PIER PAOLO PASOLINI
ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ
Μακρινή, με το δέρμα σου
από τα ρόδα ξασπρισμένο,
πλην όμως ρόδο είσαι εσύ
ολοζώντανο και αμίλητο.
Μα μόλις μες στο στήθος
σου
εκείνη η φωνή θα
γεννηθεί,
βουβή κι εσύ θα κουβαλάς
τον σταυρό τον δικό μου.
Βουβή, βουβή στης σοφίτας
το πάτωμα, στα σκαλάκια,
στο χώμα του περιβολιού,
στων στάβλων τη σκόνη…
Βουβή, βουβή μες στο
σπίτι
γεμάτη λόγια μαγκωμένα
στην καρδιά σου, και
χαμένη
σε κάποιαν ατραπό σιωπής.
Μετάφραση: Γιώργος
Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου