: «Χορταριασμένα χάσματα», 1974.
Από το βιβλίο: Νίκος Καρούζος, «Τα ποιήματα, A΄, (1961-1978)», Ίκαρος, Αθήνα 1994, σελ. 312.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1911 ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Τ. Κ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ


ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Σε ψηλό βουνό που δεσπόζει

στη μοναξιά τριγύρω και στην ειρήνη

της Δυτικής Σκιάθος, που αφήνει

απ’ το ένα μέρος το ευρύ πέλαγος να κρώζει

τη νύχτα, ενώ από τ’ άλλο οιμώζει

πλουσίων βουνών ο άνεμος, – αντί σε κλίνη,

έστω και καλογερικά στρωτή, το σώμα παραδίνει

σε αγκαθόσπαρτο μνήμα, (μόλις που σώζει

ένα σταυρόν ώς σήμερα από ξύλο που ξεβάφει

και διαβιβρώσκεται) ο ακατανόητος ιεροφάντης

και μυστικός, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Τον ελεεινόν σταυρό τούτος ο λόγος επιγράφει:

« Ο κάθε στοχασμός σου – ασμάτων άσμα·

» στον κόσμο το δικό σου – κόσμος το κάθε πλάσμα ».

Από το βιβλίο: Τ.Κ. Παπατσώνης, «Εκλογή Α΄,Ursa minor, Εκλογή Β΄», Ίκαρος, Αθήνα 1988, σελ. 324.